het drukke leven van Anna-Livia

deel 1

Het is zaterdag, 18 december 2021. Anna-Livia ligt in haar bed... Ze verveelt zich dood. Ze staart naar haar plafond en luistert wat naar muziek. Tot haar moeder de kamer instormt. "Moet jij niet werken voor school?!", vroeg haar moeder. "Nee, ik heb alles gisteren al gedaan.", zei Anna-Livia. Aangezien ze niets te doen had besloot ze een berichtje te sturen naar haar bestie. *Hej, heb je zin om samen iets te gaan doen?* Ze twijfelde even of ze het zou vragen, maar uiteindelijk stuurde ze het toch. Ze wachtte, en wachtte... Het was ondertussen al bijna 18u. Plots trilde haar telefoon, ze sprong recht en keek maar het was een melding van Smartschool. Het waren nieuwe resultaten van haar toets... *Nieuw resusltaat beschikbaar voor Wiskunde: 5.5/12* Haar ogen trokken wijd open en bleven 2 minuten staren zonder knipperen naar de melding. Hoe zou ze dat uitleggen aan haar ouders? Straks moet ze als straf dat hoofdstuk opnieuw leren... Ze besloot om niets te vertellen aan haar ouders, ze was bang voor hun reactie. Ze zou wachten tot ze het zelf zouden zien en dan een uitvlucht zoeken. Ze plofte weer neer op haar bed en sloot haar ogen, ze viel lichtjes in slaap tot haar moeder riep dat het eten klaar is. Ze liep treuzelend de trap af, heel langzaam met een klein hartje. Ze opende de deur naar de eetkamer en liep voozichtig naar de eettafel. Ze verschoof rustig de stoel en ging zitten. Haar moeder kwam met de potten spaghettisaus en spaghettislierten aangerend. Ze zette de potten bruut op de tafel en liep weer de keuken in voor een zakje kaas en het zoutvat. Anna-Livia schepte haar bord vol, na het eerste bord werd een tweede bord gevuld en na dat tweede bord werd nog een half bord gevuld. Haar maag begon pijn te doen maar dat maakte haar niet veel uit, ze eet graag spaghetti dus heeft ze daar alles voor over en zou ze er blijven van eten zonder stoppen. Zo verslaafd is ze aan spaghetti, de zachte textuur van de slierten. De krokante brokjes wortel, de kleine sappige stukjes tomaat! Ooooh! Heerlijk vind ze dat! Ze besloot te stoppen met eten, ze had nu eenmaal 2.5 borden spaghetti gegeten, haar buik begon heeeeel veel pijn te doen. Ze had teveel gegeten. Dat komt iedereen wel eens voor natuurlijk! Ze ging traag de trap op, naar haar kamer. Ze plofte zich neer op haar bed en besloot een artikel te lezen over FOBO (fear of better options). Daar is ze geïntresseerd in, alles over wetenschap en over de mens. Na het lezen was ze wel al moe geworden en wou ze een klein dutje doen, maar ze wist meteen al dat ze waarschijnlijk zou blijven slapen en niet wakker zou worden na een uurtje of twee. Toch besloot ze te slapen, het was wel vroeger dan gewoonlijk maar het kan alleen maar deugd doen, eens vroeg slapen als je vroeg op moet staan. Ze kroop onder haar lakens en sloot haar ogen.