Yolun sonunda mıydım yoksa her şey yeni mi başlıyordu bilmiyordum. Tek emin olduğum şey tüm sırların ortadan kalktığı gerçeğiydi. Esaretimden kurtulmuş gibiydim.
Söylenen yalanlar,
Saklanan sırlar,
Bilinmeyen gerçekler.
Ortadan kalkmıştı, ruhum yüklerinin bir kısmını geriye bırakmış gibi rahatlamıştım.
Karşımda ki adam öfke dolu gözlerini üzerimden çekmese de gayet keyfim yerindeydi. Bu zamana kadar ben bir enkazın içindeydim ama sıra ondaydı.
"Bak ihtiyar gördün mü? O artık özgür."
Alaylı bakışları beni baştan aşağı incelemişti kafasını iki yana sallayarak kendi kendine mırıldanıyordu.
"Kendini iki kişi gibi görmekten vazgeç, yoksa akıl sağlığından şüphe edeceğim."
Hasta olduğumu mu düşünüyordu hem de kendisi sağlam bir ruh hastasıyken. O, olayları görmek istediği gibi görüyordu. Ben çift ruh taşımıyordum içimde. Bir şimdi ki ben birde yıllar öncesinde masumluğu içinde barındıran ruhumdu ama o ruhum can vermişti ;ben öldürmüştüm.
"Kafamı karıştıracak kadar kendini zeki zannediyorsun fakat yanılıyorsun benim karşımda her konuda yetersizsin. Ben iki kişi değilim sen geçmişimdeki kızı öldürmeme sebep olan varlıksın. Her şey bitti ihtiyar hesap vakti artık yaşattığın her şeyi ödeyeceksin kendi torunun seni öldürmesi için yalvaracaksın."
"Zavallısın torunum seni bu hayatta tek seven kişiyi öldürmek istiyorsun."
Bu sözleri beni baştan aşağıya ürpertmişti sahi o yarattığı canavarı seviyordu var mıydı ki ondan başka beni olduğum gibi sevip kabullenen?
"Yanılıyorsun David Ward sen onu sevemezsin Lavin'in saç teline kadar seven ben varken, sen onu sevemezsin."
Arkamda duyduğum erkek sesiyle buz kesmiştim. Zaten her şey onunla başlamamış mıydı?
Yakında sizlerleyiz...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
GÜZEŞTEGÂN | +18
Teen FictionŞiddet ve +18 içerik barındırır rahatsız olacaklar okumasın lütfen... _ "Seni sevmek benim süregelen ibadetim gibi vazgeçmemin mümkününatı yok küçüğüm." "Ruhumu sana tutsak etmeyeceğim, kumar misali hayatım beni devamlı sekteye uğratsa da bu savaşı...
