Mr. Blue

Geçmiş

Minik Miano gün coşku ile uyanmıştı. Çünkü bugün onun doğum günüydü tam olarak 8 yaşına giriyordu. Neşe ile üstünü giyinmeye başladı. Fakat aşağı kattan tartışma sesleri gelmeye başladı merakına yenik düşüp yavaşça merdivenleri indi ve kavga edenlerin annesi ve babası olduğunu anladı.
"Bunların hepsi senin hatan beceriksiz kadın ! Başarman gereken tek şey dünyaya güçlü bir çocuk getirmekti ama bu kızın Özgünlüğü bile yok !"

"Hayatım nolur böyle konuşma o bizim çocuğumuz."

"Hayır o benim çocuğum değil ,o senin çocuğun !"

"Ama ben bir şekilde halledeceğim . Ona özgünlük verebilecek birilerini buldum . Benim gibi önemli bir iş adamının özgünlüksüz bir çocuğunun olması tam bir rezillik."

Olan biten her şeyi dinleyen Miano dehşete düşmüştü o özgünlüksüz müydü ? Bu gerçek miydi ? Minik kızın annesi daha yeni Miano'nun konuşmanın başından beri her şeyi dinlediğinin fakına vararak ona sarıldı ve "Merak etmek bebeğim her şey geçecek" Dedi minik kızın annesi . Oda annesinin kollarında ağlayarak kendini uykuya teslim etti . Miano uyandığında arabadaydı bir yere gidiyorlardı. Babası arabayı sürüyor annesi de yanımda oturuyordu .

"Anne nereye gidiyoruz ?"

"Gidince görürsün." dedi.  Minik kızda gidecekleri yere varmayı bekledi...

Sonunda gidecekleri yere varmışlardı bomboş bir arasında ortasındaki yıkık dönük bir binaya ilerlemeye başladılar minik kızın annesi ona sıralı ve şöyle dedi.

"Miano bu dünya seni incitebilir, unutamayacağın kötü anlar yaşatabilir ama unutma kalbinin kırılmasına asla izin verme çünkü hiçbir acı kalp acısına benzemez ."

Annesi minik kızın kokusunu son bir defa içine çekti ve binaya girdiler .Minik içinde bir huzursuzluk vardı birkaç merdiven çıktıktan sonra karşılarında bomboş bir odanın ortasına kocaman bir tahta oturan siyah maskeli her tarafına borular olan adamı gördüler . Babası kafasına eğerek konuşmaya başladı .

"Efendim bunlar size bahsettiğim kızım ve karım ."

Adam bir şey demedi ve siyah maske takan yüzünü Miano'ya çevirdi...