Bu bölümde size küçük bir SÜRPRİZİM var!!!
Bölüm Şarkısı; Cem Özkan-Seni Kırmayı Hiç İstemedim
Şarkıyı multiye yükledim :)
Multi; Volkan
***
Kolumu elinden kurtarıp arkamı döndüm ve okula girdim.Madem sorularıma cevap alamıyordum o zaman kendi yöntemlerime başvururdum.Saat sekiz de,o saatte görüşürüz Emir Bey.
Son derste bittiğinde Emir'in yüzüne bile bakmadan sınıftan çıktım.Zaten benimle konuşmak istemiyor gibi bir hali vardı.Buse ve Tuğba'yla yürümeye karar verdik.Ben sessizce kenarlarında yürürken beni sohbetlerine dahil etmeye çalışıyorlardı ama bir türlü odaklanamıyordum.
Sonunda kızlardan ayrılıp eve geldiğimde odama geçip yatağıma uzandım.Akşam o bara gidip her şeyi öğrenecektim.Emre ve Emir ne haltlar karıştırıyordunuz siz?
Yastığımı alıp yüzüme bastırdım ve kısa bir çığlık attım.Yastığı yüzümden çekerken derin bir nefes aldım.Bu iyi gelmişti.Kalkıp formamı çıkarttım ve siyah eşofmanımı ve gri t-shirtümü giydim.Dışarıda çok az olsa da giydiklerime dikkat ederdim.Ama evde uyumsuz giyinmeyi severdim.
Televizyonun karşısına kurulup Doctor Who izledim.
Annem yan komşudan gelince sorularına başlamıştı bile.Babam ise anneme çok üzerime gelmemesi gibi konuşmalar yapıp durdu.Kısa bir okul özeti yapıp odama geçtim.Buse'ye gidiceğimi söyleyip üzerimi değiştirmeye başladım ama asıl amacım barın arkasındaki sokaktı.Siyah kot pantolonumu ve siyah askılımı giydim.Böylelikle ortalıkta fazla dikkat çekmem düşüncesindeydim ama ben ne anlarım ki böyle şeylerden!
Evden çıktığımda taksi çevirdim.Taksiye binince barın ismini söyledim ve arkama yaslandım.Geldiğimizde ücreti ödeyip taksiden indim ve barı inceledim.Karşımdaki iri yarı adamlar bana sırıtınca bakışlarımı kaçırdım ve barın yan tarafındaki ara sokağa baktım.Arka tarafa buradan gidiliyor olmalıydı.Harekete geçip oraya yöneldim.
Karanlık sokağa adımımı atınca yutkundum.Sokakta tek bir sokak lambası vardı o da barın arka tarafına giden yolun başındaydı.Buradan oraya gidene kadar ıssız ve karanlıktı.Issız sokakta adımımı atınca adım seslerim yankılandı.Sokak lambasının altına gelince ışığa ulaşmanın keyfiyle derin bir nefes aldım.
Daha dikkatli dinleyince artık burada yalnız olmadığımı anlamıştım.Sesler geliyordu,kavga sesleri...Soluma dönüp sokağa baktım burada birçok kişi vardı.
Duvar diplerinde oturan ve küçük bir ateş yakıp ısınmaya çalışanlar,çeteler,içki içenler...En köşede kavga eden gruba baktım. Kim oldukları anlaşılmıyordu,silüetler sürekli hareket ediyor ve bağırıyorlardı.
İsmimi duyunca olduğum yere çakıldım.Emir'in sesiydi...
"Ela'nın benim için hiçbir anlamı yok!" Duyduklarım karşısında şok olmuştum, yumruklarımı sıktım,gözlerim dolmuştu.Ağlamamalıydım...
"Sırf benden intikam almak için Ela'ya ilgi duyuyorsun!"
Başka tanıdık bir ses yankılandı kulaklarımda "Senin yüzünden! Senin yüzünden öldü Azra!" Şaşkınlıkla elim ile ağzımı kapadım.
Emre'nin sesiydi...
"Kardeşimi sen öldürdün!" deyip bir silüet -ki tahminimce bu Emre- karşısındaki kişiye yumruk attı-Bunun da Emir olduğunu düşünüyorum- Emir yere düştü.
Ellerimi saçlarımın arasından geçirdim.Emir birini öldürmüştü.Masum bir kızı öldürmüştü.Peki Emre kardeşinin intikamını almak için mi benimle konuşmuştu? Ben nasıl bir oyunun içerisindeydim böyle.
