Έφτασαν κοντά και όταν η Νέλη είδε τον Έρικ γούρλωσε τα μάτια της.Εκείνος χτύπησε δήθεν φιλικά το στήθος του τύπου που την αγκάλιαζε ακόμα ''Έλα αγόρι μου,αρκετά.Πάρε τα χέρια σου και άντε στο καλό''του είπε με αγιρεμένο χαμόγελο.Αυτός όμως,καθώς ήταν μεθυσμένος δε θα τα παράταγε τόσο εύκολα και έσπρωξε τον Έρικ πιέζοντάς τον στον ώμο ''Άντε παράτα μας ρε μεγάλε''.Ο Στηβ που βρισκόταν πίσω, έσκυψε κοντά στο αφτί του ξάδερφού του ''Σε έσπρωξε''ψιθύρησε.Ο Έρικ γύρισε ελαφρά το κεφάλι του ''Το ένιωσα...πάνω ή κατω?''ρώτησε εκείνος σε μια γλώσσα που μόνο οι δυό τους ήξεραν.Ο Στηβ φάνηκε να το σκέφτεται λιγάκι και ύστερα είπε ''Κάτω''.Το χέρι του Έρικ με δύναμη βρέθηκε στο στομάχι του άντρα και του έκοψε την ανάσα μαζί με τον τσαμπουκά.Έσκυψε μπροστά ανίκανος ακόμα και για να μιλήσει.Ο Στηβ χτύπησε δυο τρεις φορές τη πλάτη του Έρικ ''Ωραίος''του είπε χαμογελώντας και έπειτα έπιασε τον διπλωμένο τύπο απο το σβέρκο.Τον έσυρε μέχρι έξω αφήνοντας τους πορτιέριδες να συνεχίσουν μαζί του.
Η Νέλη ήταν μαζεμένη κοντά στην Άννα και το Φίλιπ.Παρατηρούσε το πρόσωπο του Έρικ και έτσι ρώτησε συνομωτικά την αδερφή του ''πόση ώρα είστε εδώ?''.Εκείνη κούνησε το κεφάλι ''Απ'την αρχή''απάντησε και την άκουσε να βγάζει ένα επιφώνημα τρόμου.Ο Έρικ βούτηξε το χέρι της και τη τράβηξε έξω ''Άουτς,με πονάς''του φώναξε κάποια στιγμή αλλά αυτός δεν αντέδρασε και συνέχισε μέχρι να φτάσουν στο αμάξι.Γρήγορα ακολούθησαν και οι υπόλοιποι.''Μπες μέσα''σχεδόν τη διέταξε ''Όχι!Με τον Φίλιπ ήρθα και μαζί του θα φύγω''του απάντησε με ένα ύφος που πάλευε για να φαίνεται θυμωμένο.Ο Έρικ αγκάλιασε απο τους ώμους το φίλο της και αφού του ψιθύρησε κάτι στο αφτί,αυτός χαιρέτησε και έφυγε.Εκείνη έμεινε άφωνη και πολύ γρήγορα την είχε βάλει στο αμάξι με το ζόρι.Στο δρόμο δε μιλούσε κανείς και κάποια στιγμή η Νέλη άρχισε να τραβάει το κοντό φουστανάκι της σε μια προσπάθεια να καλύψει λίγο περισσότερο τα γυμνά της πόδια.Τα μάτια του Έρικ έπεσαν πάνω τους ''Τώρα σε έπιασε να τα κρύψεις?Δε μακραίνει όσο και να το τραβάς''της πέταξε ειρωνικά αλλά δε του μίλησε.Λίγο αργότερα διαπίστωσε πως δε τη πήγαινε σπίτι της και ρώτησε απότομα ''Που με πας?''.Ο Έρικ είχε ύφος αυστηρό ''Όπου θέλω''απάντησε κοφτά και σε μερικά λεπτά σταματούσε έξω απο το διαμέρισμά του.
