GB Agents: Code name MAGENTA

PROLOGUE

"TAMA NA!" sigaw ng may pagmamakawa ng isang lalaki.

"Magenta! itigil mo na iyan!" awat ng isang lalaki sa kaniya. "kami na ang bahala sa kaniya." 

Agad naman itong tumigil, hinawi niya ang mga hibla ng buhok na humarang sa kaniyang mukha at matalim na tumitig sa lalaki. 

"Magpasalamat ka sa kanila, kung hindi nila ako inawat patay ka na," gigil na gigil na saad ni Magenta sa lalaki na duguan ang mukha dahil sa sobrang bugbog. 

Mabilis na inilayo ng ibang agents ang lalaki.

"Magenta, hindi kaya sobra yung ginawa mo sa kaniya? halos hindi ko na makilala ang mukha dahil sa ginawa mo!" 

"Nararapat lang sa kaniya iyon, isa siyang bugaw at puro menor de edad pa ang kaniyang binibiktima. Sa tingin mo, masisisi mo ba ako? Damn it! hanggang ngayon ay nagpupuyos pa rin ako sa galit sa lalaking iyon, inabutan ko siyang minumulestya yung bata. kung ako lang ang masusunod, duon pa lang patay na siya." pigil na pigil ang galit niya dahil sa nakita. 

"Mayroon tayong batas para sa mga katulad niya, tandaan mo isa kang agent, susundin mo lang kung ano ang iniutos sa iyo, at alam mo ang kaparusahan kapag sinuway mo ang utos niya, Magenta." babala nito sa kaniya.

Tumingin siya rito at saka huminga ng malalim upang pakalmahin ang sarili. saka siya tumango rito senyales na naiintindihan niya ito.

Marahan siya nitong tinapik sa balikat at naglakad na ito palayo sa kaniya. 

Napasandal na lamang siya sa kaniyang sasakyan, at saka pinagkrus ang mga braso sa dibdib. 

ilang saglit pa siyang nag-isip bago tuluyang sumakay sa kaniyang sasakyan at umalis.

HEADQUARTERS...

"Anong balita?" tanong niya. 

"kumanta na," sagot ng lalaking kausap niya kanina.

"Maganda ba ang pagkakakanta? if you want, i will gladly help." aniya, habang nakangisi.

Agad na nagdikit ang kilay ng lalaki dahil sa kaniyang sinabi, "No! i know you. no need for your help, i'd rather needed him alive." seryosong sagot nito.

"Okay, but if you need me, i'm just one call away!" nakangiting sabi niya saka naglakad palayo rito. 

Pagpasok niya sa isang silid, inabutan niyang abala ang kaibigan na si Alex. "still hacking someones privacy?" pabirong wika siya rito. 

"F**k you! why are you here? i thought your on a mission?" tanong nito habang nananatili ang mga mata sa laptop at mabilis na nagtitipa.

"You know how i work, hindi na pinagtatagal ang mga ganoong misyon." mayabang niyang tugon rito,

"Why, did you brutally killed someone again?" nag-aalalang tanong nito sa kaniya. 

Isang malakas na tawa lang ang kaniyang ginawa, "Damn, Alex! you know me well aren't you?" aniya, na may kasamang pagtawa. "Don't worry, i didn't kill him," aniya, "almost," pahabol na salita niya. Agad na napatingin si Alex sa kaniya at inis na hinarap siya. 

"F**k it, Magenta. you know the rules. paano kung tuluyan ka nang parusahan dahil diyan sa pag-uugali mo?" 

"Tsk... kapatid ba kita? grabe ka kung manermon! opo, hindi na po mauulit, kuya!" sagot niya rito. 

"Ilang taon ka na rito sa ahensya, sana'y na sila sa iyo. They know that your a monster when it comes to a mission. but i always remind you, that always keep in mind, na hindi lahat ng mission ay kailangan pumatay." 

"Fine, if your done scolding me, i have to go." paalam nito. 

Naiiling na naiwan si Alex, saka muling humarap sa kaniyang laptop.

Nakabalik na siya sa kaniyang Pad nang makakita siya ng isang sobre sa harap ng pinto. 

