Lo(ea)ve!

'love' me or 'leave' me

🐳🎀🐳🎀🐳🎀

-----

Her şey çok güzeldi oysa. Gülüşünün o tırmalayıcı tınısını bile özler olmuştum. Nasıl bu hâle geldik bilmiyorum. Ne yapmam gerek şimdi onu da bilmiyorum. İlk aşkımdı o benim her şeyi onla öğrenmiştim... Ona her şeyimde ilkim ol demiştim ama ayrılık konusundaki ilkimin o olmasını istememiştim. Böyle bir şeyi istemeye cüret bile edemezdim. Ona olan aşkım öyle büyüktü ki sırf bunu anlatmak için bile yeni bir alfabe yeni bir dil yaratırdım...

Düşüncelere dalmışken o ise artık eskisi gibi bakmayan, tatlı kahveden acı kahveye dönen donuklaşan bakışlarla beni izliyordu. Kalbim bu acı kahvelere alışkın değildi. Beynim iflas etmiş ağzımı açmamı engelliyordu. Sözcükler dilimin altına yuva kurmuş çıkmayı ret ediyorlardı... Gerçeklik algım o kadar bozulmuştu ki belki, belki diyordum belki bunca zamandır aldığım bu soğukluk hissi bir yanlış anlaşılmadır...

'Jungsu.'

İşte bu soğuk ton beni kendime gerçekliğe getirmişti.

'Gunil hyung... Bir süredir farklı olduğunu biliyorum... Gözlerindeki ve sözlerindeki o soğuklar zihnimi düşünmekten alıkoyuyor bu yüzden ne desem ne yapsam bilmiyorum... Belki bir yanlış anlaşılmadır diye kendimi avutmak beni sadece daha acınası yapıyor... Şimdi hâlâ devam edebilmem için bir cevaba ihtiyacım var Gunil hyung... Şimdi beni hâlâ seviyor musun?..  'hayır' olsa bile lütfen cevabını söyle bana...'

Cevabını vermesini beklerken nefesimi tuttum. Bundan sonrasını ona bırakmayı seçtim. 

Çünkü ben onla olmaktan mutluydum ama eğer o benle olmaktan mutlu değilse onun mutluluğu için kendimkinden vazgeçebilirdim... Zaten aşk sevdiğin için fedakarlık yapabilmekten geçer. Eğer onun mutluluğu için kendimden bile vazgeçemiyorsam neden onu sevmeyi seçtim ki?..

Cevap vermemişti... Sadece yere bakıyordu... Nefes bile almıyordu aynı benim gibi...

'Gunil hyung inan bana ben hâlâ seni çok seviyorum. Ve artık eskisi gibi benimle mutlu değilsin bu yüzden seni benimle olmaya zorlamak istemiyorum.  Üstüne yük bindirmek istemiyorum ama şu an her şey sana bağlı izlemekten başka çarem yok gibi... Çünkü daha neden böyle davrandığını bile bilmiyorum... Anlıyor musun çok çaresizim... Gunil hyung bitir ya da bitirme artık bütün karar senin sözlerinde...'

Sözlerime başlamadan önce ağlamamak için dişlerimi sıkıyordum ama şimdi gözlerimden firar eden yaşlar sel olmak isterlercesine terk etmişlerdi beni.

Başını kaldırmış ıslanmış tatlı kahveleriyle bana bakarken o titreyen elleriyle bana bir mendil uzatmıştı. Berbat haldeydim. Berbat bir haldeydik. Beni terk edecek göz yaşım kalmayana kadar ağladım. O ise bana bakmadan sessizce ağladı...

Sakinleştikten sonra vereceği cevap için onu cesaretlendirmeye karar verdim... Yoksa ilişkimiz batmış bir gemiyi geç ondan daha beter olacaktı. Batmış gemimizin denizin diplerine takılı kalmasını istemiyordum. Acı veya tatlı bir cevaba ihtiyacım vardı.

'Bebeğim.' uzun zaman sonra ilk defa ona böyle seslenmiştim. Aramıza mesafe koyduğundan beri ilk kez.

O da buna şaşırmıştı. Tatlı acı karışık kahvelerinden okunuyordu bu.

'Bu gece ya beni sev ya da beni terk et. Öyleyse şimdi söyle bana. Hangisini seçeceksin?'

Hâlâ susuyordu...

'Bebeğim lütfen tüm dürüstlüğünle hemen cevapla daha fazla acı çekmeni istemiyorum.'

