My bully is fire

1

Κοίταξα έξω από το παράθυρο τις σταγόνες της βροχής. Η βροχή ήταν από τότε που ήμουν μικρή το αγαπημένο μου πράγμα στον κόσμο .Με γαληνευε. Με ηρεμούσε. Μου κρατούσε συντροφιά τα άσχημα βράδια του καλοκαιριού, όταν όλοι οι γνωστοί μου διασκέδαζαν πίνοντας αλκοόλ , χορεύοντας ο ένα πάνω στον άλλον σε μπαρ.Εγω έμενα σπίτι και διάβαζα λογοτεχνικά βιβλία με παρέα μου την βροχή και το κερί σε σχήμα καρδιάς που πλέον είχε λιώσει. Δεν ήταν πως δεν ήθελα να κάνω την ζωή που έκαναν εκείνοι ίσα- ίσα ήθελα να δοκιμάσω να ζήσω όπως αυτοί. Ομως ήταν αδύνατο. Δεν είχα φίλους . Ημουν αντικοινωνική. Συνήθιζα να κλείνωμαι στον εαυτό μου. Ετσι ήταν η ζωή μου...απλή και λυτή γεμάτη αλήθειες και καλές σχέσεις με τους γονείς μου. Βαρετή. Δεν ήμουν κανονική έφηβη. Ημουν το καλό και υπακουο κορίτσι. Που όλη μέρα καθόταν σπίτι και διάβαζε λογοτεχνία. Όμως δεν ήθελα να είμαι αυτή. Ηθελα να πιάσω την ζωή μου στα χέρια μου και να ψάξω για την τόσο γνωστή αδρεναλίνη και τον έρωτα την αγάπη. θα ήθελα να ζήσω επιτέλους την ζωή μου .

"Αφροδίτη, κατέβα κάτω να φας πρωινό, θα αργήσεις για το σχολείο." είπε η μητέρα μου.

Άρπαξα την τσάντα μου και την ομπρέλα μου και κατέβηκα αργά και βαριεστημένα τα σκαλιά. θέλω να κοιμηθώ. Αλήθεια πως μπορούν μερικοί άνθρωποι και ξυπνούν από τις 6 για πάνε για τρέξιμο; δεν θα μπορούσα ποτέ.

"αγάπη μου φεύγω θα αργήσω στην δουλειά " είπε και με φίλησε στο κεφάλι. Αποτραβηχτηκα αργά. δεν είναι ότι δεν την αγαπούσα. Η μητέρα είναι ο σημαντικότερο άνθρωπος στην ζωή μου από τότε που μας παράτησε ο μπαμπάς φτωχούς. Απλά εργάζεται 24 ώρες το 24ωρο ως νοσοκόμα και δεν την βλέπω καθόλου.


Την είδα να στεναχωριέται και την αγκάλιασα." τα λέμε μαμά σε αγαπώ " της φιθυρισα όταν είδα ένα δάκρυ να κυλά στο μάγουλο της.

Περασε πολύ δύσκολα χρόνια. έμεινε έγκυος στα 15 και με γέννησε περίπου όταν ήταν 16. Ο πατέρας μου -ο υποτιθέμενος- μας άφησε άστεγες δίχως χρήματα και καθαρά ρούχα όταν ήμουν 3 χρόνων και η μητέρα μου 19 , επειδή εκείνος (21 ετών τότε) είχε βρει καινούργια γκομενα και βαρέθηκε την 2 χρόνια μικρότερη του κοπέλα και την 3 ετών κόρη του . Από τότε δεν έχω νέα του . Παλι καλά. Η μητέρα μου είναι ήρωας.

όταν έφυγε για το νοσοκομείο έβαλα γάλα με δημητριακά να φάω. σήμερα είχαμε 7 ωρο . θα ήταν μεγάλη μέρα.

-------------------

μισή ώρα αργότερα είχα φτάσει στο σχολείο μου. σε 15 λεπτά θα χτυπούσε το κουδούνι. επειδή είμαι δειλή πήγα και κλειδώθηκε σε μια τουαλέτα. συχνά έπεφτα θύμα
bulling και κρυβομουν εδώ.

δεν πέρασε 1 λεπτό όταν κάποιος χτύπησε την πόρτα. με το αθώο μου μυαλό, σκέφτηκα πως κάποια θέλει να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα

"Άλλος" είπα με την καρδιά μου να χτυπά δυνατά από το άγχος.

"Το ξέρουμε πως είσαι μέσα σκουληκάκι βγες έξω. "

Ε όχι δεν μπορεί. Ο Βύρωνας και η παρέα του, ο Μάρκος, η Λόλα , και η Ήρα μου ξανά επιτιθονται. τι τους έχω κάνει ρε πουστη μου. δεν καταλαβαίνω γιατί συνέχεια ασχολούνται μαζί μου - ειδικά αυτός ο μαλάκας ο Βύρωνας.....δηλαδή ο ωραίος αλλά πολύ μαλάκας και πουστης Βύρωνας.

Άνοιξα διστακτικά την πόρτα και τους κοίταξα. Σιγουρα θα με βρίζανε.

λοιπόν σκέφτομαι αυτή η ιστορία τελικά θα γίνει βιβλιοοο. ⭐️⭐️⭐️😘😘😘😘😘😘 αυτό ήταν το 1 κεφάλαιο....⭐️❤️⭐️❤️❤️❤️