My husband has changed 🍃🍃(completed)

Ep 1🍃

Zawgyi...

မင္းေစရာ ငယ္ငယ္ကတည္းက မိဘမဲ့ေဂဟာကေန
ဒီဂိုဏ္းကိုေရာက္လာခဲ့သည္။ ေဂဟာမွာ ငတ္ခဲ့သမၽွ
ဒီေရာက္ေတာ့ ထြားထြားႀကိဳင္းႀကိဳင္း
အစ္ကိုႀကီးေတြ ေတာက္ေျပာင္ေနတဲ့
အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြ သန္႔ျပန္႔ေနတဲ့
ပတ္ဝန္းက်င္ကိုျမင္ၿပီး မင္းေစရာေတာ့
အဆင္ေျပတဲ့ဘဝ ေရာက္ၿပီေတြးခဲ့မိသည္။

ဒီေနရာရဲ႕ေခါင္းေဆာင္က ႏွစ္တိုင္းေဂဟာကို
လာၿပီး ဂိုဏ္းအတြက္လူေရြးေလ့ရွိသည္။
မင္းေစရာက body လည္းေသး
ေရာက္တာလည္းမၾကာေသးေတာ့ အႀကီးေတြကဝိုင္းအႏိုင္က်င့္ၾကသည္။ တေန႔ သည္းမခံႏိုင္လို႔
ျပန္ခ်ေနတုန္း အဲဒီလူကေတြ႕သြားၿပီး မင္းေစရာကို ေမြးစားေတာ့တာပင္။

သူ႔သားအေနနဲ႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး သူ႔အုပ္ထိန္းခံ
လူအေနနဲ႔ေပါ့။မင္းေစရာတကယ္ေပ်ာ္သြားတာ။
လာစြန္႔ပစ္တုန္းက ေနာက္ကေနေအာ္ေခၚၿပီး
ေျပးလိုက္တာေတာင္တခ်က္မၾကည့္ခဲ့တဲ့အေဖ၊
ညတိုင္း အေမ့ကိုသတိရေနတာေတာင္
ေတြ႕ခြင့္မရတဲ့ေန႔ေတြ၊ ညတိုင္းငိုခဲ့ရတာ
ေတြ။

ဒီလူကိုေတြ႕ေတာ့ စိတ္လံုျခံဳတဲ့ခံစားခ်က္မ်ိဳး ရခဲ့တယ္။
ဒီလူသာဆို ငါ့ကိုမစြန္႔ပစ္ဘူးဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။
ၾကည္လင္ေနၿပီးခပ္သဲ့သဲ့ျပံဳးေနတဲ့သူဟာ လက္မရြံ႕
ဂိုဏ္းေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္လို႔ ဘယ္သူက
ထင္ခဲ့မွာလဲ။

ေရာက္ၿပီးသိပ္မၾကာဘူး မင္းေစရာကို
ေလ့က်င့္ေရးရံုကို ေခၚသြားသည္။

"ခုကစၿပီး မင္းဟာဦးရဲ႕ ညာလက္ရံုးလို
တူလိုသားလိုေနရေတာ့မယ္..မင္းတာဝန္ကို
မင္းေက်ေအာင္ႀကိဳးစားရမယ္ ဦးကိုစိတ္မပ်က္ပါေစနဲ႔..
မင္းကိုဦးယံုၾကည္တယ္..."
ဆိုတာနဲ႔တင္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဒီငရဲတြင္းထဲ
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးခုန္ဆင္းခဲ့တာပါပဲ။

မနက္၅နာရီထၿပီး ကြင္းပတ္ေျပးရတာေတြ၊
မေျပးႏိုင္ေတာ့လို႔ လဲက်သြားတာေတာင္
ဆြဲထူၿပီးအတင္းေျပးခိုင္းတာေတြ၊
အခ်ိန္ကိုက္မေျပးႏိုင္ရင္ ထမင္းမေကၽြးတာေတြ
ရိွေပမယ့္ မင္းေစရာမမႈခဲ့ပါ။

ေလ့က်င့္ေရးဝင္ၿပီး ၆လအၾကာမွာမင္းေစရာဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးတိုးတက္လာသည္။
ကိုယ့္ကိုယံုၾကည္တယ္ဆိုတဲ့လူကို စိတ္မပ်က္
ေစခ်င္ခဲ့တဲ့စိတ္ပဲရွိခဲ့သည္။
အခုေတာ့မင္းေစရာ ၂၃ ႏွစ္ရွိေလၿပီ။
ညိဳၿပီးက်စ္လစ္တဲ့ေဘာ္ဒီရယ္ ထူမေယာင္ျဖစ္ေနတဲ့
ႏႈတ္ခမ္းရယ္ ေမးရိုးသြယ္သြယ္ရယ္က လွပတဲ့
ေယာက်္ားလို႔ သံုးႏႈန္းရင္ပိုသင့္ေတာ္သည္။