BÖLÜM 1
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Adelıne büyükçe olan bavulunu tren görevlisine teslim ederken görevliye imalı bakışlar atıyordu. İçinde en ufak bir güven duygusu bulunmayan bir kız için pek de a normal sayılmazdı ona göre. Adeline bavulunu görevliye verdikten sonra elindeki bilete baktı. "B - 13 "dedi ve tren odalarının yanlarında yazan numaralarına bakmaya başladı.Sonunda yanında B- 13 yazan odayı bulduktan sonra içeri girdi. İçeride sağlıklı ama yaşlı duran bir adam ve yanında ise onun torunu olduğunu düşündüğü küçük bir oğlan çocuğu vardı. Oğlan çocuğu durmadan elindeki mavi oyuncak helikopteri uçurmaya çalışıyor dedesi ise onu engelliyordu. Sonunda yaşlı adam Adelıne'i fark edince duruşunu dikleştirdi ve genç kızı garip gözlerle içeri davet etti. Adelıne bu yaşlı adamın soran gözlerini fark edince adama biletini gösterdi. Adam durumu anlayınca genç kıza gülümsedi . Belli ki Adelinin ' de ona gülümsemesini bekliyordu fakat genç kız yaşlı adama gülümsemedi. Küçük çantasından kitabını çıkardı ve okumaya başladı .
*15 dakika sonra*
yaklaşık 15 huzurlu dakikadan sonra oğlan çocuğu oynadığı helikopterini dedesine verdi ve oturduğu koltuktan kalktı .Genç kızın yanına oturdu ve okuduğu kitaba bakmaya başladı . Genç kız bunu fark etmiş olacak ki kitabının arasına ayracı koydu ve " ne var çocuk" dedi gürler gibi. Çocuk yerinden sıçradı ve genç kızdan uzaklaştı gözüne gelen kumral kaküllerini elleriyle geriye attı ve " okuduğun kitaba bakıyordum sahi ne okuyorsun ?" Genç kız bıkkınlıkla nefes verdi cevap vermezse bütün yolculuk kendisiyle konuşmaya çalışacağını biliyordu. Hızlı bir cevap verdi " ünlü katillerin hayatını anlatan bir kitap". Genç kız çocuğun verdiği cevaptan korkup bir daha sormamasını bekliyordu fakat öyle olmadı bu seferde çocuk ona " Neden böyle kitaplar yerine prensesli kitaplar okumuyorsun kızlar prensesli kitaplar okumaz mı ?" Genç kız şaşırdı çocuğun neden bu kadar sığ düşündüğünü merak etti kitabını çantasına koydu ve oğlan çocuğuna döndü " Senin adın ne küçük?" dedi .Çocuk gülümsedi zaten en başından beri genç kızın kendisiyle ilgilenmesini istiyordu. " benim adım Carlos senin?" genç kız bu tatlı oğlana karşı koymadı " Benim adım Adelıne " dedi . çocuk gülümsedi "Ne güzel bir isim bak dede ablanın adı Adelıne' imiş." Dedesi çocuğa başını salladı ve gülümsedi ama bu gülümseme alalade bir gülümseme değildi şefkat ve sevgi vardı içinde .Genç kız bu oğlan çocuğunun yaşlı adam için çok önemli olduğunu o an fark etti." Annesi ile babası nerede bu çocuğun ?"dedi soran gözlerle. Adamın şefkat dolu gülümsemesi bir anda soldu .Gözlerinde nefret belirdi ve " Cehennemin dibinde sen de onlara katılmak istemiyorsan onlar hakkında konuşma!" Bu sefer bir bağırma ile ile irkilen genç kız oldu. Neden bu kadar sinirlendiğini anlayamadı. ."neden bu kadar sinirlendiniz ?" Genç kız aslında adamın neden bu kadar sinirlendiğiyle pek ilgilenmiyordu. Merak ettiği şey Carlos'un hayatıydı ve bunun cevabını bu soruyla alabileceğini biliyordu.
Adam önce tereddüt etti. Sonuçta bu kızı daha yarım saat önce tanışmıştı değil mi. Ama yine de kızın meraklı gözlerini kırmak istemedi. Anlatacağını ancak önce Carlos 'un uyuması gerektiğini söyledi bunun sonucunda genç kız sanki 5 yaşındaymış gibi küçük çocuğun uyumasını beklemeye başladı.