Emre arkasını döndü ve duvara yumruk attı.Emir yerden doğrulduğunda,Emre'ye saldırmamıştı.Öylece duruyordu.Emre haklımıydı yani, bu yüzden mi saldırmıyordu Emir?
Kalbim hangisine kırılmalıydı? Emir'in benim için dediklerine mi yoksa sevdiğim adamın birini öldürmesine mi? Her şey yolunda giderken yine hayatım tepe taklak olmuştu.Güvenmiştim,tekrar aynı hatayı yapmıştım!
Ama ben güçsüz değildim! Beni böyle görüyorsa çok yanılmıştı.Hareket etmeyi sonunda başardığımda etrafımda bana bakan kişileri umursamıyarak Emir ve Emre'ye doğru ilerledim.Birinin Onlara yaklaştığını anlayınca bütün kafalar bana döndü.
Üç tanıdık yüze baktım.Biri benim yaklaştığımı görünce gruptan uzaklaşıp gözden kayboldu.Zaten yüzünü göremediğim için sorun etmedim.
Volkan,Emre ve Emir...
Üçünün de şaşırdığı belli oluyordu.Ama Emir şaşkınlığını çoktan atmış yerini öfkeye bırakmıştı.
"Senin burada ne işin var?!" Kükreyesiye kadar tek laf etmemiştim.Emre'ye baktım dudağı patlamıştı.Emir'inde kaşından kan akıyordu.Diğer çete üyelerinde tek bir çizik yoktu.Ne yani sadece ikisi kavga etti ve diğerleri hiç karışmadı mı?
"Emre..." dedim sesimin titrek ve güçsüz çıkmaması için uğraşırken.Emir'in kaşları iyice çatıldı."Kardeşin..." dediğimde ne demek istediğimi anlamış gibi derin bir nefes alıp başını salladı.Daha fazla konuşamayacaktım.Ama en azından denemeliydim.
"Peki Emir'den..." deyip bekledim yoksa her an ağlayabilirdim."İntikam almak için mi benimle konuştun? Amacın bu muydu?" dediğimde tekrar kafa salladı.En azından dürüst olmuştu.Diğerleri gibi inkar etmemişti,itiraf etmişti.
Emre'ye yaklaşıp durdum.Artık gücüm kalmamıştı, buradan uzaklaşmalıydım.
"Ela..." Onu duymamazlıktan geldim.Konuşursam daha kötü olacağını biliyordum.
"Emre...beni evime götürür müsün?" dediğimde Emre dahil herkes şaşırmıştı.Volkan'dan da yardım isteyebilirdim ama Emir'in en yakın arkadaşlarından olması işleri zorlaştırıyordu.
"Duymam gereken ne varsa duydum." diye sözümü tamamladım.Emir'e baktığımda yumruklarını sıkmış bana ve Emre'ye bakıyordu.Arkasındaki Volkan'a kaydı gözlerim kafasını sağa sola salladı.Sanki bir şeyler söylemek istiyordu ama buna engel olanlar var gibiydi.
~Emir'in Ağzından~
"Duymam gereken ne varsa duydum" dedeğinde ilk başta söylediğim aklıma geldi 'Ela'nın benim için hiçbir anlamı yok!' cümlem beynimde yankılandı.Omzumun üstünden Volkan'a baktım.Bunların olabileceğini söylemişti ama ben Berke'yle ikisini dinlememiştim.Berke'nin ortalıkta olmadığını görünce Ela geldiğinde gittiğini anladım.
Lanet olsun! Onu korumak için neler yapıyorum ama en olmadık yerde karşıma çıkıyor! Emre'ye yaklaştığını görünce kaşlarım çatıldı.Şimdi de Ona mı güveniyordu.Hem de Emre'nin intikam planını öğrendikten sonra?!
Ayakta zor durduğu belli oluyordu,sanki her an yere düşecek gibiydi.Emre,Ela'nın kolundan tutunca dişlerimi sıktım.Ona dokunuyordu!
Arkama dönüp duvara yumruk attım.Bütün plan mahvolmuştu.Hıçkırık sesini duyduğumda gözlerimi kapattım.Benim yüzümden ağlıyordu! Ayak seslerini duyduğumda gittiklerini anlamıştım.
Volkan'a baktığımda kafasını salladı ve arkalarından gitti.Diğer çete üyelerine de bir bakış attım ve hepsi gözden kayboldu.Kafamı dağıtmalıydım,acilen.
