,,რა გინდა რომ გავაკეთო,,
ჯიმინმა ჩაიბუტბუტა ,საკმარისად ხმამაღლა რომ ჯონგუკს გაეგონა.
ჯონგუკი საწოლზე იწვა გვერდილად და თავი ხელზე ჰქონდა დაყრდნობილი,როდესაც ჯიმინს თვალებში უყურებდა..
,,არაფერი, შენთვის არმითხოვია რომ რაიმე გაგეკეთებინა ჩემთვის,,
,,რატომ არშეგიძლია მიმიღო? რატო არ ითხოვ დახმარებას? მოგწონს ასე ცხოვრება? მოგწონს,როდესაც შენი საკუთარი სხეულის კონტროლი არშეგიძლია? ცხოვრობდე შიშით და შენთავს ეკითხებოდე თუ რაჩაიდინეს შენმა სხვა პიროვნებებმა? ან რამოხდება თუ ვინმეს ისევ დაუშავებ რამეს?,,
,,და შენ რისი გაკეთება შეგიძლია ჯიმინ? შენ გინდა რომ მახეში გააბა ისინი და ეს შტატი შეუყვანო? და ისინი ნებას არგაძლევენ , ხომასეა,,..
,,არა, ეს არაფერ შუაშია, უბრალოდ მინდა ყველა თქვენგანს დაველაპარაკო და მესმოდეს თქვენი, არმინდა რომ რაიმე ცუდი დაგემართოს,,
ჯიმინმა ტუჩზე იკბინა როდესაც ის ადგა და მისკენ ნელი ნაბიჯებით წავიდა..
ჯონგუკის ინტენსიურმა და ბნელმა მზერამ მას სუნთქვა წაართვა..
ჯიმინმა ყველა ემოციის წაკითხვა შეძლო მის სახეზე, როდესაც ის ჯიმინს გამალებით აკვირდებოდა, თითქოს ცდილობდა მისი გულისთვის გაეგო...
მის ტუჩებზე პატარა ღიმილი გამოისახა, ხელები კი ჯიმინის სახისკენ წაიღო და ლოყაზე ფრთხილად ეფერებოდა...
,,უბრალოდ შეწყვიტე, შენ არაფრის გაკეთება არ შეგიძლია, ჩემი გონება დაზიანებულია, და რეალობა ესარის...შენი სიახლოვე კი ყველაფერს უარესს ხდის,,..
უეცრად ჯონგუკმა მისი სახე ორივე ხელით დაიჭირა...მისი შეხება ჯიმინის გულს უცნაურ რამეებს უკეთებდა...ჯონგუკმა ნელა დაიწყო მასთან მიახლოება,მისი თვალები არასოდეს ტოვენდა მისას, ჯიმინმა კი თვალები მჭიდროდ დახუჭა, მაგრამ მან მისი ტუჩები ვერიგრძნო, ამის მაგივრად ჯონგუკმა სახე მის თმაში ჩარგო..
ჯიმინის გული ამოვარდნას იყო და სუნთქვაც ძლივს შეეძლო..
ის ფიქრობდა რომ პიროვნება მის წინ ისევ ჯონგუკი იყო მაგრამ არა..
მომენტი როდესაც მან ჯიმინის სახე დაიჭირა ,მისი ფლეიბოი მხარე გამოვიდა, რომელიც ჯიმინს ძალიან აშინებდა და არმოსწონდა..
jimin pov:
დაძინება ვერ შევძელი..
ჩემ საწოლში ვიყავი და ჭერს ვუყურებდი..
უკვე დილის ოთხი საათი იყო , მეკი ისევ მასზე ვფიქრობდი, ვფიქრობდი თუ რამოხდა რამოდენიმე საათის წინ სანამ შრატს შევიყვანდი..
ახლაცკი, ჩემი გული გიჟივით ცემს, როდესაც მახსენდება როგორ მომიახლოვდა ის, როგორ მეფერებოდა ლოყებზე..ჰმმ ნამდვილ ჯონგუკზე ვლაპარაკობ, ცივ და ცუდ ბიჭზე, მაგრამ იმ მომენტში რაღაც შეიცვალა, მისი გამომეტყველება გონებიდან ვერამოვიღე, მის თვალებში ძალიან დიდი ტკივილი იყო, მარტოსულობა, შიში და დანებება...მისი გამომეტყველება სასტიკად შეიცვალა როდესაც ვუთხარი რომ მასზე ვღელავდი..
მისი სიტყვებიც არამომდის თავიდან..
,,ჩემი გონება დაზიანებულია, და ესარის რეალობა, შენი სიახლოვე კი ყველაფერს უარესს ხდის,,
ამით რას გულისხმობდა? ამის გაგება ვერშევძელი, ამ ყველაფერში მე რა ბრალი მიმიძღვის..
