MyCafe'deki Son Günüm

14 2 0
                                        

Eskiden my cafe de çalışıyordum yaklaşık bir ay önce şubemizin 24 saat çalışmasına karar kılınmıştı diğer şubelerin çoğu 24 saat arabayla sipariş yapıyorlardı ama biz sadece dükkan içi sipariş yapıyorduk. Dürüst olacağım bu saatlerde gelen yeni müşteri tiplerini görmek ilginçti tabiki gece 3 te bir kahve dükkanına oturup bir saat boyunca bir bardak kahve içmekten daha iyi bir olmayan hamsterler ve butiklerimiz vardı bazen çok çalışan stajer iş adamlarıda oluyordu son dakikaları kalmış durumlarını bitire bilmek için canla başla uğraşıyorlardı birkaç hafta önce yeni bir müşteri ile karşılaştım tarif etmesi bayağı bir zor hiç sizi sebebsiz yere husursuz eden biri ile tanıştınızmı saat iki buçuk civarlarında uzun paltolu bir adam geldi yakalarını kaldırmış ve başında siyah bir bere vardı ilk dikkatimi çeken şubemizde kimsenin olmamasıydı normalde bu saatlerde köşenin birinde gotikler sisteme küfür falan ederdi ama tüm dükkan boştu ben bu adam ve arka odadaki müdürüm hariç (oda muhtamelen uyuyordu) adam dükkana girince onu evsiz sandım muhtemelen soğuktan kaçıp bir bardak sıcak bir şey için yalvarmaya gelmişti ama sonra yüzünü gördüm bi deri bi kemikti ama yüzü traşlıydı yorgunmuş gibi gözlerinin altında morluklar vardı ama bayağı enerjik görünüyordu sonra tezgaha doğru yaklaştı o an adamın ne kadar uzun olduğunu farkettim zürafa kadar uzundu ona ne sipariş etmek istediğini sordum kendinden geçiyormuş gibi boş boş baktı daha yüksek sesle sorumu tekrarladım sadece tek bir kelime söyledi "kahve" ve sonra adam eğildi gözlerime baktı yalnız olup olmadığımı sordu yalnız olmadığımı ve müdürün arka odada olduğunu söyledim sonradan adam birkaç buruşuk kağıt para verdi ve kahvesini almadan kapıdan çıktı adam çıkar çıkmaz etrafımdaki gergin atmosferin kalktığını hissettim dürüst olmak gerekirse ne diyeceğimi bilememiştim aceleyle arka odaya gittim ve müdüre bütün olanları anlattım müdür adam parasını almaya gelebilir diye parayı saklamamı söyledi ertesi gece herşey normale dönmüştü her zamanki müşteriler aynı yerlerine oturmuş kahvelerini yudumluyorlardı yerleri temizleyip kendimi meşgul ederken dün gece yaşadığım olayı düşünmeden duramıyorum tam o sırada camdan dışarı baktım ve onu gördüm caddenin karşısında sokak lambasının altında dikiliyordu orada durup bana dik dik bakıyordu müdür tezgahtamı diye bakmak için arkamı döndüm ve yeniden baktığımda gitmişti o an tedirgin hissetmeye başladım, orada çalıştığım son gece en kötüsüydü ve işten ayrılmamın sebebiydi ,işe gelmiştim ve benden önce çalışanlara rahat bir nefes aldırmıştım tam o sırada müdürüm aradı ve ailevi sorunları olduğunu birkaç saat geç geleceğini söyledi üzülmüştüm ama yapabileceğim pek birşey yoktu bu yüzden sadece tamam diye bildim kafamı dağıtabilmek için üç saat boyunca aynı rafları temizledikten sonra bir kez daha camdan dışarıya baktım gördüğüm şey kanımı dondurdu adam camın diğer tarafında dikiliyordu vücudumu kas katı kesen sinsi bir gülümseme ile bana bakıyordu hemen telefonumu çıkarıp polisi aradım telefonum çalarken adam tuhaf bir şey yaptı gözlerini benden ayırmadan cebinden telefon çıkardı onu dikkatle izledim telefona bile bakmadan birşeyler yazıyordu tam o anda telefonum titredi bir mesaj gelmişti mesaj da şöyle yazıyordu "artık yanlızsın"


ÇALIŞTIĞINIZ İŞİN SONU GELMEDEN BENİ TAKİP EDİP YAZZDIĞIM KİTAPLARI OKUMAYI UNUTMAYIN LÜTFEN.



You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: Jan 31, 2022 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

my cafe'deki son günümStories to obsess over. Discover now