Ara sokaktan çıkıp bara girdim.Dans eden,sarhoş ve birbiriyle yiyişen çiftler beni gördüklerinde işlerini bırakıp kenara çekildiler.Her zamanki masama geçtim.Deri,kırmızı köşe koltuğa biraz daha yayıldım.Havadaki sigara ve alkol kokusuyla kafamı geriye atıp gözlerimi kapadım.Buradan bütün mekan görünüyordu ama burası mekanın kör noktasıydı ve diğer taraflardan burası çok zor görünürdü.Barmene bir bakış attığımda ne istediğimi anladı ve hemen hazırlamaya başladı.
Yanıma bir ağırlığın çöktüğünü farkettiğimde kafamı kaldırıp gelen kişiye baktım.
"Kuzeninin peşinden gidersin sanmıştım." dediğimde ciddi ifadesini bozmadan "Volkan peşinde değil mi?" diye sordu.
Kafamı sallayıp etrafa bakındım.Barmen içkimi getirince Berke'de aynısından istedi.Barmen yanımızdan uzaklaşıren Berke bir şey demek istiyordu ama nasıl söyleyeceğini bilemiyor gibiydi.
"Çıkart şu ağzındaki baklayı." dediğimde derin bir nefes aldı."Azra mevzusunu Ela'ya anlatacak mısın?"
Azra...
"Ne diyeceğim? Masum bir kız benimle tanıştıktan sonra babamın pis işlerine bulaştı ve öldü mü?"
"En azından senin yapmadığını bilmeli." kaşlarımı çatıp Berke'ye baktım."Daha düne kadar kuzenini benden uzak tutmak istiyordun.Şimdi noldu?" dediğimde güldü.
"Sizde küçük değişiklikler görmüş olabilirim." Değişiklikler? Bende mi? Dur bir dakika siz dedi.
"Biz?" dediğimde sırıttı.
"Ela ve sen salak arkadaşım." dediğinde barmenin getirdiği yeni bardağımı kafama diktim.
"Ne gibi?" Ela ve ben.Değişiyor muydum? Eğer öyleyse kesin O cadı yüzündendir.Yanımıza gelen kızlara iğrenerek baktım.İkisine de yüz vermeyince somurtarak uzaklaştılar.Berke yüzündeki sırıtışı silmeyip daha da yüzüne yaydığında tek kaşımı kaldırdım."Sorumun cevabını alamadım."
"Kendin bul cevabını.Her şeyi de benden bekleme." dediğinde gözlerimi devirdim.Ela ile akraba oldukları buradan bile belliydi.İkisi de bana karşı gelebiliyordu.
Cebimdeki telefonun titremesiyle elimi arka cebime götürdüm ve telefonu aldım.Volkan arıyordu.
"Konuş." Sesim her zamankinden daha sert çıkmıştı.
"Ela'yı evine getirdi."
"Sonra?" dediğimde Berke'de dikkatle beni dinlemeye başlamıştı.
"Ela arabadan inip evine girdi." dedi alaycı bir şekilde.Şimdi hiç uğraşamazdım bu yüzden umursamadım.
"Ne konuştuklarını biliyor musun?" dediğimde Volkan'ın homurdandığını duydum.
"Ne bileyim abicim ben,insanım ben insan.Belirli mesafedeki sesleri duyabiliyorum." dediğinde gözlerimi devirdim.
Bir şey demeden kapattım.Berke'nin sorgulayıcı bakışlarına karşılık kafamı geriye atıp yüzümü sıvazladım.
"Evine götürmüş." Yanımdaki ağırlık kaybolunca ayağa kalktığını anladım."Ben gitsem iyi olur,evde beni bekleyen küçük bir cadı var." dediğinde dudaklarım yukarı kıvrıldı.Bu küçük cadı çok yaramazdı...
"Buraya geldiği içinde kısa bir azar çek." Yoksa ben daha kötü işkenceler de yapabilirdim küçük hanıma.Ama bu Ondan hesap sormayacağım anlamına gelmezdi.Şu aramızı bir düzelteyim de...
"O iş bende" deyip dans eden kalabalığın arasında kayboldu.
***
~Ela'nın Ağzından~
Ara sokaktan çıkarken istemsizce ağzımdan bir hıçkırık kaçırdım.Devamında ise bir göz yaşı düştü yanaklarıma.Hemen elimle göz yaşımı silip kendimi toparlamaya çalıştım.Ordan uzaklaştığımızda köşede duran Emre'nin arbasına bindim.Evimin adresini verdiğimde kemerimi takıp arkama yaslandım.Yol boyunca hiç konuşmadım.Sürekli benimle konuşmak istiyor gibi görünüyordu ama yapamıyordu.