Η Άννα με τον Στηβ κατέβηκαν πρώτοι και έπειτα ο Έρικ έβγαλε έξω τη Νέλη που αρνιόταν πεισματικά να κουνηθεί.Αμέσως μόλις μπήκαν το σπίτι άρχισε ο καυγάς ''Με παρακολουθείς?''του έκανε παρατήρηση εκείνη παραμένοντας όρθια με τα χέρια στη μέση.Εκείνος πηγαινε πέρα δώθε ''Δε παρακολουθώ εσένα ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ''φώναξε και ύστερα την έδειξε ολόκληρη λέγοντας γενικά ''Κοίτα, κοίτα πως έχει ντυθεί γαμώτο''.Τα μάτια της Νέλη βούρκωσαν στο λεπτό,το ύφος άλλαξε και άρχισε να κλαψουρίζει σα μικρό παιδί.Όλοι σάστισαν και ο Στηβ που βρισκόταν απο πίσω της σήκωσε το χέρι και έστειλε μια μούτζα στον Έρικ.''Ώπα ώπα ρε μωρό μου.Τι έγινε τώρα?Γιατί κλαις?''τη ρώταγε σοκαρισμένος και βρέθηκε μπροστά της.Έκλεισε το πρόσωπό της στα χέρια του και το σήκωσε ελαφρά ''Τόσο χάλια είμαι?...''ξεκίνησε να λέει κλαίγοντας παραπονιάρικα ''...πεινάω συνέχεια...η κοιλιά μου μεγαλώνει κάθε μέρα...και εσύ...εσύ βγαίνεις με άλλες...''δήλωσε μέσα στο κλάμα.Τα πόδια του Έρικ λύγισαν και σιγά σιγά τη πήρε στην αγκαλιά του ''Όχι μάτια μου...δεν εννοούσα αυτό μωρό μου.Είσαι πανέμορφη.Μη κλαις''της έλεγε και ο Στηβ με την Άννα τον κορόιδευαν κάνοντας νοήματα.Η Νέλη απομακρύνθηκε και σκούπησε τα μάτια της με τις παλάμες.Ρουθούνιζε και δάγκωνε τα χείλη της ''Δώσμου το τηλέφωνό σου''του είπε και εκείνος γούρλωσε τα μάτια ''Ορίστε?''απόρρησε ξαφνιασμένος απο το αίτημα της''Δώστο μου''απαίτησε ξανά.Η καρδιά του χτυπούσε γρήγορα και δεν ήξερε τι να κάνει.''Είπα δώστο μου!''του τόνισε και άπλωσε το χέρι της ''Βρε Νέλη μου,βρε αγάπη μου δεν είναι ώρα...''προσπαθούσε να της αλλάξει γνώμη αλλά εκείνη έσφιξε το πρόσωπό της επιμένοντας πεισματικά.Εκείνος ξεφύσιξε και με βαριά καρδιά το έβγαλε απο τη τσέπη του.Μόλις αυτή το άρπαξε ο Έρικ απομακρύνθηκε δένοντας τα χέρια πίσω απο το κεφάλι αγχωμένος.Αυτή το άνοιξε και άρχισε να ψάχνει.Ξεκίνησε απο το κατάλογο.Ο Στηβ πλησίασε τον ξάδερφό του ''Τίποτα δεν έχεις σβήσει έτσι?''τον ρώτησε σιγανά ''Όχι ο μαλάκας''του απάντησε αγανακτισμένος με τον εαυτό του.
Η Νέλη είδε πολλά γυναικεία ονόματα και έπειτα μπήκε στα μηνύματά του.Το παραπονιάρικο κλάμα της ακούστηκε και πάλι.Η Άννα τη χάιδευε στη πλάτη και μούτζωνε τον αδερφό της κρυφά.Είχε φάει τόσες μούτζες μέσα σε λίγη ώρα που έφταναν για όλη τη ζωή του.''Είναι πολλές...''την άκουσαν να λέει και το κορμί της τρανταζόταν,μυξόκλαιγε και μιλούσε.Γύρισε σε εκείνον.Άνοιξε ένα μήνυμα και το διάβαζε δυνατά ''...μωρό μου,μου έλειψες...''σταματούσε και έπειτα συνέχιζε με τρεμάμενη φωνή ''...θέλω να νιώσω τα χείλη σου πάνω μου...''έσκυψε το κεφάλι της και ο Έρικ έβριζε τον εαυτό του βλέποντάς την.''Άντε να το μαζέψεις τώρα ηλίθιε''του πέταξε ο Στηβ κάνοντάς τον χειρότερα.Η Νέλη συνέχιζε να ψάχνει και ξαφνικά πέτυχε μια φωτογραφία.Άνοιξε το στόμα σοκαρισμένη και ο Έρικ ψιθύρησε ''Τη βρήκε γαμώ τη τύχη μου''.Κοίταζε μια εκείνον και μια τη φωτογραφία.Έπεσε στην αγκαλιά της Άννα δίχως να μπορεί να συγκρατηθεί.Η Έμιλυ του είχε στείλει μια με εσώρουχα και απο κάτω έγραφε –σε θέλω-.
