He's Out My League

Chapter 5 : Confrontations

Mandy's POV

At dahil sa ginawa niya ay nabitawan ko na rin ang scrapbook na ibibigay ko dapat sa kanya ...

Nilapitan ko agad siya at..

"James bakit mo tinapon yung cake ?"

"Eh pake mo ba eh sa ayaw ko nung binigay mo !"

"Dapat sinabi mo na lang sakin at hindi na lang basta itatapon sa basurahan "

Di ko na napigilan ang emosyon ko at naiyak na talaga ako sa harapan nila :"(

"Eto tandaan mo ha wala ako pake kung maglupasay ka pa sa harapan ko ..Wag na wag ka na ulit magbibigay dahil alam ko naman na patay na patay ka sakin !"

"At ito lang ang masasabi ko sayo HINDING HINDI KITA MAGUGUSTUHAN !! tignan mo yang sarili mo walang wala ka sa mga type kong mga babae kaya kung pwede tigilan mo na yang kahibangan mo saken !"

Sobrang sakit ng mga sinabi niya parang may something sa akin ang nasaktan emotionally at pati na rin mentally :"((

"Oo nga naman kasi Mandy wag ka nang umasa tsk tsk.." sabat ni Adam

"Tama at wag ka na ngang magpaka cry baby at magpapayat at magpaganda ka muna "

"At pwede ba sana ito na yung last time na pupunta ka sa bahay namin para sa mga kahibangan mo !"

Sobrang sakit ng mga sinabi niya kaya narealize ko na tama na ang kahibangan ko sa kanya.. it's time for me na baguhin rin siguro ang sarili ko..

"Sigee makakaasa ka na gagawin ko ang sinabi mo James salamat at nagising na rin ako from the reality"

: ((

No one dare to speak kaya nakayuko akong umalis sa harapan nila at tumakbo papunta sa aming bahay

I can't hold back my tears kaya habang tinatahak ko ang papuntang kwarto ay kusa na ring nagsitulo ang mga luha ko..

Sana makalimutan ko rin ang mga nangyari ngayong araw na to..