DÜŞMAN ÇETE [3.SEZON]

Normal bir gün?

HİKAYEYİ İLK DEFA GÖRENLER DİNLESİN.
Bu hikaye tek değildir önceden yazdığım 1. ve 2. kitapları okumadan bunu okursanız hiçbirşey anlamazsınız.

İyi okumalar.

Evdeki fırlama ses yapmaya devam ediyordu. Başımı büyük bir ağrı kaplayınca ayağa kalktım. "Athena!" Athena olduğu yerde durdu ve elindeki ekmekle bana baktı. Ekmeği ağzına tıkıp yanıma geldi.

"Ne oldu anne?" Diyince gülümsedim. Yüzündeki kırıntılar ve konuşmasındaki tombulluk çok komikti.

"Sabah sabah çok hareketlisin." Başını salları ve elinin tersi ile dudaklarındaki kırıntıları sildi. "Bir anlaşma yapalım mı?"

Aklımdaki şey, onun bana evi toplamakta yardım etmesi ve ardından onu parka götürmekti.

"Şimdi beraber evi toplayacağız ve babaya kahvaltı hazırlayacağız. Sonrada, seni parka götüreceğim. Anlaştık mı?"

Athena ağzındaki son lokmayı yuttu ve başını hızla salladı. Arkamı döndüm ve sabah sabah darma dağın olmuş eve baktım. "Hadi başlıyalım Athena."

...

Dakikaların ardından Athena ile mutfağa giriştik. Kendisi ekmeğini yemiş olsa bile babası için bir kahvaltı hazırlamalıydık. "Yumurta yapalım! Sosis kızartalım! Baba onu sever!" Kendi bildiğimi bir kenara bırakıp Athena'yı dinledim.

İkimiz beraber kahvaltıyı hazırladık ve sıra uykuda olan babasını uyandırmaktaydı. "Bunu sen yapmak ister misin?" Diye sorunca Athena hızla bana baktı. Yatak odasının kapısında ikimizde mal mal duruyorduk.

"Anne, babam beni yer." Kendimi tutamayıp güldüm. "Ben mi kaldırayım?"

Başını olumlu anlamda salladı. Yavaşça kapıyı açarken Athena hızla arkama geçti. Birkaç adımla odaya girdim ve Athena'nın kapıdan bana baktığını gördüm. Gülümsedim ve ilerlemeye devam ettim. Manjiro'nun yanına gelince eğildim ve kulağına fısıldadım. "Manjiro~"

Bir elimle onu dürttüm ve tekrar fısıldadım. "Manjiro uyanma vakti~" Bir gözünün hareket ettiği fark edince uyanmaya yakın olduğunu anladım. Tekrar fısıldadım. "Manjiro~"

Manjiro'nun gözünü açması ve bana dönmesi bir oldu. Hızlı bir şekilde bedenime sarılıp beni yanına çekti. O an resmen Athena'yı unuttum.

Manjiro bir bacağını bacaklarımın üstüne attı ve üstüme sarıldı. "Biraz daha uyuyalım mı?"

Hâlâ liseli bir genç gibi sesinin kalınlaşmasına eriyorum! "Manjiro, olmaz."

"Hadi be.. çocuk ses yapmazken uyuyalım." Gülümsedim. Manjiro yüzünü kaldırdı ve güldüğümü görünce hafif bi duruşunu düzeltti. Kapıya baktı ve bir eli ile ağzını kapatıp gülen Athena'yı gördü.

"Hadi ama! Karımla bi sabah geçiremiyecek miyim küçük tanrıça?" Athena başını olumsuz anlamda sallayınca Manjiro önce bacağını üstümden çekti ardından ayağa kalktı. Bende yatakta oturdum öylece.

"Buraya gel~" Diyerek Athena'yı kovalamaya başladı. Athena hem gülüp hemde çığlık atarken kaçmaya başladı ve Manjiro Athena'yı kovalamaya devam etmeden kapıyı kapatıp yanıma geldi.

"Hadi uyuyalım."

"Çocuk orada kaldı." Manjiro bana baktı ve biraz durdu. "Birşey olmaz." Dedi ve yine üstüme yattı. Onu müdahale etmedim ve huzurlu bir şekilde yatmasını izledim. Bir elini yanağıma attı ve okşarken konuşmaya başladı.

"Geçmişi hatırladın mı? Hani seninle ilk yattığım geceyi.. senin çete evinde, senin yatağında.." güldüm ve başımı salladım. "Bana tek başına uyumadığını söylediğin gece mi? Hatırladım. Zorla beraber uyumuştuk."