ΕΓΏ ΚΙ ΕΣΎ

Η αρχή του τέλους!!

"Επιτέλους"!!!
Ήταν η πρώτη λέξη που είπα όταν έφτασα στην χώρα των ονείρων μου.
"Τα κατάφερα"
Φώναζα σαν μικρό παιδί καθώς κατέβαινα από το ταξί που με έφερε έξω από το σπίτι της κολλητής μου. Ήμουν τόσο χαρούμενη που τα κατάφερα και έφτασα ως εδώ.
" Άννα"
Φώναξα καθώς είχα πάρει τηλέφωνο την κολλητή μου για να κατέβει από το σπίτι της.
"Έρχομαι"
Φώναζε σαν μικρό παιδί που της είπαν ότι της έφεραν φαγητό.
( Ναι οπότε είναι για φαγητό όλοι έτσι κάνουμε)
Κατέβηκε γρήγορα και αμέσως έπεσε μέσα στην αγκαλιά μου.
"Μου έλειψες"
Είπα καθώς την κοιτούσα στα μάτια
" Και εμένα χαζό"
Είπε παίρνοντας με ακόμα μια αγκαλιά. Μου είχε λείψει τόσο πολύ να βρίσκομαι γύρο της. Και ναι μπορεί πολύ να σκέφτεστε κολλητές και σε άλλη χώρα. Ναι η Άννα έφυγε από την Ελλάδα από τότε που χώρισαν οι γονείς της και αποφάσισε να έρθει με τον πατέρα της στην Ισπανία.
"Λοιπόν δεν θέλω να βάλω τα κλάματα, οπότε πάμε πάνω γιατί έχουμε πολλά πράγματα να κάνουμε και να πούμε."
Είπε με έναν παιχνιδιάρικο τρόπο που με έκανε να σκάσω στα γέλια.
" Πάμε"
Είπα μέσα από το γέλιο μου.
Καθώς ανεβαίναμε της σκάλες πρόσεξα ένα διαμέρισμα το οποίο στην πόρτα του είχε μια μεγάλη ζωγραφιά με κάρβουνο. Είχε έναν ζωγραφισμένο δράκο ο οποίος έβγαζε φωτιές. Όταν την είδα κατευθείαν γύρισα προς το μέρος της φίλης μου.
" Ποιός μένει εδώ?"
Ρώτησα με μία μεγάλη απορία να αναγράφεται στην φωνή μου
" Άσε δεν είναι για εσένα"
Είπε με έναν πονηρό τρόπο
"Γιατί"
ρώτησα πάλι με την ίδια απορία να αναγράφεται στην φωνή μου
"Είναι πονεμένος και ΤΡΕΛΌΣ με την ζωγραφική σαν εσένα"
Είπε γελώντας
" Τότε ένας ακόμα λόγος να μου τον γνωρίσεις"
Είπα γελώντας
"Ίσως κάποια μέρα "
Είπε πάλι με ένα πονηρό ύφος
" Οκ"
Είπα και καλά θυμωμένη
"Εεεεε μην θυμώνεις"
Είπε με ένα κουταβισιο ύφος. Τότε ήταν που έσκασα στα γέλια και εμφανίστηκε μια ψηλή φιγούρα μπροστά μου η οποία προερχόταν από την πόρτα με τον δράκο.
"Ρε σκάστε γαμω ώρα κοινής ησυχίας σας θυμίζει κάτι?"
Ρώτησε με ένα αλαζονικό ύφος. Ήταν ένα ψηλό γεροδεμένο αγόρι με κάστανα μαλλιά και καστανά μάτια ήταν πολύ όμορφος.
"Εεεεε συγνώμη"
Είπα καθώς είχα κολλήσει να τα μάτια μου πάνω του.
"Καινούρια?"
Ρώτησε με ένα πονηρό γέλιο
" Ναι"
Είπα μη ξέροντας τι πρέπει πραγματικά να πω.

Θεώνη:

Γειά σας είναι η πρώτη μου ιστορία οπότε δεν ξέρω εάν θα σας αρέσει.....