Cevabının ne olduğunu biliyordum aslında... Ama kabul ettiremiyordum beynime ve kalbime. Henüz daha vazgeçemiyordum ondan, bağlanmıştım ona. Evet aşk fedakarlık yapmayı gerektirir ve bu sürece gelene kadar bağlanırsın karşındakine bu bağ öyle bir bağ olur ki bunu kendin kıramazsın.

Onun ağzından 'hayır' duyana kadar vazgeçmeyektim. Bana olan hislerinin bitişini onun ağzından duyana kadar vazgeçmeyektim. Kim bilir belki de yanlış anlamışımdır bütün o kahve duygularını... Belki...

'Ayrılalım Jungsu. Üzgünüm ben daha fazla kaldırabileceğimi düşünmüyorum. Evet beni cidden o kadar güzel seviyorsun ki... Maalesef ben senin beni sevdiğin kadar sevemiyorum seni. Denedim yemin ederim ki denedim ama olmuyor. Kalbime geçen söz beynime geçmiyor ya da beynime geçen söz ise kalbime geçmiyor. Seni yıpratmak istemiyorum. Benim için kendini yıpratma. Benden daha iyilerini bulabilirsin. Seni, senin beni sevdiğin gibi sevecek birini. Umarım o kişiyi yakın zamanda bulursun. Kendine iyi bak.'

Beklediğim cevabı ağzından duymanın bu kadar acıtmasını beklemiyordum. Kalbim beynim bütün hücrelerim paramparça olmuştu. Geri onarılması imkansız bir ölü hücre ordusundan başka bir şey değildim şu an. Mantığım beni terk etmişti. İşte bu yüzden tek bir şey bile diyemedim... Masadan kalkıp gitmesini izlerken yaptığım tek şey ise donuk bir şekilde kalktığı yerdeki boşluğu izlemek olmuştu.

Kaç saat öyle oturdum bilmiyorum... Kendime geldiğimde ödemeyi yapıp çıktım bende o restorandan. Her şeyin başladığı yerdi orası ve şimdi her şeyin bittiği yer olmuştu. Arabama doğru yürürken gözlerimi açmakta bile zorlanıyordum. Başım dönüyor gözlerim kararıyordu. Midem bulanıyordu. Vücudumun işleyişi bozulmuştu. Çünkü aklım ve kalbimin savaşı bitmek bilmiyordu. Mantığım yerimde kalmamı hislerim ise arkasından gitmemi söylüyordu. Bu savaş bitmiyordu...

Gözlerimi kapattım ve düşündüm kişi en sevdiği kişiyi kaybedince bir boşluğa düşer geri çıkması imkansız olan bu boşlukta önce yavaş yavaş yıpranır sonra bunu inkar eder... Yıprandığını kabul ettiği zaman ise her şey için geç olmuştur... Çünkü sen çoktan ölmüşsündür. Evet ben çoktan ölmüştüm. Gözlerimi açtığımda bana gelen arabadan kaçmak için bir şansım vardı ama kaçmadım. Çünkü zaten çoktan ölmüştüm... Yaşam sebebim gitmişti...

------

Jungsu 12 Mayıs 2020 saat 23.59'da öldü... Ve Gunil ise 13 Mayıs saat 05.12'de öldü... Gunil... Jungsu'yu o da çok seviyordu... Ama içten içe onu hak etmediğini düşündüğü için ilişkilerini bu hâle getirmişti Gunil bunu biliyordu... Jungsu'nun öldüğü haberini alır almaz ise restoranla birlikte kendini yakmıştı... Her şeyin başladığı ve bittiği yer ile birlikte yok olursa geri de hiçbir şey kalmayacaktı... Ne acı ne mutluluk böyle düşünmüştü o an. Ölmeden önce ise belki diye düşünmüştü... Belki ölümden sonra tekrar buluşursak bende onu çok sevebilirim. Belki bende ona gerçekten aşık olabilirim diye düşünmüştü...

İki aşık ölümden sonra buluştu mu bilinmez ama dileyelim ki diğer hikayelerinde aşıklarımız mutlu olsunlar.

-------

Bittiii 🎀🎀

Umarım beğenirsiniz 🥹✨💓💓

Bir anlık hevesle yazdım lütfen güzel olmuş deyin🥺

Ve evet bu bir one shot devamı yok mlsf 😔

Kendinize iyi bakın 🐳🎀