Bu Son Değil (Yeni Hayatım 2. Kitap)

48.Bölüm-Madrid Konseri

1 ay sonra
Violetta'dan
Bavulumu kapatıp aşağı indirecekken Ally beni aradı.
"A:Kapının önünde bekliyorum hala hazırlanamadın mı?"
"V:Hazırım.Tam bavulu aşağı indireceğim sırada aradın tamam hemen çıkıyorum."
Sonra telefonu çantaya attım.Galiba şu bir ay da olan şeyleri özetlemem gerek.Müthiş düğünden (!) sonra bir hafta Leon'da kaldım.Bana kalsa daha onda kalabilirdim.Ama hem anne babasını gelmesi hem de Maia'nın kesin şartı yüzünden eve döndüm.Babam ise ben Leon'da kalırken şehir dışına çıkmış.Bu yüzden eve geldim.Zaten ya eve gelecektim ya da Ally'lere.Hoş şu son bir ayda Ally ve bizim kızlar bize yerleşmiş durumda.Beni evde yalnız bırakmamak için bunu yapmışlardı.Evde Olga ve Ramollo'da vardı.Ama iyi ki de yapmışlardı keyfimi fazlasıyla yerine getirmişlerdi.Bir ay boyunca pijama partisi yaptık diyebiliriz.
Maia ile mezarlıkta konuştuğumuz gün Orlando Angie'ye bakmaya gitmiş ama evde değilmiş.Nasıl bilmiyorum Fransa biletini bulmuş hatta.James'te orada olduğu için için biraz daha rahat.
Şimdi ise konser için Madrid'e gidiyoruz.Havaalanında buluşma kararı aldığımızdan orada buluşacağız.Ben Ally'le gideceğim.
Aşağı indiğimde Ramollo ve Olga konuşuyordu beni fark etmemişlerdi.
"V:Olga,Ramollo ben çıkıyorum.Sonra konuşuruz."
Olga yanıma gelip sarıldıktan sonra şöyle dedi:
"O:İndiğinde hemen ara ve aman tekrar Madrid'te kaybolma."
"R:Olga doğru bir konuya değindi.Bu sefer daha dikkatli ol.Babanla karşılaşabilirsin unutma."
"V:Babamın Madrid'te olduğundan emin misin?"
"R:Hayır ama düşünsene bunca yıl en çok orada yaşadı çok büyük olasılıkla orada."
"V:Küçük olaslıkla da dünya da."
"R:(gülerek)Evet,sanırım."
"V:Merak etme babamı Madrid'e görürsek ararım.Zaten oradaki eve de gideceğiz."
"R:Neden?"
"V:Maia şalını geri almak istiyor da."
"R:Maia bu fırsatı kaçırmaz doğru.Ona söyle çekmecelerinden birinde olması gerekiyor."
"V:Tamam söylerim."
Sonra ikisine de tekrar sarılıp çıktım.Ally arabasına dayanmış beni bekliyordu.Ayağını da yere vuruyordu.
"A:Sonunda gelebildin ağaç oldum burada."
"V:Üzgünüm Ramollo ve Olga'yla konuşmaya dalmışım."
"A:Uçağı kaçırırsak biletler senden başından söyleyim."
"V:Tamam merak etme yetişiriz."
Bavulu arabaya yerleştirdikleri sonra hemen arabaya bindik.
Ally yetişmek için hızlı sürüyordu.Hızlandıkça ben korkuyordum.Galiba dayımların ailesinde hızlı kullanmak aile genlerde var.
"V:Ally biraz yavaşlar mısın?"
"A:Yavaşlarsam uçağı kaçırırız."
Sustum zaten geç kalmıştık.Birde uçağı kaçırırsak yılsonuna gösterisine kadar ceza alacağımız kesinleşir.
Havaalanına gelir gelmez bavulları alıp uçağa yetiştik.Ally'le bir anda uçağa daldık.Herkes bir anda bize döndü.İki kişi dışında.Orlando ve Maia.O ikisi de öpüştükleri için dönmedi.Ally onlara gözükmeden geçmeyi denedi ama yanından geçerken Maia onu tuttu.Sonra da geri çekilip ona döndü.
"Ma:Küçük hanım?"
"A:Annelerin bir tanesi."
"O:Neden geç kaldınız?"
"V:Benim yüzümden Olga ve Ramollo'yla konuşmaya dalmışım.Üzgünüm."
