Sabah çalan lanet alarm sesine uyandım. "Off bıktım ya!" Somurdanarak alarmı kapatıp geri yatmaya devam ettim. Ama aklıma bugün randevum olduğu aklıma geldi. Ne kadar gitmek istemesemde annem beni kesinlikle zorla götürecekti. "Esila hadi uyan!" Annem alarmın sesini duymuş olacakki bana bağırıyordu. İstemeyerek olsa da ayağa yataktan kalktım ve lavaboya gidip rutin işlerimi hallettim. "He çıktın sonunda yatağının üstüne koyduklarımı giy." "Tamam anne." Annem benim tarzımı sevmiyordu o yüzden eğer kendisi beni bi yere götürüyorsa benim kıyafetlerime o karar veriyordu. Yatağımın üstündeki kıyafetleri alıp üstüme giydim. Son kez aynaya bakıp çıkıcaktım.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
(Kıyafetler) Annemin seçimleri güzel olsa da tam benlik değildi. "Hazır mısın!?" "Evet geliyorum!" Annem bağırınca odamdan çıkıp annemin yanına gittim. "Ha bak ne güzel olmuşsun." "Nedemezsin." "Bana bak saçma sapan şeyler anlatma gittiğimizde. Ha şunu da unutma beni sakın kötüleme yoksa gerisini sen biliyorsun." "Tamam anne." Diyebildim kısık sesle. Evden çıktıktan sonra otobüs durağında otobüsün gelmesini bekledik. (10 dakika sonra) Otobüs gelince annemle beraber otobüse bindik ve arkalardan bir yere oturduk. "Unutma sakın dediklerimi." "Tamam anne anladım." Annem aslında iyi bir insandı taki babamla boşanana kadar. "Ne düşünüyorsun?" "Dışarıyı izliyorum anne bişi yok." "O babanı düşünüyorsun kesin pu sana." Annemle tartışmamak için kafamı cama çevirdim. (10 dakika sonra) İniceğimiz durağa gelince annemle beraber otobüsten indik. "Biraz yürüyeceğiz kızım." Annemi kafamla onaylayıp yürümeye devam ettim. (5 dakika sonra) Hastanenin önüne gelince annem bana uyarıcı gözlerle bakmıştı. Onu anlamıştım o yüzden kafamla onaylayıp içeri girdim ve doktoru aramaya başladım. "Ömer Aslan."(soyadını bilmiyorum:>) Doktor odasının önüne geldiğimde nefes verip kapıyı tıkladım. "Gel!" Sesi duyduğumda içeri girdim. "Selam." Ben içeri girince ayağa kalkıp elini uzattı. "Selam buyrun oturun." Eliyle gösterdiği yere bakıp oturdum. "İçecek bir şeyler ister misiniz?" "Teşekkür ederim." "Peki. Nasılsınız?" "İdare eder." "Buraya neden geldin peki?" "Buraya aslında annemin zoruyla geldim denilebilir." "Anlatmak ister misin?" "İsterim." "O zaman dinliyorum seni." "Ben daha 8 yaşlarındayken 12 sene önce falan annemle babam hep tartışıyordu nerde ne zaman farketmeksizin. Ben onları kavga ederken pek görmüyordum ama hep kavga ettiklerini anlıyordum. Bi kere annemle babam gine kavga ederken babam anneme tokat atmıştı o zaman beynimden vurulmuşa dönmüştüm." Ben bunları anlatırken bi yandan da ağlıyordum. "Ağlama Esila yaşadığın şeylerin üstesinden gelicez hadi ağlama." Doktoru kafamla onaylayıp anlatmaya devam ettim. "Babam beni farkedince hemen yanıma geldi ve beni elimden tuttuğu gibi evden çıkarmaya çalıştı fakat ben istemiyordum. Annem beni eve sokmaya çalışırken babam beni çıkarmaya çalışıyordu. Komşular kapıya çıkmıştı beni annemin kucağına koymuslardı babamıda apartmandan atmışlardı. Ondan sonra ben her