Ben Ayşin Kaya, bu da onca imkansızlıklar içinde kendime yarattığım hikayem.
Adana'nın Seyhan ilçesinde küçük bir mahallenin en kuytu sokaklarından birinde gece konduda babamla yaşıyorum.
Aslen Diyarbakır'lıyım ama babam annemle evlendiğinde buraya yerleşmişler, çünkü aileler istememiş bu evliliği babam çoban diye dedem vermemiş kızını,layık görmemiş annemi babama onlar tüm baskılara,imkansızlıklara rağmen bırakmamışlar birbirlerinin elini. Çok büyük bir aşkmış onlarınki çocukluktan vurgunmuş babam anneme, sonra annemde sevmiş.Uzun yıllar sadece bakışarak uzaktan dokunmadan geçmiş. Babam dayanamamış artık çıkmış dedemin karşısına, tek başına, dedem reddetmiş tabi layık görmemiş, kızına bir çobanı yetersiz görmüş,yakıştırmamış. Babam sesini bile çıkarmadan çıkmış gitmiş o an. Aylarca kimse görmemiş, meğer başka bir köyde iki işte çalışıp para biriktirirmiş herkesten habersiz. Döndüğünde anneme durumu anlatan ve yapmak istediklerini açıkça beyan eden bir mektup yazıp annemin köyden arkadaşına götürmesi için vermiş.
Gece herkes uyuduktan sonra annemi kaçırmış.Annem nereye gideceklerini bile hiç sormamış çünkü biliyor ki onunla her yer cennettir ona. Biletler önceden ayarlanmış, ev tutulmuş,nikah memuru bile evde bekliyormuş.Yolda babam anneme "eğer bir gün pişman olursan, şikayet edersen benden, işte o gün öldürürüm kendimi" annem o kadar çok seviyormuş ki "böyle bir şey asla olmayacak tıpkı masallardaki gibi sen ben ve kızımız sonsuza kadar mutlu yaşayacağız söz veriyorum" demiş. Daha o zaman kurmuşlar benim hayalimi. Sonları olacağımı bilmeden.
Babam kapıdan içeri girmeden evlenme teklifi etmiş anneme içerdeki nikah memurundan bi haber, kabul etmiş hemen ve el ele içeri girmişler annem salondaki memuru teyzemi görünce çok şaşırmış babama dönmüş gözleri dolu dolu " seni çok seviyorum Mehmet" dayanamamış ağlamış "bende seni çok seviyorum ağlama lütfen,ben hep gül diye yaptım bunu, seni seviyorum kadın, seni tüm dünyaya barış getirecek kadar seviyorum"
Evlenmişler o gece. Babam ilk bir haftayı annemle geçirmiş. Sonra babam işe başlamış eve en yakın bir köy bulup tek bildiği işi olan çobanlığa başlamış yine. Okul yok, anne baba yok, bilmemiş başka iş, kendini bildi bileli çobanmış. 2 ay sonra gelmiş benim haberim. Babam anneme düğün yapamamış ama benim için tüm mahalleyi toplayıp çalgı çengi çaldırmış,baba olma duygusuyla,eğlenmiş o gece, en çok o oynamış. Anneme gül gibi bakar saçlarını okşarmış hep nadir bir paptya gibi dokunurken bile kıyamazmış.Babam bana bişey olur diye anneme hep yardım edermiş.Yemekleri annem yapar, bulaşıkları babam yıkar sonra kalan tüm ev işlerini birlikte yaparlarmış. Sabahları annemi uyandırmadan evden ayrılır,gelirken dağ yamaçlarından topladığı çiçekleri anneme getirirmiş. Sonunda istedikleri hayata kavuşmuşlardı 3 kişilk bir sıcacık bir yuvaya.
Bi sabah babam yine erkenden uyanmış annemin üzerini örtüp şişmiş 8 aylık göbeğine benim için bi buse kondurup olacaklardan bi haber çıkmış evden oysa bugün günlerden pazardı annem "bu pazar evde kal, seninle birlikte kahvaltı edelim istiyorum. Hem bak kızımız doğduktan sonra çok özlersin beni, kızımızla ilgileneceğim bir süre" diye bütün cumartesi dil dökmüş ama babam "zaten kızımız için herşey, bu yüzden çalışmam gerekiyor kızımızın doğumuna yakın izin alırım bol bol pazarlarımız olur kahvaltı yaparız hem de 3 kişi olarak Zehra'm." diyerek annemi ikna etmiş. Sabahında Babam evden çıktıktan sonra annemin sancıları başlamış çığlıklarına hemen yan komşumuz Fatma abla koşmuş, o gün pazar olduğu için eşi evdeymiş. Eşini uyandırmış hemen,annemi hastaneye götürürken babamı aramışlar yolda koşarak caddeye fırlamış ilk duyduğunda bir kamyonetin önüne atlayıp "karım doğum yapıyor, ama daha çok erken 1 ay vardı korkuyorum beni hastaneye götür" diye yalvar yakar konuşmuş. Allah'tan yardımsever bir adammışta almış kamyonuna.Doktorlar o sırada annemi doğumhaneye almışlar ama boynuma dolanan kordon yüzünden annemin durumunun tehlikeli olduğunu ve gerekirse ikimiz arasında bir seçim yapılması gerekeceğini söylemiş komşulara. Annemi hastaneye getiren Fatma ablanın eşi Fırat amca babamı aramış hemen.
Fırat Amca
Alo Mehmet,kardeşim sana şimdi bir soru soracam,, biliyorum çok zor ama bir seçim yapman gerekebilirmiş.
Babam
Ne seçiminden bahsediyorsun Fırat karım iyi mi? Ya kızım o nasıl? Konuşsana kime diyorum!
Fırat Amca
Me-mehmet ya kızını ya da ... Mehmettt!!
Aniden gelen bi bağrışmayla telefon kapanmış. Babam kaza yapmıştı.
Fırat amca da beni seçmişti o sırada hem annemi kaybetmiştim hemde babamı.
İlk bölüm sonu.........
Herkese merhaba çoooookk heyecanlıyım bu benim ilk kitabım umarım beğenirsiniz
Sık sık bölüm atmaya çalışacağım.
Oy ve yorumlarınızı bekliyorum....
Instagram hesabımdan da kitap hakkında yorumlarınızı yapabilirsiniz hepsini dikkate almaya çalışacağım.
İnsta: biz.senlerseyiz_888
Oy ve yorumlarınız için şimdiden çok teşekkür ediyorum💚
