Others

Bölüm 1

Fermuarı yavaş yavaş kapadım. Cesedin boşluğa bakan gözleri fermuarla birlikte siyah kılıfın içinde kayboldu.Ayaklandım.

"Benim işim bitti."

Elinde ki bezi bırakıp bana döndü. Cesede her gün gördüğü komşusu gibi alışılmışçasına kısaca bakıp konuştu.

"Kızım ne bakıyorsun kaldırsana şunu arabaya!"

Hemen plastiğin ucundan tutup var gücümle evin girişine doğru sürükledim.

Cesedi diğer adamlar arabaya taşırken dışarı çıkıp maskemi indirdim. Derin derin nefes almaya çalışırken kusacak gibiydim. Belli ki cinayet işleneli bir iki günü geçmişti. Koku midemi kaldırıyordu.

Eldivenleri de çıkarıp bir sigara yaktım. Nerden bulaşmıştım ben bu boka ?

Kaldırıma çöktüm. Gelen geçende yoktu sokakta. Gelen gürültüyle kafamı çevirdim. Diğerlerinin de işi bitmiş olmalıydı. Patron kaldırımda yanıma oturdu. Diğerleri de sağımıza solumuza rastgele oturuverdiler.

Patron cebinden para destesini çıkardı. Ağzımda ki sigarayı çıkarıp yere fırlattım.

Gözlerim patronun elinde tuttuğu para destesindeydi. Patron paraları bir müddet saydı ve bana sonsuza kadar sürmüş gibi gelen bir süre sonra paranın bir miktarını bana uzattı.

Çabucak uzanıp parayı avucuma alıp sıktım. Elime keskin bir sıcaklık,acı yayılmıştı sanki. Patron diğerlerine de parasını uzatırken bir türlü avucumu açıp parayı sayamıyordum. Parayı tutan elim ağırlaşıyor, bir kaç ince kağıt adeta kilolarca taşa dönüşüyordu. Gözlerimi parasını alan diğer çalışanlara diktim. Ellerinde ki parayı gözlerinde korkunç bir açlıkla sayıyor ve dudakları hınzırca gülümsüyordu hepsinin. Bir an olduğum durumdan çok iğrendim. Elimde tuttuğum para yüzünden kolumu bedenimden ayırmak istedim.
Elimde ki desteyi hiç saymadan cebime soktum ve titreyen elimi bomboş bir halde çıkardım.

Hiç bir şey demeden çekip gitmek üzereydim ki patronun sesini duydum.

"Nereye?"

Olduğum yerde durup arkamı döndüm.

"İşimiz bitmedi mi ?"

"Bitti bitmesine ama...Neyse numaram sende var değil mi ? Tekrar iş çıkarsa.."

Lafını kestim.

"Tekrar iş çıkarsa ben yokum."

Gözleri üzerimde durdu bir süre. Sanki ciddi olup olmadığımı anlamaya çalışıyor gibiydi. Sonra güldü. Hiç bir şey demeden uzun uzun güldü.

Arkamı dönüp yürümeye devam ettim. Adamın iğrenç kahkahaları kafamda yankılanıyordu. Biraz bile ciddiye almamıştı beni değil mi ? Beni onlar kadar iğrenç mi zannediyordu?
Ellerimi cebime soktuğumda elime değen soğuklukla sıçradım. Ben onlar kadar iğrenç değil miydim ? Para için onlar gibi ortalığı temizlememiş miydim ? Bayılacak gibi oldum. Evet. Bende onlar kadar iğrençtim işte.