"O:Üzgün olman önemli ama uçağı durdurtmasaydık kaçırıyordunuz."
"Ma:Bu yüzden ekonomide oturacaksınız."
"A,V:Ne?!"
"Ma:Hem geç gelip hem de 1.sınıfta oturabileceğinizi mi sandınız.Marş marş arkaya."
Önce Ally'le birbirimize baktık.Sonra tekrar Maia'ya ve bakışları oldukça ciddiydi.Bu yüzden ekonomiye doğru yürümeye başladık.Ally için garip bir şeydi.Özel jetlerde uçan,1. Sınıf ya da business classta hayatı geçen biriydi.
Yerimize geçtiğimizde Ally'e şöyle dedim:
"V:Üzgünüm Ally."
"A:Önemli değil.İlk normal uçuşumun yalnız olmasından daha iyidir."
"V:Aralarında o kadar büyük fark yok biliyorsun."
"A:Umarım.Yoldan beri bir şey merak ediyorum.
"V:Dinliyorum."
"A:Ne konuşuyordunuz da bu kadar daldın?"
"V:Babam.Ramollo babamın büyük olasılıkla Madrid'te olduğunu düşünüyor,uzun bir süre orada yaşadı diye."
"A:Her büyük olasılığın bir de küçük olasılığı vardı biliyorsun değil mi?"
"V:Evet.Küçük olasılıkla dünya da olduğu kesin zaten."
İkimizide güldük.Ama şundan eminim babam er ya da geç gelecekti.Benim ona kızdığımı bilse de gelecekti.
🇪🇸🔜🇪🇸🔜🇪🇸🔜🇪🇸🔜🇪🇸
Sonunda uçak indi.Hepimiz yorgunduk ve kendimizi odalarımıza attık.Uçak Buenos Aires'tan öğleden sonra kalmıştı ama Madrid'e sabahın 5'inde inmişti.Bu nedenle ilk işimizin uyumak olduğuna şaşırmadım.
Saat 12'ye doğru gelirken üstümü değiştirip aşağı indim.Herkes oturmuş kahvaltı ediyordu.
"V:Günaydın."
"Herkes:Günaydın."bu cevaplarından sonra Leon'nun yanına oturup yanağından öptüm.
"L:Günaydın aşkım."sonradan beni öpmek için yaklaştı ama Maia'nın gelmesiyle geri çekildi.
"Ma:Leon Vilu'yu provaya kadar ödünç almam gerek.Sorun olur mu?"
"L:Hayır elbette de.Neden?"
"V:Leon lafı ağzımdan aldı.Neden ben ?"
"Ma:Çünkü senin evine ikinci kez gizlice gireceğim ve babanın evde olma şansı var bari sende gel."
Önce bir Leon'a sonra Maia'ya baktım ve ardından tekrar Leon'a baktım.Leon git der gibi bakıyordu.Hem ben de babamın burada olup olmadığını merak ediyordum.
"V:Olur gidelim.Bu arada Ramollo şalının çekmecelerden birinde olduğunu söyledi."
"Ma:Aklımda bulunacak.Provaya yetişmek istiyorsak hemen gidelim."
Maia'nın arkasından gitmeye başladım.
3 yıl önce onu ve Angie'yi gördüğüm spor arabayla gidecektik .O arabayı kolay kolay unutacağımı zannetmiyorum bu yüzden hemen tanıdım.Maia kapıyı açtıktan sonra bana baktı.
"Ma:Ne oldu?"
"V:Sen ve Angie'yi ilk gördüğüm zaman aklıma geldi.Tekrar görünce garibime gitti.Kim bilebilirdi ki o gün gördüğüm kişiyle o arabaya bineceğimi."
"Ma:Kimsenin aklına gelmezdi.Binsek iyi olacak yoksa provaya geç kalacacağız."
Bunun üzerine hemen arabaya bindim.Yol boyunca dışarıyı seyrettim.En son geçen yıl gelmiştim ve Fran'la kaybolmuştuk.Bu aklıma gelenine güldüm.Gülmeme Maia biraz şaşırdı ve nedeni merak etti.
"Ma:Ne aklına geldi?"
"V:Geçen yıl Fran'la kaybolduğum zaman."
"Ma(gülerek):Leon,Ally ve Fede o günü Hatırlamak bile istemiyordur."
"V:Evet ama eğlenceli gündü."