Η Νέλη έστρεψε ξανά το βλέμμα της πάνω του και άρχισε να τον πλησιάζει.Φαινόταν τόσο γλυκιά,το κλαμμένο πρόσωπό της τον τρέλαινε.''Δυό μήνες,δυό μήνες έκλαιγα για σένα κλεισμένη στο σπίτι και εσύ...''του είπε ''τόσες πολλές?με τόσες πολλές?''συνέχιζε ρωτώντας χωρίς να περιμένει απάντηση.Δε την ένοιαζε να της εξηγήσει,δε χρειαζόταν.''Είμαι ηλίθια αλλά θα δεις.Χώρια δεν είμαστε και τώρα?Ήρθε η σειρά μου.Θα βρω άλλον!''του δήλωσε δένοντας τα χέρια μπροστά στο στήθος.Τα μάτια του μίκρυναν και τα δόντια έτριζαν ''Σοβαρέψου γιατί δε θα τα πάμε καλά''της είπε με σχεδόν κλειστό στόμα ''Μπα!Και μάλιστα θα το κάνω αμέσως.Ένας γιατρός με κυνηγάει ήδη αν θες να ξέρεις.Καιρός να δοκιμάσω''η ανακοίνωσή της του θόλωνε το μυαλό και δαγκωνόταν εκνευρισμένος ''Νέλη κόφτο.Μη με τρελαίνεις γιατί θα με δεις όπως δε με έχεις ξαναδει.''την απειλούσε αλλά αυτή δε το έβαζε κάτω ''Δεν έχεις κανένα δικαίωμα και μη με απειλείς''κόντρα στη κόντρα και τα αίματα άναβαν.''Ρε παιδιά γιατί δε καθόμαστε να το συζητήσουμε?''πετάχτηκε ο Στηβ με ήρεμο τόνο και αγκαλιάζοντας τη Νέλη την οδήγησε στο καναπέ.Ο Έρικ βόλεψε τον εαυτό του απέναντί της και έγυρε το σώμα μπροστά στηρίζοντας τα χέρια του στα πόδια.Τη κοιτούσε σκληρά και εκείνη απέφευγε το βλέμμα του ''Και για λέγε!''της είπε ''Δεν έχω να πω τίποτε άλλο''του απάντησε και γύρισε το κεφάλι της στο πλάι.
''Ποιός είναι αυτός ο γιατρός?''ρώτησε
''Να μη σε νοιάζει''δήλωσε εκείνη
''ΝΕΛΗ''της φώναξε και το κορμί της αντέδρασε αυθόρμητα καθώς τη τρόμαξε
''Παράτα με''επέμενε και τον φούντωνε ακόμα πιο πολύ.
''Αν δε μου πεις εσύ θα τον βρω μόνος μου και όλα θα τελειώσουν χωρίς να πάρεις είδηση.Απλά και σύντομα''ανακοίνωσε και η φωνή του ήταν τρομακτική.Αυτό δε της άρεσε και αμέσως μετάνοιωσε που τον είχε αναφέρει.
''Ψέμματα σου είπα.Δεν υπάρχει κανένας γιατρός''απάντησε αλλά τα μάτια και το κορμί φώναζαν οτι δεν έλεγε αλήθεια.Ο Έρικ χτήπησε τα χέρια πάνω στα πόδια του με δύναμη και πετάχτηκε πάνω. ''Αυτό θα το δούμε''δήλωσε.Στην ιδέα οτι κάποιος τη γλυκοκοίταζε γινόταν θηρίο.Ήταν ικανός να τη κλειδώσει και όσο εκείνη επέμενε να μη τα ξαναβρίσκει μαζί του τόσο φοβόταν αυτός.Η Νέλη είχε καταφέρει να τον κάνει λιώμα,πάταγε τα όριά του και τα ξεπερνούσε.Τον ήξερε,τον ήξερε καλά και η δικιά της ζήλεια την έσπρωχνε σε μια κόντρα γεμάτη πάθος και ένταση.Ο Έρικ ήθελε να την αρπάξει στα χέρια του,τη λαχταρούσε και η Νέλη όσο τον σκεφτόταν με άλλες τόσο αντιστεκόταν.Ο Στηβ με την Άννα τους κοιτούσαν ψύχραιμοι,αυτοί οι δύο έβλεπαν καθαρά.Ο έρωτας ανάμεσά τους κραύγαζε μέσα απο τις λέξεις,μέσα απο τις αντιδράσεις,μέσα απο τις φωνές και τα βλέμματα.Μόνο μαζί έπρεπε να είναι,μόνο μαζί!