Apartmanın önünde durduğumuzda kemerimi çözdüm ve mırıldanarak "Teşekkür ederim" dedim.
"Ela...ben çok üzgünüm.Böyle olmamalıydı ama-" dediğinde sözünü kestim.
"Ama öyle oldu." Derin bir nefes alıp kafasını eğdi.
"Çok özür dilerim."
"Geçti gitti." dediğimde kafasını kaldırıp gülümsedi.Burukça gülümseyerek "Sadece bir daha intikam planlarını benim üzerimden oynama." Kafasını sallayıp rahatlamış bir şekilde derin bir nefes aldı.
Arabadan inip apartman kapısını açtım ve merdivenleri çıkıp evime girdim.Asansöre binmem yani yalnız binmem.Asansörde kalacağım diye korkuyorumda...
Bugün bu kadar maceradan sonra bir de bunu kaldıramam.Anahtarımı yanıma almamamın verdiği hüzünle zile bastım.Kapı açıldığında anneme yalan üzerine yalanın ardından odama geçtim.
Öbür tarafta cayır cayır yanacağım.Ben, yalan söylemeyi sevmeyen ben,Emir'le karşılaştığımdan ve yakınlaştığımızdan beri sürekli yalan söylemek zorunda kalıyordum.Dağınık yatağıma yatıp yorganı kafama çektim.Kendimi kırılmış,incinmiş,üzgün,öfkeli hepsinin bir araya gelmiş versiyonunu hissediyordum.Ama en çok da hayal kırıklığı ve kandırılmanın verdiği duygu baskın geliyordu.
Bir on dakika daha yorganımın altında fotosentez yaptım ve kapının açılmasıyla yerimden kımıldamayıp yatağa kök salmaya devam ettim.Yorganımın üstümden çekilmesiyle fotosentezim sona erdi ve oksijenin ciğerleimi doldurmasına izin verdim."Pink."
"Şu kelimeyi söyleyip durma." mırıldanıp yatakta yan döndüm.Böylelikle sırt üstü uzanmış oldum ve tavanla boş bakışmalarıma kaldığım yerden devam etme şansı buldum.
"Neyin var?" Kenara kaydım ve yanıma uzanmasını bekledim.Yanıma uzanıp benimle birlikte tavana bakınca gülümsedim."Yorgunum."
"Pek inandırıcı değil."
"Bir de küçük bir olaya şahit oldum.
"Anlatmak ister misin?" dediğinde kafamı 'hayır' anlamında salladım.
"Tamam anlatmak istersen bir telefon-"
"Açman yeterli." deyip sözünü tamamladım.Sırıtıp "Başının etini yediğimde böyle demiyordun cancan."
"Aaa kuru iftira,ben her zaman sana yardım ederim." dediğinde güldüm.Yardım ederdi ama alay etmekten de kaçınmazdı.Odadan çıktığında telefonu elime aldım.Bir kere bile aramamıştı.İnsan bir açıklama yapmak için arar.Telefonu şifonyerin üzerine koyarken balkon kapısının tıklanmasıyla yatakta doğrulup kalktım.Balkon kapısı mı? Kapıya yaklaşıp beyaz perdeyi çektiğimde gördüğüm kişiyle ağzım açık kaldı.
Karşımda pişkin pişkin sırıtmasına karşılık gözlerimi devirdim ve perdeyi kapattım.Bu sefer daha sert bir şekilde kapıya vurunca tedirgin oldum.Annem bu sesi duyar da gelirse...Hemen odamın kapısına yönelip kapıyı kilitledim.Sonra geri gelip balkon kapısının önünde durdum.
Perdeyi tekrar açtım ve kollarımı göğsümde birleştirdim.
"Kapıyı aç." dediğinde aramızdaki kapı yüzünden sesini duyurmak için hafif bağırmak zorunda kalmıştı.
"Böyle de konuşanilirsin." dediğimde kaşlarını çattı.
"Kapıyı aç." Kafamı 'hayır' anlamında salladım.Madem onun için bir şey ifade etmiyordum neden gelmişti?
"Git buradan." dediğimde kafasını 'hayır' anlamında sallama sırası ondaydı.
"Kapıyı açıyor musun açmıyor musun?" dediğinde hiçbir şey yapmadım.Bu da demek oluyor ki açmayacaktım.
"Pekala." deyip kafasını aşağı yukarı salladı.Adım attığında hafif tökezledi.Sarhoş muydu? O zaman bu kata nasıl tırmanmıştı?
