The Misfits

Prelude

This is a work of fiction, names, characters, business, other places, events and incidents are either the products of the authors imagination or used in fictitious manner.

Any resemblance to actual person living or dead was purely coincidental.

The Misfit 02-01-2021

May mga chapters ito na may wrong spelling, grammatical error, at mga loopholes. This story is not perfect so, just suck it up!

Enjoy!

Habang nagmumuni-muni sa parke suot ang aking uniform ay napadako ang aking tingin sa isang gosali na katapat ng kung saan ako na ruruon.

“Someday!” Bulong ko at kinuhanan ito ng litrato.

As I was scrolling through those pictures I took awhile ago. Agad akong napatayo nang mahagip ng aking mata kung anong oras na. Agad kung dinampot ang aking bag na nasa lupat nagtatatakbong umuwi.

Nang makarating ay hilira na sa sala ang iba ko pang mga kapatid. Nakayuko sila habang ako naman ay dali-daling humanay sa kanila.

“Ulysis! Labas!”

Galit na saad ni ama na ikinayuko ko naman at ikinahiwalay sa hanay.

“Anong Oras na?” Tanong nito na ikinasagot ko.

“Alas Kwatro singkwenta, ama.”

“Tanggalin mo lahat,” utos nito na ikinatalima ko.

Sa edad na singkwenta isang mahigpit na imahe ang aking ama sa aming tatlong magkakapatid. Patay na ang aming Ina ngunit hindi ito namin kinalulungkot.

Isa, dalawa, tatlo, tatlong hampas ng belt nito sa aking likod. Walang daing kung tiniis ang sakit sapagkat ito ang disciplina na aming kaylangang matutunan galing kay ama.

“Ang tao ay likas na masunurin, kung pweding lagyan mo ng tali sa leeg ay talian mo. Ang iyung pagkakamali ay pagkakamali rin ng iyung mga kapatid.” mahigpit nitong hinawakan ang kaniyang senturon at tulad ko ay nakatikim din ang iba ko pang mga kapatid ng hampas sa likod.

Sapagkat parehong dugo ang nananalaytay ay pareho rin kaming lahat ng parusa. My brothers are my enemy as well as my allies.