"Ma:Şimdi dönüp arkamıza baktığımızdan komik.O an felakettir sana söyleyim."
"V:Evet öyle bazı şeyler o an değil sonrasinda güzeldir."
"Ma:Kesinlikle.Bu arada bu Madrid seyahatinde aynısını önlemek için sen Leon'nun,Fran Marco'nun yanından ayrılmayacaksınız tek saniye için bile."
"V:Emredersiniz hanım efendi."
Maia sesli bir şekilde güldü ve ardından arabayı durdurdu.Çevreme baktığımda eve geldiğimizi anladım.
Arabadan çıktığımızda Maia'nın eve nasıl gideceğini merak ediyordum.Bu kez gizlice giremezdi evin boş olup olmadığını bilmiyoruz.Dayanamayıp ona nasıl gireceğini sordum.
"V:Nasıl girmeyi planlıyorsun ?"
Kredi kartını gösterdi ve kapının aralığından geçirdi ve kapı açıldı.Benim ağzım bir karış açıkken Maia bana döndü ve şöyle dedi:
"Ma:Evin kapısı kilitli değilmiş.Ya baban buraya gelmiş ve burada ya da eve siz yokken Hırsız girdi."
"V:Teknikte bizde Hırsızız.Eve gizlice giriyoruz."
"Ma:Evde oturan kişi yanımda Hırsız sayılmayız."
Sonra eve girdi.Bende peşinden girdim.Ev hiç değişmemişti.Maia babamın odasını arıyordu.
"V:Yukarı katta.Sağdaki ilk kapı."başıyla onaylayıp yukarı çıktı.Bende babamın çalışma odasına girdim.Eve geldiğimizde dikkatimi çekmişti babamın laptopı açıktı.Yani bu demek oluyor ki babam eve gelmiş.Ramollo yanılmamış yani.Ama asıl mesela şu an nerede olduğu?
Babamın bilgisayarını kurcalamaya başladım.
Açık kalan sayfa bir havayolu sayfasıydı.Şöyle yazıyordu:
BİLETİNİZ BAŞARIYLA ALINMIŞTIR.
Bu demek oluyor ki babam gitmişti.Ama nereye acaba bileti bulabilecek miyim diye aramaya başladım.Geçmiş silinmişti.Belki e-postasında bilet gelmiştir.E-postlara girdiğimden şifre istedi.Şifre ne olabilir ki?İlk önce annemin adını denedim.Olmadı.Sonra kendin adımı.O da olmadı.İkisini beraber denediğimde de sonuç farksızdı.Ne olabilirdi ki?
"V:Şifre ne olabilir?"
"Ma:Ne şifresi?"
Maia elinde şalıyla gelmişti demek ki şalını bulmuştu.
"V:Bulmuşsun demek."
"Ma:Evet o kadar zor olmadı.Sen soruma cevap verecek misin?"
Sonra da yanına gelip bilgisayara baktı.
"Ma:Neden babanın e-postasına girmek istiyorsun?"
"V:Bir bilet almış.Onu bilet e-postasına gelmiştir diye umuyorum."
Gözünü bilgisayardan ayırmadan koltuğa oturdu.
"V:Hacker olduğundan haberim yoktu."
"Ma:Değilim zaten sadece denemek istedim."
"X:Evde ne işiniz var?"
Sesle Maia'yla sesin geldiği yöne baktık.Kızıl saçlı bir kız vardı karşımızda .
"Ma:Asıl senin burada ne işin var?"
"X:Sizin gibi eve gizlice girmiş olabilirim ama amacım hırsızlık değil."
"V:Bizim de değil zaten.Ben burada yaşıyorum."
"Ma:Yaşıyordun."
"X:Eskiden burada mı yaşıyordun?"
"V:Evet ama Arjantin'e taşındık babamla."
"X:Gördüğüm kişi babandı demek."
"Ma:Ne zaman gördün?"
"X:Ayın başında.Biri iki gün kalıp gitti."
Kızın dediği üzerine birbirimize döndük.
"Ma:Kötünün iyisi bir ara buradaymış."
"V:Eninde sonunda Buenos Aires'a gelecek.Beni kontrol etmeden duramaz."
Hem kızıl saçlı kız, hem de Maia gülmeye başladı.Bu arada kızın ismi neydi?
"V:Pardon tanışma faslını kaçırdık.Adın ne ?"
"E:Eleanor.Senin ki?"