gece kabus görmeye başladım hala da devam ediyor." "Anladım. Peki bu kabusa bir örnek verebilir misin?" Tabi mesela dün akşam gördüğüm rüya da ben ateşler içinde bir odadaydım etrafıma baktığımda her yerde babam vardı ve senin yüzünden yanıyorum diyip bağırıyordu sonra hepsi birden üstüme doğru koşuyorlardı." "Anladım şimdi sana bir soru sorcam." "Tabi sorun." "Bu olay akşam saatlerinde mi oldu?" "Evet." "Son bir sorum daha var. Babanla hala görüşüyor musun?" "Evet ama sadece bayramlarda." "Tamam anladım kabusların için seni bi psikiyatrise yönlendiricem merak etme o sana ilaç yazılı reçeteyi verip gönderecek sadece biraz bekle." Doktoru kafamla onaylayıp ellerime bakmayı başladım. (5 dakika sonra) Doktor telefonu kapatıp bana baktı. "İyi bir haberim var." "Nedir?" "Arkadaşımla konuştum reçeteyi odama getirecek sadece biraz bizi bekletcekmiş." "Size çok teşekkür ederim." "Ne demek işimiz. Ee bişi içer misin peki şimdi?" "Şimdi şu içebilirim." Dedim güler bi şekilde. "Tamam." Diyip telefona uzandı. "Şeyma teyze bir su bir de çay." "Ben sana kendimi tanıtamadım pek benim adım Ömer." "Siz beni zaten biliyorsunuz ama olsun bende Esila." Elini uzattı ve bende ona elimi uzattım birbirimize gülerken kapı tıklandı. Elimi hemen çektim ve başımı eğdim. "Gel." "Buyrun." Şeyma teyze içecekleri masaya bıraktıktan sonra kolay gelsin diyerek odadan çıktı. "Şeyma teyze iyi bir kadındır." "Bencede hiç öyle gözükmüyor." (10 dakika sonra) Biz konuşurken kapı çaldı ve içeri biri girdi. "Naber Ömer?" "İyi gel otur." "Ben oturmim şu reçeteyi verip hemen gidiyim." "İyi tamam." Doktor reçeteyi Ömer'e uzattıktan sonra koşar adımlarla odadan çıktı. "Benim de gitme vaktim geldi." "Evet bi dahaki randevuya görüşürüz bu arada bu benim numaram." Numarasınız yazılı olduğu kağıdı bana uzatınca aldım. Ben odadan çıkarken arkadan omzumdan tuttu. "Reçeteni unutmuşsun." "A ben özür dilerim." "Sorun değil eğer bi sıkıntı olursa bana numaramdan ulaşabilirsin." "Tamam görüşürüz." "Görüşürüz." Diyip birbirimize gülümsedik. (2 dakika sonra) Hastaneden çıktıktan sonra direk annem beni kolumdan tutup soru yağmuruna tuttu. "Naptın? Niye bu kadar geç kaldın!?" "Hiç bişey sadece olayları anlattım." "Anlat bana ne anlattığını çabuk!" "Ya anne babamla kavganızı anlattım." "Evde senle hesaplaşcaz." "Anne bana ilaç verdi doktor." "Tamam ver reçeteyi sen otobüs durağına git 2 dakikaya geliyorum ben." "Tamam anne." Annem giderken ben de otobüs durağına doğru gidiyordum. (2 dakika sonra) "Geldim kızım hadi bin otobüse." Annemle otobüse bindikten sonra vaktin geçmesini beklemeye başladım. (10 dakika sonra) Otobüstenden indikten sonra eve doğru gitmeye başladık. (5 dakika sonra) Eve girdikten sonra vaktin geçmesi bilgisayar da oyun oynamaya başladım. (Saat 22:18) Uyumak için hazırlaniyordum ki aklıma ilaç geldi. "Anne!" Odamdan çıkıp oturma odasına gittim. "Anne ilaçım nerde?" "Mutfakta gitte bak." Koşar adamlarla mutfağa gittim ve ilacımı içtim. "İyi geceler anne." "İyi geceler." Hemen uyumak için yatağa girdim ve gözlerimi kapattım.