Yaz Işığı

-Giriş-

Evvet aniden gelen istekle yepyeni bir kurgu... Ve hazırda sıfır bölüm... Her gün oturup yazacağım bakalım ne olacak.

Yayınlanma tarihi: 24.07.2023   01.33

Başlama tarihi alalım bu satıra :

🌻

Tatil gelmiş ve yaz bizi sonunda bulmuştu... En çok beklediğim yaz bu olmuştu çünkü bu sene üniversite sınavına o kadar çalışmıştım ki hiçbir şey yapamamıştım ve epeyde bunalmıştım... Ama değmişti... Emeklerimin karşılığını almıştım. İstediğim yeri kazanmıştım... 

Şimdiyse ailecek gideceğimiz yazlık için valizimi topluyordum. Normalde katılmayı pek sevmezdim bu yazlık tatillerine ama bu defa o kadar mutluydum ki katılmayı kabul etmiştim.

Hatta fikri ben ortaya atmıştım... Üniversite tercihlerinin açıklanmasından bir hafta sonra yani dün "Neden bu sene yazlığa gitmiyoruz ki ? Hadi yazlığa gidelim. Hem havalarda çok güzel ! Hadi ama ne bakıyorsunuz öylece... Gitmeyecek miyiz... Gidelim gidelim neden gitmeyelim ki ? Di mi ?" tek solukta söylediklerimin ardından annemle babam bana marslıymışım gibi bakmışlardı...

Hadi ama... Kim onlarla yıllarca yazlığa gelmemiş kızlarının o sene aniden yazlığa gitmek istemesine şaşırırdı ki ? Tamam şaşırılırdıda... Yani o kadar değil ki... Di mi ?

Bir yandan saat sabahın altısı olmasına rağmen kulaklıkla dinlediğim şarkıya eşlik ediyor bir yandan da valize bir şeyler tıkıyordum.

"Herkeees gider miiiiğğğğ ? Heerkeeees gider miiiiğğğ ? Söyle bana küçük adam... Söyle bana küçük adam çok erken değil miiiiğğğ ? Erken değil miiiiiğğğ ?"

Kulaklığımın bir andan çekilmesiyle irkilerek arkama döndüm.

"Ne bağırıyorsun kızım ya ! Kafa bu kafa ! GİDER LAN HERKES TAMAM MI ! GİDER GİTTİLER GİDECEKLER !" Abim henüz onu bırakıp giden sevgilisinin etkisinden çıkamamıştı... Onu çok sevmişti... Hala da seviyordu ama onun gitmiş olmasını aşamamıştı... Benim salaklığım.

Daha fazla boş boş bakmak yerine hızla abime sarılarak bir nebze de olsa iyi hissettirmek istemiştim... Başta afallasada ona çıkışmamama, o da kollarını belime doladı...

Bir süre öyle kaldıktan sonra usulca konuşmaya başlamıştı.
"Dide... Kızmıyorsun değil mi... Arada böyle bağırıp sana çıkışıyorum... Özür dilerim... Üzülme tamam mı ?" Abim bana her zaman çok değer vermişti... Bazen böyle olurdu ama ona kırılmazdım... Hatta düşüncesizliğimden dolayı kendime kızardım...

"Ne kızacağım abi ya... Asıl ben özür dilerim... Düşüncesizlik ettim... Söylemem bir daha..." demiştim ama gerçekten böyle bir şey yaptığım için üzgündüm...

"Saçmalama Dide ! Hem bende dinlemeyi seviyorum sesini... Öyle arada kafa uçuyor işte... Hem dur daha yazlıkta seni bizimkilerin oraya götüreceğim. Sahilde sen bize söyleyeceksin şarkıları." Ney ney ney ? Abimin yazlıktaki arkadaş gurubuna sahilde ben mi şarkılar söyleyecekmişim ?

"Sizinkiler kim abi ? Hem ben niye söylüyorum ?" Tamam evet normalde abim arkadaşlarıyla buluştuğunda bazen bende onlara katılırdım. Her gittiğimde şarkı söylemem için ısrar ederler bende onları kırmazdım. Severlerdide beni. Ama yazlıktakileri tanımıyordum etmiyordum ben niye onlara katılıyordum ki. Birde şarkı söyleyecekmişim...

Tamam sesim güzel olabilirdi ama... Ne bileyim...

"Gelmiyorsun ki yazlığa bilesin. Sen gel görürsün kim olduklarını. Ayrıca sesinden çok methettim. Haberleride var geleceğinden. Ayıp mı olsun ?" Normalde arkadaşlarıyla aralarında ayıp mayıp olmazdı ama beni ikna etmeye çalışıyordu işte...

"Offf... Tamam ama bak sevmediğim bir ortam olursa bırak şarkı şöylemeyi tek kelime dahi etmem çıkar dönerim." Yapardım. O da biliyordu. İstemediğim ortamlarda durmazdım.

"Tamam tamam sen gelde bir... Her akşam kedin katılmak isteyeceksin. Neyse hazırlan sen bir an önce çünkü eğer gecikirsen bu saatte herkesi teker teker uyandırıp geç kalmanın bedelini sana ağır ödetirler annemler." Dedi ve başımın üzerine bir öpücük bırakıp gitti.

