De mate van de Alpha

Lynn

pov: Lynn

ik liep rustig door het bos heen in mijn wolven vorm, ik ben een witte wolf.. Ik ben 16 jaar en ik wordt volgende week 17 jaar. Ik kan eindelijk mijn mate ontmoeten. Ik stopte bij een meertje om wat te drinken.

Lola : Lynn ik heb honger, we hebben alleen maar klein konijntje gehad.

ik weet het Lola, ik heb ook veel honger. Mijn wolf heet Lola. Ze is mijn beste vriendin. Ik liep verder het bos in. Ik hoorde ineens voetstappen van een andere wolf, ik rende snel weg. De wolf was sneller dan ik dacht en viel me aan.

We belanden in een gevecht, die hij heeft uiteindelijk heeft gewonnen. Ik lag bewusteloos op de grond.

~~~~~~~~
Ik word wakker op een koude grond. Het stond naar bloed en plas.

Ik hoorde voetstappen en kroop gelijk het hoekje in. Ik was bang, ik wilde huilen voordat ik het wist werden mijn wangen nat.

De deur ging, de onbekende man zei kijk kijk wat hebben hier. Hij had een vieze grijns op zijn gezicht. Hij pakte mijn haar vast en sleurde me mee naar een vieze kamer.
Hij maakte me vast aan zilvere handboeien, ze branden heel erg. De onbekende man sloeg me met een zweep, het branden ik hield me stil daar door sloeg hij mij alleen maar harder.
Hij pakte een zilvere mes hij drukte hem in me huid, ik liet een paar tranen over me wangen.
De man zei niet huilen vieze kreng, je bent maar een rogue niet geeft om jou.

Na een tijdje sleurde hij me terug naar de kamer waar ik eerst in zat en begon te huilen.
Lola: gaat het lynn? Ik beantwoorde haar met het doet zo veel pijn. Het komt goed lynn ik genees je zo ver als ik kan.

Ik begon deels te genezen maar omdat ik door zilver verwond ben gaat het niet zo makkelijk dan normaal.

Hopelijk kom ik hier weg. Ik wil hier weg ik wil terug naar het bos. Ik begon te huilen.

~~~~~~
Ik zit hier al een week. De man kwam elke dag 2 keer om mij te verwonden. Ik voelde mijn wolf niet meer, dat komt door het zilver en wolfsbane.

Ik kreeg bijna geen eten en geen drinken. Ik ben flink vermagerd. Ondanks dat ik vandaag mijn mate kan zoeken heb ik de hoop al opgeven.

Ik viel in slaap in de hoop dat alles snel voorbij zou zijn....