"Ready?"
Huminga ako ng malalim at tumango.
"I'm ready." I smiled.
"Goodluck."
Bumukas ang malaking pintuan,senyales na upang simulan kong maglakad papunta sa taong nasa unahan at hinihintay ako.
"Take a deep breath,anak and relax" bulong ni Papa.
"Salamat po,Papa"
"Wag kang kabahan."
Ngumiti na lamang ako at huminga ng sobrang lalim,pumintig ng mabilis ang aking dibdib habang naglalakad ako patungo sa taong alam ko na makakasama ko HABANG BUHAY.
Ito na ang pangarap ko hindi ba?Ito na ang pangarap ko,ang ikasal sa taong pinakakamahal ko.Ang taong lubusan kong hinintay at sa awa ng Diyos ay bumalik at ganap na siyang TAO.
"Ingatan mong anak ko" bulong ni Papa sa kanya.
"Opo."
Pinasa ako ni Papa kay Alex at humawak ako sa kanya ng mahigpit at ngumiti siya sa akin.
"Wag ka masyadong kabahan,future wife." sambit niya.
"Oo na po,future husband" I smiled.
Naglakad kami patungo sa altar at nagsimula ang seremonya,we say our I do's and vows to each other.
"I now pronounce you husband and wife,you may now kiss the bride." -Father
Tumingin ako sa kanya't ganon din siya,nginitian ko naman agad siya. He leaned on me and kissed me infront of everybody.
Ang lahat ng pangarap ko'y unti-unti ng natutupad.Ang lahat ng ito'y aking pinapasalamatan.
"You're mine now,Mrs.Mcphee" bulong niya.
Pinalo ko lang siya sa dibdib at niyakap niya ako ng sobrang higpit.
******
"Mag-ingat kayo ha?" paalala nila Mama at Papa.
"Bff! Congratulations" yakap sa akin ni Rose.
"Salamat" tuwang-tuwa kong sambit.
"Congrats" Sophie simply smiled at me.
"Tha---Thank you"
"Captain,pano ba yan? Congrats ha? Alex,ingatan mo si Yvonne." sambit naman ni Xander.
"I will." - Alex
Humawak si Alex sa kamay ko at sumakay na kami parehas sa sasakyan patungon sa aming destinasyon.
"Ingat kayo." kaway nilang lahat habang umaandar ang sasakyan.
Pinagmasdan ko silang lahat habang papalayo kamo at nagulat na lamang ako ng halikan ako ni Alex sa labi.
"Eh?" layo ko sa kanya.
"Na-miss kita"
"Hoy Mcphee,di porket na-miss mo ko magnanakaw ka na ng halik!" banta ko sa kanya.
"Oo na,sorry na po" *pa-cute*
"Tss! Kyaaa!~ Wag kang pa-cute" >___<
Hindi siya kumibo hanggang sa makarating kami sa lugar.Bumukas ang pinto ng kotse at binuhat ako bigla ni Alex.
"A---Alex." palag ko.
"Ssshh,di naman kita ra-raypin eh." asar niya.
"Alex!" >///<
Binaba niya ako sa kwarto at hiniga sa kama...
"Waaaaaa" pikit ko.
"Joke lang,sige na maliligo lang ako." umalis siya't pumasok sa banyo.
Kinakabahan ako pero kaya ko 'to...
Lumabas siya ng banyo pagkaraan lang ng ilang minuto at lumapit sa akin.
He kissed me gently....
"We will do this forever and ever." he said between our kisses.
Madami akong natutunan sa buhay.Isang bagay na alam kong hindi ko na pagsisisihan magpakailanman.Because loving someone doesn't need any reason. It doesn't matter the age gap,the distance,how he looks,the way he speak and it doesn't matter what other people say.What the matter is,HOW DO YOU LOVE EACH OTHER.
How do you need each other,and how happy you are when you're together.That's LOVE,no REASON,no DEFINITION and definitely NO END.
Everything happened for a reason and that reason is for you to be happy.This is how my story ends.I met a GUY and he is MY ROBOT BOYFRIEND but now he's my husband. We will love each other FOREVER.
THE END......
*sam_05_loza*