Het was twee dagen later dat Yasmin sissend voor de spiegel stond terwijl ze probeerde met make-up de paarse kleur rond haar rechteroog weg te werken.
Godzijdank begon de zwelling te verminderen. Maar alle foundation, camouflagestiften en concealers ter wereld zouden de kleurtje die het aangenomen had niet kunnen verbergen.
Zuchtend veegde ze haar make-up van de wastafel in een klein mandje en zette die eer terug in de kast eronder voordat ze haar zonnebril nam en opzette.
Het was belachelijk sinds de zon niet scheen vandaag maar fuck het dit is LA, ze had mensen die dingen op de raarste plekken zien dragen.
Ze nam de trui die Patrick als een verontschuldiging voor haar had gekocht uit de kast en trok het aan om zijn vingerafdrukken op haar schouderblad te verbergen en ja, ze zag er de ironie van in.
Ze stapte niet veel later de woning uit richting de supermarkt.
Het was twee uur en Patrick's bier was op. Ze had er in tegenstelling tot twee dagen terug dit keer wel voor gezorgd dat het eten al klaar stond mocht het nogmaals voorkomen dat ze te laat zou zijn.
Niet dat ze van plan was die fout in de naderende toekomst zou maken.
Yasmin was drie straten verder als Dameon haar in het oog kreeg.
Ze had haar blik naar de grond gericht terwijl haar lichaam gehuld was in een legging met aztec print, witte trui en Ugg's. Haar haren vielen als een gordijn rond haar gezicht.
Ze zag eruit alsof ze net uit een tienertijdschrift was gestapt. Adembenemend mooi zonder twijfel maar een ieder kon ook zien dat ze hier niet thuis hoorde en aan de blikken van de meiden die wat verderop in het park zaten te leiden, was hij niet de enige die dit opgemerkt had.
Hij keek toe hoe het groepje van zes van de stenen banken en tafels opsprongen. Zag de venijnigheid in hun blikken en herkende de zwarte bandana's in hun achterzakken.
Dameon wist dat ze zich verveelden waardoor ze snel, hard en genadeloos zouden toe slaan. Gewoon voor de kick en plezier. Om de angst in de ogen van de persoon tegenover hun te zien oplaaien.
Te voelen hoe het is om over iemands leven te gaan zoals het hele verdomde systeem over die van hun regeerde.
Het zat hem niet lekker dus zei hij langzaam tegen zijn broer die achter het stuur zat en zijn drie vrienden op de achterbank "ik zie jullie straks.".
Voordat hij zonder op een antwoord te wachten uit de wagen stapte de deur achter zich dichtsloeg en overstak.
Hij was normaal gezien niet de persoon ernaar om de jongens en meiden van zijn groep hun plezier te ontnemen maar was wel egoïstisch genoeg om eerst de zijne te willen,
voordat hij zijn speeltjes doorgaf en het mocht nu zo zijn dat hij Yasmin nog niet gehad had.
Hij keek toe hoe Yasmin zonder enig benul van wat er achter haar afspeelde de straat over stak,
terwijl hij zich nu zo positioneerde dat als ze binnen een minuut niet zou opkijken ze tegen hem zou opslaan.
Onderwijl liet hij zijn blik naar het groepje meiden achter haar glijden die hem nu herkend hadden en hem met voldane zelfverzekerde grijnzen toeknikten.
Hij gaf ze een halve knik van herkenning terug terwijl hij toekeek hoe de kleinste van het groep vooruit stapte en een mesje open klapte en ophield alsof het een verdomde zeldzame diamant was.
Dameon hief op zijn beurt geïnteresseerd zijn wenkbrauw op terwijl hij haar met geamuseerde ogen opnam. toekeek hoe ze haar tred versnelde de grip rond het mes verstevigde en van plan was ijskoud toe te slaan alsof Yasmin geen mens was, geen onbekende die haar niks misdaan had.
Ze zou haar leven beëindigen of wellicht Yasmin voor het leven verminken omdat ze eruit zag als iets dat ze nooit zou zijn.
Het was precies op dat moment dat Yasmin tegen hem opsloeg en hij haar zachte stem een haast ademloze "sorry " hoorde zeggen.
Voordat ze door haar knieën zakte om de sleutels die uit haar hand waren geglipt op te rapen.
Dameon nam deze kans waar om zijn hoofd langzaam te schudden naar het groepje achter die als reactie daarop als één man onmiddellijk halt hielden.
Hij wierp het meisje een berekende glimlach toe en vormde met zijn lippen vanavond.
