Zawarte są tutaj wszystkie informacje na temat koni oraz jeździectwa.
Pierwsze rozdziały to same podstawy dla początkujących, ale to rozkręci się do fajnych zaawansowanych tematów.
Zapraszam do zaobserwowania! Miłego dnia życzę wszystkim czytelnikom...
Koń domowy jest kopytnym ssakiem roślinożernym. Jego nazwa naukowa to Equus caballus, należy zaś do rodziny Equidae. Eohippus, bezpośredni przodek konia (nazwa oznacza "koń świtu"), żył w eocenie 54-38 mln lat temu. Jego skamieniałe szczątki wskazują, że był znacznie mniejszy od współczesnego konia domowego - miał zaledwie 40-50 cm wysokości. Nie miał zębów ani rogów, nie był też szybki. Biegał na palcach jak pies, na przednich kończynach miał cztery palce, na tylnych - trzy. Jedyną ochronę zapewniało mu jego umaszczenie: pręgi jak u zebry, czyniły go niewidocznym w za lesionym środowisku. Był roślinożercą i pozostał nim też wiele milionów lat później. Nie wykazywał podobieństwa do współczesnego konia, więc naukowcy nie mogli uwierzyć, że między tymi zwierzętami istnieje jakikolwiek związek. Dopiero szczątki znalezione przez archeologów pozwoliły jednoznacznie stwierdzić, że zwierzę to ewoluowało do postaci współczesnego konia, który jest większy i szybszy, a także inteligentniejszy. Mesohippus był pasiastym zwierzęciem wielkości owcy, biegał dużo szybciej od swojego przodka. Każda jego noga była zakończona trzema palcami. Żył w epoce oligoceńskiej, czyli ok. 30 mln lat temu. Pliohippus żył w pleistocenie, był pierwszym koniem, którego nogi opierały się na jednym palcu. Konie w tamtych czasach były wielkości kuca i zamieszkiwały stepy. Jedynym sposobem obrony przed atakami drapieżników była dla nich ucieczka, a głównym pożywieniem - trawa. Dostosowały więc umaszczenie do środowiska. Początkowo miały jeszcze pręgi na szyi, zadzie i kończynach, potem jednak przeważyła już jednolita brązowa maść. Klimat zaczął się szybko zmieniać. W epoce lodowcowej kształtowały się nowe strefy klimatyczne, co zmusiło zwierzęta do przystosowywania się. Różne warunki wpływały na kształtowanie się ras. Koń współczesny wykształcił się prawdopodobnie na części lądu, gdzie obecnie znajduje się Ameryka Północna. Z tamtych rejonów zawędrował do innych części świata. Znaleziska kopalne wskazują, że około 2 mln lat temu gatunek rozwijał się na obu kontynentach. Dowiedziono też, że w tym czasie konie żyły również na innych kontynentach. Około 10 tysięcy lat temu epoka lodowcowa oraz seria kataklizmów przyczyniły się do wyginięcia koni w Ameryce. Dopiero hiszpańscy kolonizatorzy sprowadzili te zwierzęta ze sobą i tym samym przyczynili się do rekonstrukcji wymarłej populacji na tym terenie. Dzikie Konie, zwane mustangami, nie należą do gatunku pierwotnie dziko żyjącego. Dawno temu uciekły z hodowli.
Oops! Questa immagine non segue le nostre linee guida sui contenuti. Per continuare la pubblicazione, provare a rimuoverlo o caricare un altro.
