AeRAYL

Gülünce kısılan gözlerine hayrandım şimdi sen gülünce sadece midem bulanıyor

Dino ( ona öyle seslenirdim ) beni yanlızlığımdan çekip alan arkadaşım. Kimse hayatımda yokken herkes çıkmışken onunla tanıştım. Sohbet ettik ,birbirimize müzikler önerdik ,playlistler yaptık ,görüntülü konuştuk, yemek yaptık ve daha fazlası... Onunla konuşurken rahatlıyorum ferahlıyordum eve gelince ona günümü anlatmak onu dinlemek mutluluğunu isyanını her şeyini... Bağlandım ona en yakın hissettiğim arkadaşımdı , ailevsel problemler yaşadı numaramı sildi. 1 ay sonra sana yazıcwm dedim tam bir ay sonra yazdım ,sınıfından biri gibi davranarak.  o olduğuna emin olduktan sonra ben olduğumu söyledim ona " konuşmamamız daha iyi" dedi . Kestirip attı .1 ay tekrar eskisi gibi olma umuduyla bekledim oda kestirip attı. Neden hep böyle yaşıyorum neden herkesin tavrı banw karşı değişiyo neden her zaman üzülen ben oluyorum anlamıyorum. Ama özledim ... onu gerçekten özledim aylar geçti üzerinden onun playlistini hala dinliyorum ne olursa olsun iyiki tanıdım seni Dino iyiki tanıştık kendine iyi bak 

Ağlamak isterken gülmek 2 3 saat ağlamaktan daha beterdir içinde birikir alışmışım gülmeye etrafındakiler beni duygusuz biri olarak görür ama duygusuz değilim o an içimde fırtına kopsa ben gülerim hislerimi saklamak benim için kolay 

 hevesim yok eski mutluluğum saflığım yok değiştim yada etrafımdakiler değişti ben onlara ayak uydurdum bilmiyorum tek bildiğim kimsenin yada hiçbirşeyin eskisi gibi olmadığı 

Her şeyi bırakıp ortadan yok olmak istiyorum

2 yıl beklemek..

Yeni yıldan beklentim yok,
          herşeye karşı hevesimi kaybettim zaten

Doktorum ağır yükler taşıma daha da kötü olabilirsin dedi 
          Kalbimdeki yükler peki hocam...

İyi misin dedi...