Sensedim | BxB

Bölüm 1: Yıldızsız Gökyüzü

♪ Say Yes to Heaven - Lana Del Rey ♪

♪ Smiling Face - Borrtex ♪

♪ Overnight - Liza Anne ♪

ᚑᚑᚑᚑᚑᚑ

Bölüm 1: Yıldızsız Gökyüzü

ᚑᚑᚑᚑᚑᚑ

Sensedim; Susamak gibi sensiz kaldım, sana hasret kaldım, seni özledim.

ᚑᚑᚑᚑᚑᚑ

16 Eylül 2022 - Cuma Günü

Genç adamın elleri Deva'nın yüzünde soluk bir yavaşlıkta süzülüyordu. Çocuk gözlerini yavaşça yumdu ama bu uzun sürmedi. Kendine gelip, oğlanın ellerinin esaretinden kurtardı yüzünü. Bu çok yanlış geliyordu. Yanılgılar ona uzak değildi; bundan kurtulmaya çalışıyordu.
Oğlan vazgeçmek istemiyordu, genç adam çoktan bırakmıştı.

"Buna son verme isteğini saygıyla karşılıyorum. Sadece bil ki seni bekleyeceğim."

Deva aldığı o büyük solukla genç erkeğe onaylamaz bakışlar attı. Onun için üzülüyordu. Onu istemeyen birinin peşinden koşması onur kırıcı olmalıydı.

"Zahir.."

Genç adamın yüzünde kendini belli eden bir kırgınlık vardı. Deva, ona ilk tanıştıkları zamandan beri ilk adıyla seslenmemişti. Renas bir parçasının kaybolduğunu hissetti. Onu kırabilen tek kişiydi ve artık bundan çekinmiyordu. Genç adamın kalbini kanatıyordu, bilerek ya da bilmeden.

"Ayrılıyoruz diye aniden alışkanlık değişikliğine mi kapıldın?"

Deva Renas'a hak veriyordu fakat amacı artık uzaklaştılarını belli etmekti. Erkeğin umutlarını, gerçekleşmesi mümkün olmayan umutlarını, yıkmak istiyordu. Bu şu an kalbini kırabilirdi ama ikisi için de en iyi olanı buydu. Renas'ın yüzünde küçük ama kendini belli eden bir gülümseme oluştu. Deva eskiden olsa oğlanın gülüşünü uzun uzun izlerdi; şimdi ise gözlerini ayırmadı gözlerinden.

"Bu çok tuhaf. Sanki arkada hüzünlü bir fon müziği var ve bir filmin son sahnesi çekiliyor gibi."

Bir yandan doğru sayılırdı. İkisinin ortak filmi bitiyor ve artık birbirleri için sadece birer anı olarak kalacaklar. Belki unutulmaya mahkum, belki de arada hatırlanan birer anı. Ama sadece anı. Onlar artık dünde kaldı, yarınları köprüden atladı. Yarınları köprüden Deva itti. Renas'a düşüşü izlemek kaldı.

"Gitmek zorundasın artık."

Renas kaşlarını kaldırdı ve sorgularca baktı. Gözleri fazlasını görüyordu Deva'ya dair.

"Böyle apar topar mı bitiriyoruz yani?"

Deva oturduğu koltuktan kalktı. Gözleri, aynısını Renas'tan da bekler gibi bakıyordu. Mesajı alıp kalktı genç adam.

"Daha fazla uzatmaya gerek duymuyorum. Burada bitirelim bu işi ve bir daha birbirimizin karşısına çıkmayalım."

Adamın dudaklarının kenarları kıvrıldı ve o buruk gülümsemesinden gönderdi oğlana. Genç adamın yüzü gülüyordu ama gözlerinden akamayan o yaşlar, kapana kısıldıkları yerde haykırıyordu. Bunu kulaklarını sertçe kapayan Deva bile duymuştu. Oğlanın acısını hissetti. Ama geçti, çok geçti. Deva genç adamın önünden çekildi ve eliyle kapı yolunu gösterdi. Renas sakince salladı başını ve Deva'ya bakmadan, önden ilerledi. Aklında sadece küçük bir anı tekrarlanıyordu genç erkeğin. Daha bir ay bile olmamıştı bu anı yaşananalı. Deva'nın sözleri beynini deliyordu. Sıcak bir sıvı akıyordu kalbine doğru.