Omzuyla kapıya yüklendiğinde kapı sallandı.Gözlerimi pörtleşmiş kapıyı kırma çalışmalarını izliyordum.Ellerimi havaya kaldırıp "Dur! dur." dedim. Yavaşça geriye çekildiğinde kilitli olan kapıyı açtım.İçeriye bir adım attı ve üzerime yığıldı.Kolları yanımdan sarkarken ellerimi,kollarının altından geçirdim ve sırtına koydum.
"Bu kadar içecek ne vardı?!" deyip sinirle inlediğimde sarhoşluğun vermiş olduğu etkiyle kıkırdadı.
"Senin yüzünden içtim." Benim yüzümden mi? Geri geri yatağıma yürürken Emir'in bana sarılmış olduğunu umursamayarak yatağıma taşıdım.Dönüp Emir'i sırt üstü gelicek şekilde yatağa atıcaktım ama dengemi kaybedip ben de Onunla birlikte yatağa düştüm.Düşmenin etkisiyle gözlerimi kapadım ve sırtımın yatakla buluşmasına izin verdim.Gözlerimi açtığımda üzerimdeki yarı baygın Emir'e baktım.Gözleri gözlerimi bulunca dudakları yukarı kıvrıldı.Ben ise yutkunmakla yetindim.
Omuzlarından tutup üzerimden ittim ve yatakta yanıma düşüşünü izledim.Yataktan kalkıp balkon kapısını kapattım ve perdeyi çektim.Yatağıma geri dönünce neredeyse uyuyacak olduğunu gördüm.Siyah ayakkabılarını ve siyah deri ceketini çıkardım.Yorganımı da üstüne örttüğümde yanına oturdum.
"Niye geldin?" diye sorduğumda zorla açık tuttuğu gözlerini bana çevirdi.
"Bilmiyorum." Dudaklarımı yaladım.
"Benim yüzümden içtiğini söyledin." dediğimde kafasını salladı."Peki ben ne yapmışım söyle bakalım." dediğimde dudakları yukarı kıvrıldı.
"Planlarımı hep mahvediyorsun."
"Ne planı?"
"Emre'ye dediklerimin hepsi planın bir parçasıydı ama sen yine o küçücük burnunu işin içine sokmayı başardın." deyip esnedi.Yani benimle ilgili dedikleri yalandı! Başından beri oyundu ve ben salak gibi sorgulamadan inanmıştım.
Gülümseyip dudağımı ısırdım.Zorlukla açık tuttuğu gözleri dudaklarıma kaydı."Dudağını ısırma." dediğinde sırıttım.
"Neden?"
"Çünkü ilgi odağım dudakların oluyor ve seni öpme isteğimi uyandırıyorsun." dediğinde kıkırdadım.Gözleri gittikçe kapanırken son sorumuda sordum.
"Peki Azra..." Gözleri kapandığında "Babam yüzünden öldü." diye mırıldanmıştı.Onun suçu değildi.Emir öldürmemişti diye sevinirken kalbim,beynim ap ayrı sözler söylüyordu.
'Emir yapmamış olabilir ama babası yapmış' ama 'en azından Emir masum' deyip beynimin söylediği sözleri kalbim duyulamaz hale getirdi.
Yatağımda yatan,yastığımı ve yorganımı sahiplenen masum çocuğa baktım.Yastığıma ve yorganıma aynı anda sarılmaya çalışıyordu.Bu haline güldüm.
Eee ben nerede yatacağım? Of Emir of! Yorganımı açıp yatağıma yattıp.Yanımda ki masum çocuk dediğim hayvan,ben yatağa yatar yatmaz yastığımı ve yorganımı bırakıp bana sarılmıştı.İlk başta sarılmaması için ellerimle Onu engelleyip dirensem de, en sonun da pes etmiş ve ellerini belime dolamasına izin vermiştim.
Bunu yaptığımda elleriyle beni kendine daha çok çekmişti.Yüzümü boynuna gizledim ve her ne kadar alkol kokuyor olsa da tenine kazınmış,kendisine özel vanilya kokusunu içime çekip kendimi uykuya teslim ettim...
***
Bence bu bölüm güzel oldu ne dersiniz :D
Yorumlarınızı bekliyorum :P
Sürpriz nasıldı? Emir'in ağzından yazmak gerçekten zordu.Nasıl olduğu konusunda bir fikrim yok bu yüzden tavsiyelerinize ve yorumlarınıza ihtiyacım var :)
Haftaya CUMA görüşürüz :*