Ilość złamanych serc

Patrzyłam właśnie jak Olivier zaczyna śpiewać refren piosenki Eminema razem ze swoim zespołem, gdy dobiegło mnie wywoływanie mojej przyjaciółki:
-Sabrina!-krzykneła do mnie Iza.
Podbiegłam do niej w zatłoczonym pomieszczeniu, w którym każdy tańczył, uniemożliwiając mi łatwe przejście. W końcu dotarłam do Izy i wzięłam ją w ramiona uśmiechając się szeroko.
-Nareszcie jesteś!-powiedziałam do niej-Chyba niespecjalnie się śpieszyłaś.
-Oj wiesz jak bardzo nienawidzę koncertów, klubów no i tłumów-odparła Izabella także się uśmiechając- Ale dla ciebie się poświęcę.
Iza pokazała gestem głowy na Oliviera który akurat rapował:  "I'm Slim Shady, yes, I'm the real Shady
All you other Slim Shadys are just imitating
So won't the real Slim Shady please stand up
Please stand up, please stand up?"

Muszę przyznać że miał wielki talent. Ale nie tylko taki talent posiadał, umiał także podbijać serca... w tym moje.
Zauważyłam że od pewnego czasu Oliver i szkolna gwiazda- Lea kręcili ze sobą, co naprawdę mnie zabolało... Lea podeszła właśnie do Oliviera i go mocno obieła, przy okazji całując go w policzek.
-Hej- powiedziała delikatnie Izabella zapewne zauważając na kogo patrzę. Moja przyjaciółka przytuliła mnie do siebie łagodnie głaszcząc po plecach, ale ja nie miałam zamiaru rozklejać się, przynajmniej nie tu. Odsunełam się od Izy uśmiechając się przepraszająco, zauważyłam że zrozumiała moje myśli odwzajemniając uśmiech. Kątem oka popatrzyłam w kierunku sceny, i zobaczyłam jak Olivier patrzy na szkolną gwiazdę. Patrzył na nią jak na coś niezwykle cudownego, jak na coś cennego, patrzył na nią z taką czułością i tak jagby nic innego nie miało znaczenia, jak nigdy nie miał spojrzeć na mnie... Wiedziałam to już od dawna ale wciąż miałam nadzieję tylko że w porównaniu jak patrzył na mnie- najlepszą przyjaciółkę od dzieciństwa, a Leę. Nie miałam zamiaru dalej patrzeć na nich, więc ruszyłam ku wyjściu. Wiedziałam że powinnam mu pogratulować ale nie miałam na to siły ani ochoty.