მე მისი დახმარება მინდოდა,და არა მისი სიტუაციის გამწვავება.
მე უბრალოდ მჭირდება რომ გავიგო სინამდვილეში ვინ მოკლა მისი მშობლები ასე ცივსისხლიანად..
თვალები დავხუჭე,ჯერ კიდევ ვგრძნობ მის მკლავებს ჩემი სხეულის გარშემო, ის უეცრად ჩამეხუტა რაც ძალიან უეცარი იყო ჩემთვის, მისი სახე არ მინახავს ამ მომენტში, თითქოს ჩემგან დამალვას ცდილობდა.
ამას არასოდეს მოველოდი მისგან ,შეშინებულიც კი ვიყავი, მაგრამ ის ფრთხილი და ნაზი იყო, მის შეხებას ჩემზე დიდი ეფექტი აქვს, ის ძალიან თბილი იყო.
ძალიან მინდა რომ მისთვის რამის გაკეთება შევძლო და ამ ბნელი ,საშიში ადგილიდან გავიყვანო...
მაგრამ ის აქ მისი საშინელი დანაშაულის გამოა ჩაკეტილი,რისი გაკეთებაც მხოლოდ მონსტრს შეეძლო..
მაგრამ ვფიქრობ რომ ის კეთილია, მისი კეთილი მხარე არმაძლევს საშუალებას რომ ყველაფერზე თვალები დავხუჭო..
რატომ არის ყველაფერი ძალიან დამაბნეველი?..
რატომ არის ის ძალიან დამაბნეველი?...
რატო არშემიძლია მისი და ნეუნის სცენა ჩემი გონებიდან ამოვშალო?..
ამ ბიჭის გარშემო ყოფნა კონცენტრაციას მაკარგვინებს..
მისი კეთილი მხარის მოწონება დავიწყე, და მის გამო მჭირდება რომ მთელი ღამე ჯონგუკთან გავატარო სანამ არ დაიძინებს...
მისი სიზმრების გამო...წარმოდგენაც არმინდა თუ როგორ ტირის ის მთელი ღამით საკნის ცივ კუთხეში, სრულიად მარტო..
მინდა ვივოდე რაზეა მისი ცუდი სიზმრები, შესაძლებელია რომ ეს მისი მშობლების მკვლელობის ღამე იყოს? მაგრამ რატომ მთხოვდა რომ ის გამეჩერებია? ვინიყო ის? შეიძლება ის მის საშიშ და ბოროტ მხარეს ხედავდეს?....
------------
,,მზად ხარ შხაპის მისაღებად?,,
ნეუნმა კითხა ჯონგუკს როდესაც საკნის კარი გააღო..
ის საწოლის კიდეზე იჯდა როდესაც მასთან ნეუნი და უცნაურად მომღიმარი თეჰიონი შევიდა...
ჯონგუკს სიტყვაც არუთქვამს, უბრალოდ ადგა და მათკენ ნელა წავიდა.
მას შხაპის მიღება ჭირდებოდა, ეს ერთადერთი მომენტი იყო როდესაც მას მოდუნება და თავისუფლად სუნთქვა შეეძლო..თუმცა არქონდა ნება ყოველდღე მიეღო შხაპი, მას ამის გაკეთება მხოლოდ კვირაში სამჯერ შეეძლო...და მას სხვა არჩევანი არქონდა,ამას უნდა შეგუებოდა.
ნეუნმა გაიღიმა როდესაც ჯონგუკი მის წინ დადგა, თავს ვერიკავებს და ბედნიერია, დღეს მისი დღეიყო რომ მასთან ახლოს ყოფილიყო...თუნდაც ეს მისი ჯონგუკი არყოფილიყო,ის მაინც ბედნიერი იყო რადგან მისი ლამაზი სახის ცქერა შეეძლო..
ჯონგუკს შეწუხებული სახე ჰქონდა, ის კარგი გოგო ჩანდა მაგრამ ,ის თუ როგორ ათვალიერებდა ნეუნი მის სხეულს ,ეს მას ავად ხდიდა, გულსურევდა...
რათქმაუნდა მან გაიგო ჭორების შესახებ. ის არიყო სულელი. სხვა პატიმრები მისი დანახვისას დროს არ კარგავდნენ მაგრამ კომპლიმენტს ეუბნებოდნენ თუ როგორ აიძულებდა გოგონებს მისი სახელი ეყვირათ სიამოვნებისგან როდესაც მასთან იყვნენ...
და ეს ისევ ხდებოდა..
,,ეს პატარა ბიჭი ნამდვილად კარგი იქნება, ეს გოგო ძალიან ხმამაღალი იყო ბოლოს, როგორი იყო ძვირფასო, ეტეოდა მისი პენისი შენში?,,
ისინი იცინოდნენ, ნეუნი კი ოცნებობდა მის ფეხებქვეშ ხვრელი გაჩენილიყო და ჩაეთრია..
