Flikken Maastricht Opgezet Spel

Middernacht

Met een luide knal kwam het houten pallet op de stenen tegels waar er overal onkruid tussen wurmde terecht. Nu het pallet weg was ontstond er een grote open deuropening met een aangrenzende donkere hal. 'Dit lijkt me een leuke plek,' bracht de persoon uit die net de doorgang had opengemaakt terwijl ze door haar paarse haren wreef. 'Vergeleken met dat pand van een week geleden wel ja,' zei haar gezelschap die haar lachend aankeek. 'Haal jij de camera uit?' vroeg het meisje met het paarse haar aan de jongen tegenover haar. Hij had warrig bruin haar, maar dat kon je niet goed zien in het donker. De jongen haalde zijn camera uit, zette de nachtlens aan en knikte naar het meisje. 'We zijn aangekomen bij onze locatie guys, en het is een van de betere...' zei hij spontaan tegen de lens die hij voor zijn gezicht hield. 'Laten we even op onderzoek gaan en de duistere geheimen ontdekken,' grijnsde het meisje en nam de camera over van haar vriend. De twee tieners gingen binnen en trokken zich niet veel aan van het verbodsbord die ze voor het pand hadden zien staan. De krakende vloeren en de kille wind maakten het er niet gezelliger op maar daar deden de twee het voor. 'Ik ga even naar beneden he!' riep de jongen die zijn vriendin achter gelaten had in de bouwvallige keuken en nu op het punt stond om de kelder te betreden. 'Is goed,' riep ze terug en ging even een kijkje nemen in de veranda. Hij liep de trap af op weg naar het duister. Toen hij met zijn voet tastte en merkte dat hij helemaal beneden was nam hij zijn zaklamp uit zijn achterzak en knipte hem aan maar liet hem vallen toen hij zag water zich voor zijn neus bevond. 'Is alles oke daar?' riep het meisje die nu ook de krakende trap af kwam. Ze richtte haar blik op de zaklamp die met al het licht dat hij had scheen op een gesloten enveloppe.
'Ik denk dat het beter is dat je de camera terug opbergt.'