Love and Crosses(Sisters series#1)

Prologue

libro

"I'm sorry miss" said the man who ran into me nahulog tuloy yung mga books ko nakakainis hindi man lang tinitignan yung dinadaanan! naman oh.

" sh!t "  mura nya kaagad at kinuha yung mga libro kong nahulog tinulungan naman niya akong damputin kaso, nang ibigay na niya yun sakin agad nagkatamaan kami nang tingin kaya nagkagulatan kami parang napako sya sa kinatatayuan niya.

ako naman kinuha nayung libro sa kamay niya dahil muntik nanaman yun mahulog. Bakit siya nandito! nang napansin niya ata na nakatulala siya ay agad niyang iniwas yung tingin sakin.

" excuse me " sambit ko at umalis na para pumasok sa loob ng opisina aking pagmamay ari but what the h*ck  hindi parin nagsisink-in sa utak ko yung nangyari and why is he doing here?!.and because of that there's so many questions forming in my  mind that makes me more pissed-off.

"good morning! "  sigaw kaagad naman nang bwisit kong kaibigan.

"O..you look stressed right now..anong nayari?"

"alam mo siraulo kadin minsan eh no! " sigaw ko sakanya pabalik dahil sa inis.

"ang sama mo na talaga ngayun Sophia!" malungkot na sabi niya pero halatang nang aasar pa ang mokong na'to.

"bakit hindi mo sinabi sakin na pumupunta pala siya dito! " I said and leaned my back in my swiveling chair.

"hala..nakalimutan ko! " sabi niya ulit sabay tawa ng malakas. nang aasar pa e

"bakit ka tumatawa akala mo nakakatawa yun?! "  hindi ko talaga mapigilang hindi sumigaw dahil napipikon nako sa kaibigan ko.

"sorry na kasi "  he even begged in front of me like a child saka tumawa ulit maya't-maya kay imbis na mapapaos ako kaka sigaw sa kanya  pinalabas ko na siya sa loob ng opisina ko at isa oras pa nang  trabaho.

"Farren! "  tawag ko sa sekretarya kong nasa labas ng opisina.

"a-ano po yun maam..? "na uutal na parang natatakot pa nagtanong sakin siguro narinig niya na sinigawan ko yung kaibigan ko dahil sa inis at nakita din niya siguro na galit yung mukha ko.

" Do I have a meeting today? "tanong ko sakanya.

"titignan ko po muna ma'am " sabi niya at lumabas para tignan kong meron bang meeting at nang nakapasok na siya meron na siyang dalang kape para sakin.
Alam na niya kong ano kaagad pina pakuha ko sakanya kapag umaga.

"wala ponp kayong sa ngayon.." sabi niya na nakangiti kaya nginitian ko din siya pabalik ng naibigay na niya yung kape ko, umalis na ulit siya sa loob ng opisina, umayos kaagad ako ng upo at tinignan yung mgapapel na nakatambak sa lamesa ko ang daming kong babasahin at pipirmahan nakakainis akala ko pa naman kunti lang yung gagawin ko dito sa pilipinas pero pareho lang pala dun sa U.S.!

I spent my time signing and reading. When I got tired of writing and reading, I got up to go out and eat in a nearest restaurant.

habang naglalakad papunta sa sasakyan ko biglang merong humintong sasakyan sa harapan ko muntik na sanang akong mabangga buti huminto siya.

"hoy! papatayin mo bako!..,sinadya mo yun no?!" I shouted at him.bad trip na nga ako tapos mangyayari pa to!

"okay ka lang..,bakit ba kasi diyan kapa dumaan... " sambit niya saka lumapit sakin.

"I didn't mean that, I didn't know there was someone.."

"mukha bakong okay..eh saan naman ako dadaan...!at bulag kaba?!.." sigaw ko ulit sakanya.

"edi humanap ka." he said coldly but his eyes were full of worries.

"ano ako lilipad! "sambit ko maabuti sana kung may pakpak ako kaso wala e.

at umalis na buti nalang hindi niya ako pinigilan

ng nasa loob nako nang sasakyan ko sumigaw ulit ako hindi ko alam kong ano yung nararamdaman ko ngayun sakit, galit ,lungkot hindi ko maintindihan agad bumuhos ang mga luha ko.

"bakit kapa kasi nagpakita sakin.." umiiyak na sabi ko saka hinampas yung manibela dahil sa inis.

While I'm crying  biglang merong kumatok sa bintana ng kotse ko. Oh c'mon! Seriously?

"ano nanaman yung kailangan mo?!" I said

"you left something " he coldly said kaya agad ko naman kinuha yun sa kamay niya at nilagay sa bag ko para umalis na pero

hinawakan niya yung braso ko tinignan ko siya ng masama saka binitawan niya na ulit yung braso ko nakita niya ata na paiyak nanaman ako. Anak nang .. umalis din agad at pumunta din siya sa kotse niya at dahil galit padin ako sakanya hanggang ngayun.

bakit hindi nalang si Alyssa yung puntahan niya parang biglang tumigil yung mundo ko nang maalala siya napahinto kaagad ako sa pag mamaneho nang maalala si Alyssa asan na kaya siya? Isa pa yun

sinabunutan ko yung sarili ko dahil sa inis at umiyak nanaman ang sakit sakit!

bakit hindi kita makalimutan!

bakit nagpakita kapa sakin?!

hindi ba niya alam na mahal na mahal ko siya noon?!

ang hirap mag paka tanga

ayoko na talaga pagod na ko