Doelend op het feest die Dario deze avond zou geven. Omdat hij potentiaal in haar zag en wat voor een potentiaal.
Ze was niet alleen koud genoeg om midden op straat en op klaarlichte dag iemand neer te steken.
Maar had ook nog eens precies die onschuldige uiterlijk die hij nodig had voor een werkje dat geklaard moest worden en als Jamal hetzelfde in haar zag als hij en ze het klusje zou klaren zou er voor haar veel geld in zitten.
Hij wierp ze nu een rot op hoofdbeweging toe en zag hoe ze zich onmiddellijk zonder aarzeling omdraaiden en terug trokken.
Hij bracht zijn blik weer terug naar Yasmin die zich nu met een verontschuldigende blik rechtte alleen om bij het zien van hem als persoon haar lippen samen te trekken in een kleine O.
Yasmin hield zich in om niet over haar schouder te gaan bij het zien van de geamuseerde gezichtsuitdrukking op Dameon's gezicht want het voelde zich aan alsof ze in een muur was gelopen.
"he... Dameon toch?" hij knikte zogenaamd vereerd voordat hij gekscherend zei "En als ik mij nog goed herinner was jou naam Yasmin." ze knikte beschaamd bij het horen van de lichte hint van spot in zijn toon.
"Heb ik je pijn gedaan?" Ze schudde haar hoofd
"Zelfs al zou dat het geval zijn zou dat net goed voor me zijn, ik moet leren me te concentreren op de weg en jij... Ik hoop toch dat ik jou geen pijn heb gedaan." Ging ze met gefronste wenkbrauwen verder terwijl ze haar blik over hem heen liet glijden.
Hij was langer dan ze zich herinnerde. Niet dat dit veel was, aangezien ze op het moment dat ze twee dagen geleden naast hem liep andere dingen aan haar hoofd had.
Maar ze was toch verbaasd om te zien dat hij bijna een kop langer is en alhoewel het fris was vandaag droeg hij niks anders dan een zwarte jeans met een zwarte T-shirt gecombineerd met witte Adidas schoenen.
Ze liet haar ogen weer terug naar zijn gezicht glijden en voelde geïrriteerd hoe een lichte hitte naar haar wangen kroop bij het zien van zijn spottende blik die zich nu met die van haar verstrengelde.
terwijl hij zijn hoofd langzaam schudde voordat hij zijn ogen over haar lichaam liet gaan.
En hij deed dit op een verdomd oneerlijke manier bij het voelen van haar hart die opspeelde.
dat ze zichzelf er van moest weerhouden om haar armen niet rond haar lichaam te draaien, want zijn blik zorgde ervoor dat ze het gevoel had dat ze naakt voor hem stond.
Ze schrapte haar keel nu met een opgestoken kin en was blij voor de zonnebril voordat ze zei:
"Wel, nogmaals mijn excuses ervoor en ik wil niet onbeleefd overkomen maar ik ben op weg naar de supermarkt en..." Nog voor ze haar zin af had stapte hij uit de weg.
Opgelucht dat hij niet doordramde zoals vele andere mannen zouden doen wou ze zich net omdraaien om hem te bedanken als ze hem hoorde vragen "vind je het erg als ik mee loop?"
Ze moest zich inhouden om niet geïrriteerd te zuchten maar kon het toch niet uit haar toon houden toen ze vroeg:"ik neem aan dat als ik ja, zou zeggen dit niet veel zal helpen nietwaar?"
Hij liet zijn ogen met een bedenkende blik kort achter haar glijden voordat hij weer naar haar keek en met een duizelingwekkende glimlach zijn hoofd bevestigend schudde.
"Wel als dat het geval is..."Zei ze op haar beurt met een glimlach en een nonchalante schouderophaal "ben je welkom om mee te lopen. Ik waarschuw je wel alvast voor, dat ik vandaag niet het beste gezelschap ben."
"een speciale reden daarvoor?"
"het is weer één van die weken die van slecht naar afschuwelijk gaan." "zo slecht huh?"
Dameon keek toe hoe ze met een spottende glimlach naar hem opkeek en hij moest voor een kort moment slikken bij het zien van haar gezicht die tot leven kwam.
Ze was verdomme meer dan alleen mooi als hij hoorde hoe ze met een stem die droop van de sarcasme zei:" Wel... Wij wonen niet bepaald in een buurt die tevredenheid en gelukkig zijn aanmoedigt nietwaar?" hij schoot in de lach.