Abimin olması bazen en büyük şanslarımdan oluyordu... Tabi arada eziyetleşiyordu ama... Yinede seviyordum... Bazen çocuk gibi didişirdik... Daha daha neler olurdu aramızda... Ama yeri geldiğindede en büyük sırdaşımdı, sırdaşıydım...

Zorda olsa sonunda hazırdım... Bu defa gitmeyi ben kendi rızamla istediğim için ailecek vakit geçirmek adına daha uzun kalacaktık. Bu yüzden büyük bir valiz hazırlamam gerekiyordu...

Büyük valizi sürükleyerek odamdan çıkartarak kapımın önüne koydum. Odama tekrar dönerek yol için hazırladığım sırt çantamı ve atıştırmalık poşetimide alarak çıkmıştım. Galiba artık hazırdım.

Kulaklığım boynumda, çantam sırtımda,valizim elimde tatile hazır gibiydim.

Tatil için güzel planlarım olsa da nasıl geçeceğini merak ediyordum. Abim orayı epey seviyor hatta bazen annemler dönsede o biraz daha kalıyordu. Hem arkadaşları hem de oranın havası ona iyi geliyordu.

Telefonumdan müzik listemi kontrol ederek yol için hazır olup olmadığına baktım. Şarj, ful! Liste, hazır! Kulaklık, tamam! Atıştırmalık, burada! Okuma kitabı, çantada! Flaş, cepte! Yol için son kontollerde tamam olduğuna göre artık tamamen hazırdım!

"Hadi ama yaa ! Neden bu kadar yavaşsınız ? Bir tatile gideceğiz şurada... Geç mi kalalım ?" Bence haklıydım. Hem de çok haklıydım. Kırk yılın başı bir geleyim dedim ondada daha yola çıkamadık...

"Kızım iyi misin sen ? Dünden beri gidelim diyorsun. Sabahın köründe ayağa diktin bizi. Sen bu saatte uyanmazsın normalde asla. Hele birde bu saatte bu kadar enerjik olman... Var sende bir anormallik ama..." Kadın haklı yeminle. Şu yaşıma kadar bu satte kolay kolay uyanmamış uyansamda herkese zehir etmiştim. Ama şimdi o kadar mutluydum ki...

"Üniversite sınavında istediğim yeri kazanmışım var mı ötesi ? Ben enerjik  olmayayımda kim olsun ?" O kadar emeğimin karşılığını almak iyi hatta muhteşem hissettiriyordu.

"Tamam tamam haklısın. Hadi inin aşşağıya abinle. Bizde babanla evi kontrol edip geliyoruz." Klasik cam, kapı, ışık, tüp kontrolü...

"Tamam." diyerek hızla abimin odasına gitmiştim. Kapıyı aniden açmamla karşımda bir adet abim vardı.

"Ne bu heyecan Dide Hanım ? Tamam gideceğiz yazlığa sakin ol..." Onunda yüzü gülüyordu ve bu uzun zamandır görmek istediğim en büyük şeylerden biriydi...

"Hadi hadi aşağıya inelim biz... Kulaklığını aldın mı ?" Onunda son kontrolleri tamam olmalıydı.

"Onsuz evden mi çıkarım Dide ?" Doğru söylüyordu. Adım dahi atmazdı. Bu konuda ona benziyordum işte...

"Şarj ? Şarkı listesi ? Telefon ? Okuma kitabı ? Flaş ve atıştırmalıklar bende zaten..." Her şey hazır ve eksiksiz olsun istiyordum.

"Her şey tamam... Sakin ol sen bi... Atıştırmalıkları yeterince aldın mı ? Bak yarı yolda bitmesinler acımam seni yerim çerez niyetine !" Yemek sevsede abur cubursuz duramıyordu o da tıpkı benim gibi...

"Tamam abi merak etme. Bagaja da koydum bir çanta dolusu yanımada aldım bir koca poşet..." Çanta dediysem küçük bir şey değildi... Hatta büyük bile sayılırdı...Bir haftalık tatillerde kullandığım çantaydı ve çok genişti... Yanıma aldığım poşette çok büyük ve doluydu zaten. Yani yiyemezdi beni.

"Ben uyarımı yaptım... Hadi inelim o zaman biz..." diyerek valizini odasından çıkarttı... Benim valizimi de alarak evden çıktı. Bende peşine takılmış yavru ördek gibi ilerliyordum. Asansöre binmiş ve zemin kata basmıştık.

Arabaya yöneldiğimizde ikimizde arka koltuğa oturmuştuk. Böyle yolculuklarda ben varken hep arkada otururdu benimle.

Annemlerinde gelmesiyle uzun bir yolculuğa başlıyorduk...

Bu tatil benim için çok güzel geçecekti.

🌻

Bunu bir başlangıç sayalım... Biraz sıkıcı oldu ama gelecek bölümlerle bağlantısı olacağından olmalıydı... Her neyseee... Diğer bölüm ne zaman olur belli değil. Panomda yazarım belli olunca. Yorumlarınızı bekliyorumm...