"V:Violetta."
Maia kızın ismini duyunca bir an dondu ama sonra devam etti.Devam ederken bir yandan da konuşmaya katıldı.
"E:Ev madem senin neden gizlice girdin?"
"V:Burada yaşarken babamsız dışarı adım atamazdım.Babamda bu yüzden anahtar gereği duymadı."
"Ma:Eleanor kardeşin var mı?"
"E:Evet."
"Ma:Fotoğrfaçı mı?"
"E:Evet."
"Ma:Adı Laure mi?"
"E:Bunları nasıl biliyorsunuz ?"
"Ma:Kardeşin benim şirketimde çalışıyorda o yüzden.Eskiden Madrid'te yaşadığını söylemişti.Ve bir ablası olduğunu,bu parka yakın yaşadığını da.Ve az çok birbirinize benziyorsunuz."
"E:Ortak noktamız sadece kızıl saçlı olmamızdır."
Maia bu kadar şey diyince aklıma geldi.Tomas'ın sevgilisinin adı da Eleanor değil miydi?
"V:Sevgilin var mı?"
"E:Şey evet."
"V:Adı Tomas mı?"
"E:Sen bunu nereden biliyorsun daha babama bile söylememiştim."
"V:Tomas Buenos Aires'e geldiğinde söylemişti."
"E:Stüdyoya mı gidiyorsun?"
"V:Evet."
"Ma:Tomas'ın taşındığı yıl Violetta sınava girdi hatta.Ve bende dans öğretmenleriyim."
"E:Dans öğretmeni olduğunuzu bilmiyordum.Sizinle ilgili bayağı bir şey duydum ama bunu değil."
"Ma:Nasıl diye sormayacağım cevap net çünkü.Sadece neden?"
"E:Babam nedenini bilmiyorum ama siz veya kardeşlerinizle ilgili Herşeyden haberi var."
Maia'nın artık onu dinlediğini düşünmüyordum.Bir şeye odaklanmış gibiydi.
"V:Maia girebildin mi?"
"Ma:Hayır ama şaşıracağın bir şey öğrendim.Babanın şifresi ne senle alakalı ne de annenle.Angeles diye denediğimde uzunca bir yüklendi ama girmedi."
"V:Babamın şifresi sence Angie'yle mi ilgili?"
Cevap yermek yerine kafa salladı.Önce bir şey denedi olmayınca başka bir yazdı.Ve Zafer kapamış bir edayla arkasına yaslandı.Ama sanki şaşırmış gibiydi.
"V:Girdin."
"Ma:Evet ama..."
"V:Ama..."
"Ma:Babanın Şifresi biraz kalbimi sızlattı."
"V:Seni seviyorum Angeles falan mı?"
"Ma:Hayır.Angeles Castillo."
Bu beni şaşırmıştı.Babamın şifresini Angeles yapması değil Angeles Castillo yapması şaşırmıştı.Angie'yi sevdiğini biliyorum ama kendi soyadıyla kolay kolay aklıma gelmezdi.
"Ma:Baban bu kadar şey yapmasaydı ciddi ciddi ona yardıma hazırdım ama..."
"V:Haklısın.Kendi böyle olsun istedi tüm riskleri göze aldı.Ama şimdi bunu düşünmeyelim.Bilet var mı?"
"Ma:E-postadaki en son mail 1 ay öncesine ait.Buna çöp kutusundakiler de dahil."
"V:Ya babam Madrid'e geleceğimizi biliyordu ya da..."
"Ma:Denk geldi." sonra saatine baktı ve hemen ayağı kalktı.
"V:Ne oldu?"
"Ma:Provaya geç kaldık.Daha da geç kalmak istemiyorsak gitmemiz gerek."
"V:Hemen.Tanıştığıma sevindim Eleanor."
"E:Bende öyle."
"Ma:Yakın bir zamanda zaten buluşacaksınız.Çocuklar daha doğrusu Maxi,Cami,Ally,Fran ve Ludmilla Tomas'la buluşalım diyorlardı.Yani Tomas , eski arkadaşlarımla buluşacağım sende gel derse ,şaşırma.Ve hadi!!"
Daha sonradan kolunu omzuma atıp hızla arabaya bindik.
"V:Ne kadar geciktik?"
"Ma:15 dakika falan."
"V:Orlando kızar mı?"
"Ma:Bir gıdım olabilir."