Kader Bizi Birleştirdi

"babamın vasiyeti"

Şuan babamın bana verdiği mektupla kalakalmıştım, babamın vefatından tam üç hafta geçmişti bana vasiyet ettiği şeyle ne yapacağımı bilmiyordum .
Mektupta tam olarak nemi yaziyordu

"  canım kızım ben artık senin yanında olamıcagım  için sana bunu vasiyet ediyorum  seninde benim gibi ilim sahibi olmanı istiyorum bu yüzden yazdığım bu adrese git İstanbul çamlıca camisinin yanında bir medrese var orada benim talebem Yusuf isminde biri sana mutlaka yardım olacaktır , lütfen bu son isteğimi yerine getir seni önce Allah'a sonradan yusuf oğluma emanet ediyorum".

Evet tam olarak böyle yazıyordu mektupta, şimdi  ne yapacağımı bilmiyordum çünkü babamın tarif ettiği yer bir erkek medresesi'di ben kız halimle nasıl giderdim oraya, ama yinede denemek zorundaydım.

İlk işim bir bilet alıp İstanbula gitmekti,  burdaki evimi satıp İstanbuldan bir otel odası tutup  yoluma çıktım.
Otobüs garında beklerken babamın bahsettiği şu Yusuf denen adam aklıma geldi acaba cenazeye gelen adamlardan birimiydi,  çünkü babamın çok talebesi vardı sanırım bunu yalnız İstanbula varınca öğreneceğim.

Bir saat geçmişti otubüse bineli,  çok heyecanlıyıdım  acaba nasıl insanlarla karşılaşcaktım,  nihayet beş saat sonra İstanbula varmıştım,  istanbula ilk gelişim değildi babamla beraber buraya iki defa gelmiştik ozamanlar tabi daha küçüktüm biraz duygulanmıştım, ama yoluma devam etmeliydim bir taksi durdurup otelin adressini verip yola koyulmuştum.  Otele vardigimda hemen odaya çıkıp yerleştim güzel bir otel tutmuştum, umarım bu gece rahat uyuyabilirim.