Başlama tarihinizi buraya bırakabilirsiniz.
Düzenlemeye alındığı için bazı bölümler boş. Diğer bölümlere geçerek okumaya devam edebilirsiniz. Düzenlenme bitince bu sorun ortadan kalkacak.
-
Barlas'ın anlatımıyla
Alev buradan gideli 8, buraya gelmeyeli üç buçuk yıldan fazla oluyordu. Neredeyse üç yıldır görmüyordum onu.
Yıllar önce okul birincisi olarak bitirmişti liseyi. İlkokulu sınıf atlayarak neredeyse okumamıştı. Çok başarılı ve zekiydi. Bizden yaşça küçük olmasına rağmen bizimle bitirmişti liseyi.
Türkiye genelinde defalarca dereceyle başarı göstermişti. Yurt dışında burslu olarak eğitim alma şansını yakalayınca hepimizin yoğun ısrarları yüzünden gitmişti.
Bizim yoğun ısrarlarımız üzerine...
Çünkü gitmek istememişti.
Doktor olmak en büyük hayali de olsa annesini, abisini ve bizi bırakmak istememişti. Ama 8 yıl önce gitmişti.. Okulu bitirmişti. İki yıldır da orada çalışıyordu.
Son yılında çok ders çalıştığı için senenin ortalarında gelmişti. Bitirene kadar gelemeyeceği için biraz uzun kalmıştı. Daha sonra ise bir daha gelmedi. Her iki günde bir arar bizi. O aramazsa da biz ararız. Böyle geçiyordu günlerimiz. Özlemle...
İki gündür önce konuşmuştuk en son. Bugün arardı heralde. O aramazsa biz arardık. Bekliyordum. Aptal aşıklar gibi telefon başında aramasını bekliyordum.
Hangarda bizim tayfayla oturuyorduk. Onlar konuşuyordu. Ben ise Alev'in bana doğum günümde aldığı tesbihe bakıyor, onu düşünüyordum.
Niye aramadın hala kehribar gözlüm?
"Reis!"
Kafamı kaldırdım. Ceyhun'a baktım.
"Hı?"
"Oho, dalmışsın reis yine bir yerlere."~Biricik
"Aşık mı oldun lan?" Dedi Alper gülerek.
Evet.
Öylece baktım. Gülen yüzleri ciddileşti birden.
"Gerçekten mi?"~Buğra
"Saçmalamayın. Bir şey düşünüyordum."
Başlarını salladılar. Meral önüme çay koydu.
"Saol."
Gülümseyerek yanıma oturdu.
"Akgül teyzeye baktınız mı? Bir ihtiyacı var mı?"
"Her sabah olduğu gibi bu sabahta baktık reis. Yok."~Buğra
Başımı salladım belli belirsiz.
"Ya ben çok sıkıldım. Bir şeyler mi yapsak?"~Meral
Geriye yaslandım. Tesbihe bakmaya devam ettim. Bir şeyler konuşuyorlardı ama dinlemiyordum. Meral yanımdan kalktı. Yanıma geri oturunca önüme bağlamanın sapı geldi.
Hışımla ayağa kalktım. Bağlamayı elinden aldım. Herkes ayaklandı. Meral anlamayan bakışlarla bana bakıyordu. Diğerleri ise Meral'e 'naptın sen?' bakışı atıyordu.
"Bunu nasıl alırsın?!"
"Ben.."
"Meral buna dokunma hakkını sana kim verdi?!"
"Ben sadece..."
"Sakın! Sakın bir daha buna dokunma."
Bağlamayı odaya geri koydum. Bu bağlamaya üç yıldır dokunmuyordum. Üç yıldır şarkı söylemiyordum. Çünkü söyleyeceğim biri yoktu.
YOU ARE READING
Alev
General Fiction(Wattpadde Alev adındaki ilk kitaptır.) Çok zeki ve çalışkan olan Alev'in elde ettiği başarılar herkes tarafından fark edilmişti. Yıllar önce öğretmenleri onun ne kadar iyi yerlere gelebileceğini öngörmüştü. Burslu olarak yurt dışına okumaya giden...
