VERA

1. BÖLÜM

Gözlerini karanlığa açtı genç kadın tekrardan.

Lanet etti tekrar o gözlerini açtığına.

Yine aynı simsiyah mobilyaları ile döşenen karanlık odada gezdirdi gözünü.

Değişiklik yoktu. Ses yoktu.

Karşısındaki saate baktığında saat sabah 6 olmuştu.

Komidinin üstünde duran ilaçlarına baktı.

Eline alıp hepsinin içinden birer tane çıkarttı genç kadın.

Sürahiden bir bardak su ile yuttu ilaçlarını.

Yataktan çıktıktan sonra odadaki küçük banyoya girdi.

Tuvalet ihtiyaçlarını giderdikten sonra 15 dakikalık kısa duşa girdi.

Buraya geldiği 1 hafta olmuştu ve ilk defa duşa girmişti.

Bu bir haftada ilk defa kendisinde bu gücü hissetmişti genç kadın.

Hergün yiyip içip yatmaktan sıkılmış biraz vücudunu dinlendirmek istiyordu fakat
vücudundan akan sular bile artık ona eskisi gibi iyi gelmiyordu.

Saçlarını duruladıktan sonra duştan çıktı genç kadın.

Havlusunu vücuduna sarıp aynanın karşısına geçti.

Yorgun yüzüne bakıp hafif tebessüm etmeye çalıştı.

Aynı hızda dolan gözlerinden artık yaşlar akmıyordu.

Bu bir hafta çok ağlamıştı çok yorulmuştu.

Lanet etti babasına. Babasının yaptıklarına. Kızının gözüne bile bakmadan kızının hiç tanımadığı hiç görmediği adama kendisini veren babasına lanet etti Vera.

Artık ne ağlıyor ne de gülüyordu ruhsuz bir şekilde ortalıkta dolanıyordu Vera.

Bugün sadece adının Feda olduğunu bildiği adam ile düğünü vardı.

Düğün dediği sade bir nikahtan oluşan aileler arasındaki topluluktan ibaretti.

Aynanın karşısından çekilip odasına girdi.

İç çamaşırlarını çıkartıp hemen üstüne geçirdi Vera.

Havlusunu yatağın üstüne atıp gardolabın önüne geçti Vera.

Kendi kıyafetlerinden sadece 2-3 takım getirmişti ve onlarda kirlenmişti.

Karşısındaki gardolabı açtı ve kıyafetlere baktı.

Bunların hiçbirisi kendisinin değildi.

Aralarından yeşil çiçekli dar eteğinin uç kısmında fırfır olan elbiseyi aldı eline genç kadın.

Büyük ihtimalle dizinin bir karış üstünde bitiyordu.

Üstüne tutup aynaya döndü. Esmer tenine yakışmıştı.

Aniden kapı açılınca bakışlarını oraya yöneltti Vera.

VERA'DAN DEVAM

Odaya giren kişiye baktığımda buradaki bir haftamda taş çatlasa 3 kere gördüğüm sadece adının Feda olduğunu bildiğim adam gelmişti.

Kapıyı aynı şekilde kapatıp yanıma geldi.

Hızla elimdeki elbiseyi vücuduma bastırdım.

"Kapısız köyden mi geliyorsun. İnsan bir kapıyı çalar."

Ona sinirle söylediğim kelimeleri aldırmadan büyük hızlı adımlarla yanıma geldi.

Son anda fark ettiğim şey elindeki büyük siyah bir poşetin içinde olan bembeyaz elbiseydi.