"wel daarvoor wonen we in de verkeerde deel van de stad schoonheid. Niet dat jij een probleem zou hebben om de juiste deel te geraken als je dat zou willen met jouw uiterlijk." Hij zag hoe ze hem met een bedenkende frons opnam voordat ze zei:
"ik weet nu niet of ik je woorden moet nemen als een raad, compliment of een voorstel voor werk." Hij schaterlachte nu:
"Niet dat het mij als een zakenman niet zou interesseren om jou als... werkneemster aan te werven als je de baan wilt staat de vacature open.... "hij zag hoe ze met een ongelovige glimlach onmiddellijk haar hoofd schudde en hoewel hij niet door de zwarte glazen van haar bril kon kijken wist hij dat ze haar ogen rolde.
dus grinnikte hij geamuseerd en zei:" wel als dat het geval is was het als een compliment bedoelt."
"Dank je. Dat was erg lief van je." hoorde hij haar zeggen terwijl haar stem droop van de sarcasme voordat ze haar hoofd naar hem toe draaide hem kort opnam en zei
"Ik denk dat jij het ook niet bepaald moeilijk zou hebben om de één of ander suger mama te ronselen als je het zou willen" Hij schoot in de lach en wou net antwoorden als hij zag hoe een groepje mannen uit een winkel een paar meter voor hun stapten en hun opnamen.
Zijn hand gleed automatisch naar de wapen die geklemd zat tussen zijn riem en rug omdat hij niet wist wie ze waren terwijl hij automatisch dichter naar Yasmin toe stapte.
Yasmin keek ongemakkelijk naar hem op toen hij nog net niet zijn arm rond haar schouders sloeg en wou hem net beleefd vragen of hij alstublieft wou opschuiven als de woorden haar in de keel bleven steken bij het zien van de donkere blik in zijn ogen alhoewel zijn lippen nog altijd opgetrokken waren in een glimlach.
Ze volgde zijn blik nu nieuwsgierig en zag hoe een groepje jongens wat verderop tegen een auto geleund stonden en voor een kleine moment voelde ze zich terug verzet in de tijd.
overvloeden de herinneringen van de vele keren die haar broers of neven zo dominant naast haar plaats hadden genomen haar gedachte.
Dus slikte ze de woorden die ze wou zeggen door en schoof de deprimerende gedachtes weg terwijl ze samen met Dameon aan haar zij haar weg naar de supermarkt vervolgde.
Een weg die heen en terug vreemd genoeg ontspannen verliep. Hij was grappig, charmant en wist precies wat een meisje wou horen.
Niet dat dit haar warm maakte aangezien en ze had hem dan ook klip en klaar meegedeeld dat ze wist dat hij een player was.
Maar toch was het een goed gevoel om naast iemand te lopen die alhoewel wat van haar wou niet opdringerig was en luisterde, echt luisterde.
Want hij pikte dingen op waarvan ze niet eens bewust was dat die door klonken in de antwoorden op zijn vragen.
En hoewel ze deze kwaliteiten in een man apprecieerde, zijn gezelschap meer dan vermakelijk vond.
Was het juist zijn vermogen om dingen op te pikken, tussen de lijnen te lezen en wat hij daar vond zo te ontleden.
Dat ze zich voor een moment angstig begon af te vragen of ze haar opgezette masker aan het verliezen was dat er voor zorgde dat ze besloten had om ver weg uit zijn beurt te blijven.
Wat jammer was, aangezien hij haar fascineerde en als haar familie er niks op tegen zou hebben hem zelfs een kans zou hebben gegeven.
Wellicht hem op lichamelijke niveau wat intiemer zou hebben leren kennen maar ze wist dat dit niet het moment in haar leven was om haar hoofd en al helemaal niet haar hart aan een man te verspillen.
De waarschuwing van haar oma die tijdens het voorbereiden van een maaltijd schoot haar te binnen.
Haar achttienjarige nichtjes hadden het over hun vriendjes toen ze waarschuwend had gezegd:
" Laat liefde nooit in je weg staan.
Bereik eerst alles wat je wilt bereiken en geef dan pas je hart weg.
Want integendeel tot wat vele zeggen over vrouwen die hun man belemmeren.
Zijn het juist de mannen die als een blok aan een vrouw haar been hangen en haar daarmee tegenhouden om omhoog te klimmen.
Want binnen de kortste keren ben je zwanger, zit je zijn hemden te strijken en ben je veertig jaar verder voordat jij je afvraagt wanneer zijn dromen opeens die van jou zijn geworden."
