04.03.2000
"Biraz daha zorla hadi!"
Genç kadın yüksek bir inilti ile ıkındığında odadaki seslere, cılız bir ağlama sesi eklenmişti. Ebe, doğan bebeğin göbek bağını kestikten sonra yıkaması için hızla yanındaki kadına uzattı. Daha sonra sedyede nefes nefese yatan anneye döndü.
"Gözleri aynı seninkiler gibi, masmavi." diye fısıldadığında ikisi de yorgun bir şekilde gülümsediler. Artık gerçekten anne olan genç kadın yorgun bir şekilde gözlerini kapatırken ebenin gözleri dolmuştu. Usulca kadının kulağına fısıldadı.
"Lütfen dayan."
Bebek sağ salim dünyaya gelmişti ancak anne her ne kadar dayanmaya çalışsa da hem hastalığı hem de zor geçen doğum dayanmasını güçleştiriyordu. Herkes bunu bilerek girmişti bu doğuma ancak kimse genç anneyi kaybetmeye hazır değildi. Gözlerini zorlukla aralayan anne ebeye bakıp zorlukla tebessüm etti.
"Babasına onu da kızımı da çok sevdiğimi söyleyin. Kızım ona emanet. Eminim ona çok iyi bakacaktır."
Ebe, bu sözlerden sonra gözlerini kapatan kadının bir daha uyanmayacağının farkındaydı. Bir süre gözlerinden yaşlar akarak kadını izledikten sonra çıktı ve minik bebeği aldı. Babasına götürdüğünde eşinin söylediklerini aynen iletip bebeğe bir öpücük kondurup uzaklaştı. Baba ise gözleri dolu bir şekilde öylece kızına bakalaldı.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
HAYAL Mİ? GERÇEK Mİ?
Teen FictionDeniz arkadaşlarıyla beraber her gün lise hayalini gerçekleştirmeye bir adım daha yaklaşırken son zamanlarda kabuslar görmeye başlar. Ancak asıl olay kabuslar değil, bu kabusların kendi gerçeği olduğunu öğrenmesi olacaktır. Hayatının orta yerine gir...