ჯონგუკმა ტუჩზე იკბინა, ნეუნის შესახებ არიცოდა, მან გოგონას ამაზრზენი მზერა ესროლა...
,,ძუკნა,,
ეს იყო ერთადერთი რამ რაც მან თქვა სანამ ისევ გაიხედებოდა...
ნეუნი ძალიან ცდილობდა რომ არ ეტირა, თეჰიონი კი ყველაფერს აკეთებდა რომ სიცილი შეეკავებინა..
შემდეგ თეჰიონი და ჯონგუკი აბაზანაში შევიდნენ, ნეუნი კი გარეთ ელოდებოდა...
,,შენ რა უბრალოდ აქ იდგები და მიყურებ?,,
ჯონგუკმა უთხრა ბიჭს როდესაც მაისური გაიხადა...
,,რატომ, ეს გაწუხებს?,,
ჯონგუკმა თვალები გადაატრიალა და შარვლის გახსნა დაიწყო..
ჯონგუკი ყოველთვის ფიქრობდა თუ როგორ უყურებდა თეჰიონი მას, იცოდა რომ მას ის ძულდა, მაგრამ არიცოდა რატომ, ჯონგუკს მისთვის არაფერი დაუშავებია...მხოლოდ იშვიათად თუ დალაპარაკებია..
იქნებ იმიტომ რომ მონსტრი ვარ? ეს არიქნება პირველი შემთხვევა, ყველა ასე მიყურებს...
უეცრად თეჰიონმა მას ყელში ხელი მოკიდა და კედელზე მიახეთქა..
,,მისმინე , არ ვიცი რა ავადმყოფობაა შენს გონებაში ,მაგრამ შეწყვიტე ჯიმინთან დაახლოება,გასაგებია? გეფიცები თუ მას კიდევ მიუახლოვდები ან მასთან ფლირტს ცდი .....ყელს გამოგჭრი, ხომ იცი, ისედაც ყველა იფიქრებს რომ ეს შენთვითონ გააკეთე,,..
მომენტალურად ჯონგუკს სხეული გაშეშდა...
ამ სიტყვებს მასზე იმაზე დიდი ეფექტი ჰქონდა ვიდრე მოელოდა...
მას გაეღიმა ჯიმინის სახელის გაგონებაზე, და შემდეგ მის გარშემო ყველაფერი შავი გახდა, მან იცოდა რომ მის სხეულზე ისევ კარგავდა კონტროლს..და თავს ისევ უძლურად გრძნობდა...
ჯონგუკმა მალე სიცილი დაოწყო,თეჰიონი კი მას გაბრაზებული უყურებდა...
მაგრამ ეს ხოტახნით რადგან მალე ჯონგუკმა თეჰიონს მუცელში დაარტყა, როდესაც ის დაეცა კი ჯონგუკი მას ზემოდან დააჯდა..
,,შენ რა დაგავიწყდა ვის ელაპარაკები? თუკი ასეა მაშინ ნება მომეცი შეგახსენო,,..
ჯონგუკმა უთხრა და უფრო მეტად გაიღიმა, შემდეგ კი თეჰიონის სახესთან ახლოს მივიდა რომელსაც ტკივილისგან მუცელი ეჭირა...
,, ვინ უფრო სახიფათო ჩვენ ორ შორის? რომელია ის რომელიც ბორკილებ დადებული ცხოვრობს გალიაში?,,
ჯონგუკმა უთხრა ,როდესაც მან მისი შარვლიდან რომელიც იქვე ეგდო ,შავი დანა ამოიღო და თეჰიონს ყელზე დაადო..
თეჰიონს თვალები გაუფართოვდა და შეშინებული დანას უყურებდა რომელიც ჯონგუკს ხელში ეჭირა..
,,ოჰ ეს? თუ მე საკანშივარ გამოკეტილი, არნიშნავს რომ ხელი არმიმიწვდება იმაზე რაც მე მინდა,ხოიცი აქ ჩემზე ყველა გიჟდება,,
ჯონგუკმა თქვა და ხმამაღლა გაიცინა სანამ თეჰიონს მუცელში დაჭრიდა...
,, ეს იმისთვის რომ ჩემი პატარას სახელის ხსენებას ბედავ,,.....
love of my lifeee 💜💜🥺
-------------------------------------------------------------------------
ეს თავი ცოტა პატარა გამომივიდაა და მაპატიეთთ, ჩემი მოუთმენლობის გამო ერთად ბევრი ფიკის თარგმნა დავიწყე და თან მინდა მალე დავდო ხოლმეე, ...მადლობა წაკითხვისთვის💜💜😂