We are the same [18+]

Prolog +Dedykacja

                        Dedykacja
Dla J. i T.
oraz wszystkich tych, którzy czują w sobie blokadę i nie potrafią powiedzieć drugiej osobie co czują. Łączę się z Wami.

Nigdy nie przypuszczałabym że moje życie będzie właśnie tak wyglądać, że zaufam komuś tak bardzo, oddam mu swoje serce a on tak po prostu je rozszarpie, porwie na malutkie kawałeczki. Umarłam, umarłam w momencie gdy usłyszałam prawdę. To boli, tak cholernie boli.

Gdyby ktoś mi pół roku temu powiedział że będę się ścigać na nielegalnych wyścigach na obrzeżach Chicago jadąc 180km/h parsknęłabym mu śmiechem w twarz. Ja? Taka idealna uczennica i córka? Przynajmniej tak uważali wszyscy oprócz niego. Tylko on znał prawdę. A to wszytko przez tego pięknego chłopaka o cudownych ciemno brązowych oczach które wciągają w swoją głębię, dla którego przepadłam bezpowrotnie.

Tak bardzo chciałabym cofnąć czas, nie spotkać go, nigdy się do niego nawet nie odezwać. Tak bardzo nie chciałam go już więcej widzieć, zniszczył mnie doszczętnie, ale prawda była taka że przeszłość ciągle mnie prześladowała.

Bo przecież byliśmy tacy sami..

Hejka wszystkim. Mam nadzieję że chociaż początek się podoba. Sorki za błędy które na pewno się tu pojawią. Jeśli lubicie nielegalne wyścigi, adrenalinę, niebezpieczeństwo i ładnych brunetów tak jak ja to coś będzie dla was. Powiem tylko że będzie ciekawie.
Miłego czytania :)