Yasmin wist dat zo lang zij haar wraak niet had. De bloed van de mensen die haar familie hadden omgebracht niet zou hebben zien vloeien. Ze nooit andermans dromen zou kunnen overnemen.
Dus als ze beide drie kwartier later haar straat insloegen keek ze met een gemeende glimlach rond haar lippen naar Dameon die haar boodschappentas aan het dragen was op en zei:
"Dank je wel voor je gezelschap... je weet hoe je van een klote dag een semi klote dag maakt."
"wel hoe dankbaar ben je daarvoor?" ze keek hem niet begrijpend aan terwijl hij haar geamuseerd vroeg
"Wat denk je van een kop koffie als bedankje?" ze bleef hem voor een moment zwijgend aanstaren voordat ze haar keel schrapte en vroeg "koffie als in ...?"
"een date." maakte hij haar zin af ze schudde haar hoofd nu langzaam
"ik heb een vriend Dameon en ik denk niet dat hij het idee dat zijn meisje met een andere man een kop koffie gaat drinken met een juich zal ontvangen." Hij beet voor een moment bedenken op zijn onderlip.
"Dan wat denk je er van om wat samen wat te gaan eten in de buurt.. als vrienden daar zal hij toch wel niks op tegen hebben?" zei hij knikkend naar de snackbar aan de andere kant van de straat.
Terwijl hij zonder haar antwoord af te wachten met haar boodschappentas al naar de overkant schreed.
Ze sloot haar ogen voor een moment zuchtend voordat ze haar blik naar haar horloge liet glijden. Het was tien voor drie en Patrick zou vandaag eerder vrij zijn, dus ze had ongeveer een uur en tien minuten de tijd voordat hij thuis zou komen.
Dus besloot ze om hem te volgen want niet alleen had ze geen tijd om nieuwe bier te gaan kopen aangezien de buurt jongeren zo haar buitentrap weer zouden op claimen.
Ze kon Dameon ook net zo goed nu duidelijk maken dat wat hij in gedachte had voor haar niet zou uitkomen.
Ze keek toe hoe hij haar van de overkant met een glimlach opwachtte terwijl hij de deur open hield dus haalde ze diep adem en stak over.
"Dit is de laatste keer dat we dit doen Dameon" viel ze gelijk met de deur in huis.
Hij grinnikte zacht terwijl hij haar naar binnen volgde en de boodschappen op een bank legde voordat hij er naast schoof.
Yasmin schoof op haar beurt tegenover hem op de bank en beet onzeker op haar lip bij het zien van de jongeren die zich voor haar deur begonnen te verzamelen. Ze waren vroeg vandaag.
Zuchtend draaide ze zich weer naar Dameon toe en zei:
"luister ik zal eerlijk met je zijn, je bent charmant en aantrekkelijk en normaal gezien zou ik er geen probleem in zien om wat ... tijd met je door te brengen maar ik ben momenteel in een relatie.
Eén waarvan ik me niet kan veroorloven om het naar de klote te laten gaan om meerdere redenen.
Dus waarom houden we het niet gewoon op een beleefde hallo als we elkaar op straat tegen komen?"
"Een hallo?" Zei hij nu geamuseerd "ja, een hallo zoals een meisje in een relatie behoort te doen met een man die ogenschijnlijk veel meer van haar verlangt dan ze hem kan geven." Hij zweeg nu terwijl hij zijn hoofd lichtjes naar links liet zakken en haar nieuwsgierig op nam "en wat zou er gebeuren als ik niet alleen een hallo van je zou verlangen Yasmin?
Als ik je zou vertellen dat je al twee dagen door me hoofd spookt en dat ik jou interessant genoeg vindt om geen moer te geven over wat jouw vriend wilt of verlangt." Zei hij zachtjes verder terwijl hij zich nu voorover boog en met zijn vinger langzaam over haar wang ging.
Ze sloot haar ogen nu wanhopig ze had zich dit al kunnen denken als ze zuchtend antwoordde met:
"dan hoop ik dat het jou wel een moer kan schelen over wat ik van dit alles vind want ..." en nog voor ze haar zin kon afmaken voelde ze hoe hij de zonnebril van haar neus nam en de woorden haar in de keel bleven steken.
Dameon op zijn beurt staarde voor een korte moment stomverbaasd naar de blauwe oog alsof Yasmin net een tweede hoofd had gekregen voordat hij geïrriteerd mompelde.
"Wel ik begrijp je hallo speech nu wat beter." Als hij zuchtend met zijn duim langzaam over haar opgezwollen oog gleed "Je vriend?"