"Bills?" aniya, "Tatawagan ko na lang si Grave." saka siya pumasok sa loob. 

Ibinagsak niya ang katawan sa kama at saglit na ipinikit ang kaniyang mga mata.

Fifteen years ago, nang kuhain siya sa ampunan at dalhin sa ahensya. takot na takot at hindi alam ang gagawin. Pinag-aral siya ng mga ito at sa unang araw nang kaniyang training ay hirap na siya. hanggang sa nasanay na siya, at habang tumatagal ay pahirap na nang pahirap ang ipinagagawa sa kanila. 

At nang tumuntong na sila sa tamang edad, inihanda na sila sa isang misyon. ngunit ang akala nilang misyon ay isa rin palang pagsasanay.

Isang bihasang Assasin ang kailangan nilang hulihin, hanggang si Magenta ang nakahuli rito. dahil nakasuot ito ng mask, mabilis niya itong tinanggal, laking gulat niya ng makita na isa pala itong babae. 

"Pakawalan mo ako, at hindi kita papatayin," babala nito. 

"Hindi maaari, misyon ko na hulihin ka," tugon niya rito.

"Talaga? mamamatay muna ako bago mo ako madala sa amo mo!" isang malakas na pagsiko ang ginawa nito sa kaniyang sikmura dahilan upang mabitawan niya ito.

Agad naman siyang nakabawi kaya mabilis niyang hinablot ang suot nitong bag, ngunit mabilis itong kumilos. hinubad nito ang bag at muling tumakbo.

Inis na inihagis ni Magenta ang hawak na bag at mabilis na hinabol ito. hanggang sa naabutan niya ito. 

Nagpalitan sila ng suntok at sipa. Sanay si Magenta sa isang hand to hand combat kaya hindi siya nahirapan na makipaglaban dito. 

Hanggang isang patalim ang inilabas nito. "ayaw mo akong tigilan kaya wala na akong pagpipilian kung hindi ang tapusin ka," wika nito. 

Agad siya nitong sinugod, but her reflexes showned to her moves, As she hold its wrist, she twist it's arm onto its back and she slam it's face full force to the ground. 

"Surrender now," she said, 

"Never!" it replys.

Hindi sumuko ang babae kaya naman muli silang naglaban, naisip niyang hawakan ang nahulog nitong patalim at ipanakot lamang dito. ngunit sa isang maling pagkilos, di' sinasadyang naibaon niya ito sa katawan ng kalaban. 

Iyon ang unang pagkakataon na nakapatay siya, hindi niya maintindihan ang sarili, ngunit kakaibang pakiramdam ang kaniyang nadama ng magawa niya iyon, She feels satisfy, 

Nang makita niya itong, wala ng buhay. saka lamang niya tinawag ang kaniyang mga kasamahan. 

"She's here, but she's dead." aniya. 

“They thought me how to be like this, now that i'm a monster that frighten them." She breathe heavily and stood up from bed. 

She walk to the bathroom and took off her cloths. She open the shower and stand under the flowing water. She close her eyes and let the water flow from her body. 

“This is my life now,” she thought. 

After taking a bath, she covered her body with a robe and sit in front of the mirror. 

Until she saw a blip in her eyes, “Another Mission?” so she did a slight blink to accept the call.

“Agent Magenta! You have a mission.” Wika ng isang tinig na nagmumula rito. 

“Ang iyong misyon, gusto ko na subaybayan mo ang taong ito.” hanggang isang larawan ng isang lalaki ang ipinakita sa kaniya, “Alamin mo ang pagkatao niya, may hinala kami ngunit nais naming kumpirmahin at kapag nalaman mo sabihan mo kami kaagad.” Utos nito.

“Copy, Sir!” sagot niya, muli niyang ipinikit ang kaniyang mga mata at nawala na ang Vision na kaniyang nakikita. 

Bago sila sumabak sa una nilang misyon, itinanim ang mga ‘Special lenses’ na iyon sa kanilang mga mata. 

Agad siyang nagbihis at mabilis na lumisan sakay ng kaniyang sasakyan.