Hayatım boyunca hep yanlız, sıkıcı bı hayat yaşamıştım. Yıllardır babamı görmemiştim. Açıkçası onu çok özlemiştim, ama duygularım bunu gün yüzüne vurmamıştı, herzamanki gibi tepkim. Eminimki dışardan, ne solmuş güller nede kırmızı güller. Ablam bana hep :her insanın gözüne baktığımda içinde olan duyguyu görürürüm derdi. Ama Eren sana baktığımda, için boş bir arazi gibi. Hiçbir düşünce , duygu yok. Babamın gelişine rağmen ,dedi. Ama o bile içimdeki sevinci göremiyordu. Babam bizi akşam yemeğinde lokantaya götürmüştü. Annemler lahmacun, pide ve fırında patetes sipariş etmiştiler. Babam oğlum sen ne yemek istersin diye sordu. Ben cevap vermeyince babam sen bilirsin oğlum dedi. Annem fotorafları komşulara Göstereceğini söylemişti ,herkezin gülümsesin dedi bende tamam dedim. Annem fotoğraf çektikten sonra fotorafa bakarak sinirlendi, sesini yükselterek oğlum sana gül diyoruz sen duygusuz gibi öyle duruyorsun. Babam da anneme sesini yükselterek sanane çocuk artık 17 yaşında seni ilgilendirmez... O gece annem bir kaç ay köye gideceğini söyledi... Gerçekten mi benim yüzümden aile ikiye bölündü annemle ablam gitti, babam da bir ay sonra yurt dışında gitti aradan 6 ay geçmişti ama hiç birinden haber almamıştım köye gittiğimde. Annemleri bulamamıştım. Tüm akrabalarım taşınmş kimide rahmetli. Komşulara sorduğumda çoğu ülkenin diğer tarafına gittiğini söylediler. Köyden başka nerde akrabamızın olduğunu bilmiyordum. Koca İstanbul'da tek başımaydım. Uzun bir zaman sonrada babam para göndermez, telefonlarıma bakmazdı. Artık bu olaydan iki yıl geçmişti evdeki çekler de bitmişti babam da vermeyince, 5 parasız kalmıştım ne yapacağımı bilmiyordum bende part time işinde çalışmalıydım. Hayata tutunmak için dalım o kalmıştım. Artık annemlerin ve babamın yüzünü unutmuş olmuştum, sanki tek başıma yaşamıştı aklımda sadece üç dört anı kalmıştım ve bulanıklardıda. Okul başlamıştı lissede sınıf atldığım için bu yıl üniversitye başlamıştm. Okulun ilk haftası hastalanmıştım. Bu yüzden okula geldiğimde herkez, her zaman kişi gibi çoktan gurup kurmuştu ve ben her zaman kisi gibi sadece bişey masaya bakıyordum. Okul her zaman kisi gibi dersi kaynatma lar, sohbetler, hava atamalarla geçmişti. Ben okuldan bu güne özel bir şey beklemiyordum. Bir bankın önünde oturduğumda bir erkek gurubuna rastlamıştım, aralarında gülüyo, kahkaha atıyorlardı. Biran gözümün önünde bende onlarn yanında gülüyordum onlarla göz göze gülüyorduk, sonra kendimi tekrar bankta oturur biçimde buldum. Sanki kalbim onlar gibi gülmek eğlenmek ver ergen gibi eğlenmek istiyordu..Banktan kalkıp eve gittim. O gece hep göz gezdirmiştim . Ailemin beni terketmesi herşeyi daha kötüleştirmişti. Sonunda kendime.bir Part time işi bulmuştum. Hem ücreti yüksek hemde okul saatimle kesişmiyordu. Buna mutlu olmuştum. İlkez bu mutluluğu gülümseyerek göstermiştir. Hemde ilk kez. Sonra biraz hava alma isteği duymuştum. Azcık dışarı çıktım. Sonra gurup tekrar yanımdan geçti. Sonra içimden kendime büyük bir. Cesur bir şeklde kendime söz vermiştim. Bundan 2 dakka sonra neden söz vermiştim. Hem ben hiç birisine söz vermemiştim ben ne yapcaktım. Hem ilk kez bu kadar cesur olduğumu duşünmüştüm, ve kendime söz verdim ben normal bir insan gibi ve işimde çok başarılı olcaktım. Yatağıma girip tüm günüme gözden geçirip kendimi uykunun kollarına birakmıştım... Bu günlerden cumartesiydi yani işe başlayacağım gündü. Bir merakla konumu takip edip gittim, ve yeri bulduğumda gözlerim faltaşı gibi açılmıştı...
YOU ARE READING
Hayat Ne Demek?
General FictionNeden ,neden , nedennn!? Ailem beni terketti sendemi bıraktın beni?
