ÖZNUR YILDIRIM 

Hadi, durma, ışıkları kapat; çünkü karanlığa ihtiyacımız var.

Ben kim miyim?
Uçurtma Avcısı kitabının yüz seksen dördüncü sayfasındayım, orada bir cümlede gizliyim. Üç yüz kırk dokuzuncu sayfada nefesimi hissedebilirsin; ikinci sayfanın, ikinci paragrafının üçüncü cümlesinde uğruna kitap yazabileceğim bir öz gizli.
Uyumsuz kitabının ilham kaynağı olabilirim, nereye aitsin sorusunu mu merak ediyorsun? Ben Four ile birlikte Cesurlar'ın yanındayım ve Beatrice'ın düşünceleri arasında sıkışıp kalmış bir ayrıntıdan ibaretim. O boşluğa atlayan kasıntıyım.
Gora'nın satırlarında bulabilirsin beni. Yirmi yedinci sayfasını aç, Gora'nın idealleri uğruna keskin bir bıçak misali kurduğu o cümlede ben varım.
Michel de Montaigne kitabının başlangıcında der ki: "Okuyucu, bu kitapta yalan diye bir şey yok. Sana şimdiden söyleyeyim ki, ben kitapta yakınlarım ve kendim dışında hiçbir amaç gütmedim. Sana hizmet etmek yahut kendime ün sağlamak hiç aklıma gelmedi: Böyle bir amaç peşinde koşmak benim gücümü aşar." Ben yazarken, bir şeyler karalarken zihin mürekkebime bu harfleri aşılıyorum. Bir bakıma benim yazılarımın kalıbı bu cümlelerde gizli.
Kimse kendi içine inmeye çalışmaz, diyor Persius. Bense kendi içimde yuvarlanıp gidiyorum. Lucianus, ruh başıboş kalınca türlü hayaller kurar, diyor. Elimi zihnime daldırdığımda bir hayal dünyasının izleri bulaşıyor parmaklarıma, bu durumda sanırım başıboş bir ruha sahibim.

"Hiç kimse cehennemin en derin çukurlarına atılmış insanlar kadar saf bir şekilde çığlık atamaz. İşte biz, meleklerin ilahileri yerine onları dinleriz."
  • Ankara, Turkey
  • JoinedMay 19, 2013



Last Message
oz_yildirim oz_yildirim Nov 09, 2015 12:55AM
YABANCI 47. BÖLÜM: "KAFES" yayınlanmıştır. Herkese iyi okumalar dilerim!
View all Conversations

Story by ÖZNUR YILDIRIM
YABANCI by oz_yildirim
YABANCI
O insanın tenini ürpertecek kadar güzel. Tenine işleyen karanlığa rağmen. O ölümcül derecede soğukkanlı. Çim...