Hopelessly Devoted

CHAPTER 1: First Meeting Him

Itago niyo na lamang ako sa pangalang "Amaris Callisto" - Amaris kasi mahilig sa kalamares, charot 'di pa nga ako nakakakain nun e'! Ang corny ko, sige na nga, I'll stop na. I just want to share my experience about sa ma-dramang kwento ng aking pag-ibig, choss.

Sabi ng ilan masungit raw ako, tama naman pero sa mga tao lang na ginagawan ako ng masama or red days mainitin ulo 'yun lang. If nasungitan ko naman and alam kong nasa mali ako magsosorry naman ako agad. (Sorry po:) ) Magbabasa na lang ako kesa naman makisalamuha sa mga plastic (sa basurahan nababagay ang mga gan'tong tao) at walang k'wentang tao.

My attitude will be based on how you're going to treat me. Mabait ako sa mabait pero mataray din ako sa mataray so don't you dare fight with a savage woman like me. (Savage woman ha! HAHAHAHA Pak sino ka d'yan ghorl, basta hangga't  maaari ayoko na may kagalit. Ang bigat sa pakiramdam kapag ganun:(

Once na makilala mo ko deeper you will know the weirdest and funniest things about me kaya magready kana joke lang!

Para sa mga taong nilalait,

Nagkakaroon lang naman ng pangit dahil sa mga tao na di porke maganda sila or lahat ay nasa kanila, tingin nila may karapatan na silang manlait ng iba. Sana before sila manlait tumingin muna sila sa salamin, sana iniisip nila 'yung mararamdaman ng taong nilalait nila. Hindi mo kailangan baguhin sarili mo para tanggapin ka nila. Kung ayaw sayo, edi don't! Mas'werte if makakahanap ka ng taong makaka-appreaciate sayo:)
Sometimes may mga tao na 'di alam na nakakapanglait sila.
Basta walang pangit! pantay-pantay tayong lahat sa mata ng diyos. Di ako diyos pero may respeto ako  sa ibang tao . (High blood na naman ako HAHAHAHA basta kapag may nasaktan man tayo physically or emotionally magsorry tayo mga kaibigan:)

There's a person that I'm close with, but not that close enough, he's name is "Asher Emerson". Nagkakilala kami sa Near Group,

January 26 at 1:17 in the midnight. Actually katatapos ko lang gumawa ng mga activities at nagpahinga ako saglit. I'm bored that time that's why napadpad ako sa NG, hindi dahil sa may masamang espiritu na nagdala sa'kin. Since ayaw makisama ng aking depungal na mata we continue chatting in messenger.

At first, natatawa lang ako kasi nakikisabay siya sa mga kalokohan ko. I thought boring siya kachat, but I'm wrong. Mas malalala pala siya sakin. Hanggang sa humaba na 'yung convo namin. Actually, first impression ko sa kanya ay nagbago. He's a nice and a witty person naman pala - sa sobrang witty niya I feel dumb/stupid, choss! Yeah that's right, it's because na-ta-typo ako (ang babaw naman ng dahilan mo 'te!) and obvious talaga na edukado siya. I mean 'di ko ma-reach, joke lang hah!

I tried my best para magmukhang matino, but I can't dahil nga 'di ako sanay sa mga ganyan bagay. Nasanay ako sakyan ang mga kaibigan ko na takas mental, kapag naman seryosong usapan, nagseseryoso ako. Hindi naman ganun si Asher pero siya ang nag-a-adjust sa amin dalawa.

He said seryoso s'yang tao, while ako magseseryoso lang kapag alam kong seryoso 'yung kausap ko. Huwag naman kasi always na parang inaatake para naman akong ewan nun.

Honestly 'di pa ako okay that time, kasi nga masakit pa din na 'di ka i-crushback ng taong gusto mo. (Shawarat sayo Ace!) I still remember how I cried to myself before going to sleep, because of how heartbroken I was. Broken kana mag-eenglish ka pa, 'di mo na alam kung tama pa ba! Gulong-gulo na e' ba't ba! ( Iniyakan ko talaga 'yun si Ace, 'di ko alam kung bakit ko siya iniyakan.)

Nagpromise ako sa sarili ko, na hinding-hindi ko na hahayaan ang sarili; na maging mahina ulit. Feeling ko nagiging mahina ako kapag umiiyak ako, - ang daming tanong na pumapasok at gumugulo sa isipan ko. But the reason why mabilis akong nakagising sa katotohanan na 'di ako i-ka-crushback ni Ace, was because of Asher.