ရှီယွီရှီး သည် ရှီချန်းယု ဒေါသထွက်သည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ရှီချန်းယု ၏ မျက်လုံးများတွင် ရန်လိုသည့် အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရတော့ ရှီယွီရှီး သည် အဖြစ်မှန်ကို ချက်ချင်း သွားပြောခဲ့သည်။ ပေါက်စီလေးရဲ့ဒဏ်ရာအတွက် သူမမှာ တာဝန်ရှိလေသည်။ မုဆိုးမကျန်းကိုသာ ကူညီဖို့ သိပ်အာရုံမစိုက်ဘူးဆိုရင် မုဆိုးမကျန်း ရဲ့ သားက ပေါက်စီလေး နာကျင်အောင် လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။
အကြောင်းအရင်းကတော့ သူတို့မိသားစုတွင် အဓိကလူအင်အားမရှိသောကြောင့် ရှီယွီရှီး နှင့် မူလင်းထန် တို့သည် ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း အိမ်မှုကိစ္စများကို အတူတကွလုပ်ဆောင်နေကြရသည်။ မူလင်းထန် ၏ မျက်လုံးများသည် ဘာမှမမြင်ရတာကြောင့် အရာများစွာကို လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှီယွီရှီး သည် ဒါကို ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နေသည်။
ဒီနေ့ မူလင်းထန် ရေချိုးပြီးပြန်လာတဲ့အခါ ပေါက်စီလေးကို ဆော့ဖို့ ခြံထဲကို တွန်းလာလိုက်တယ်။ ပေါက်စီလေး အတွက် အဝတ်အစားအသစ်များ ပြုလုပ်နေစဉ်တွင် သူမသည် ကလေးများကို အခါအားလျော်စွာ စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် မုဆိုးမကျန်း သည် သူ့သားနှင့်အတူ တံခါးဆီသို့ရောက်လာသည်။
ဒီမိသားစု၏ ဒုတိယမိသားစုအိမ်သည် သူ့တို့ဘာသာ သူတို့နေထိုင်တက်တာကြောင့် ရွာရှိလူအနည်းငယ်က တစ်ခုခုဆို သူတို့အိမ်တံခါးဆီသို့ လာခဲ့ရသည်။ မုဆိုးမကျန်း သည် ယခုအချိန်တွင် သူမထံ ရုတ်တရက်ရောက်လာတာ အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေသည်။ ရှီယွီရှီး သည် မုဆိုးမကျန်း၏ အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲမှာ ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူမကို နှင်ထုတ်ရန် မသင့်တော်ပေ။
မုဆိုးမကျန်း ၏သားသည် ယခုနှစ်တွင် နှစ်နှစ်ရှိပြီဖြစ်သည်။ ဒီတစ်ခါ မုဆိုးမကျန်း လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဝါးမြစ်ကို ချဉ်အောင် လုပ်နည်းကို လာမေးတာပါ။ ရှီယွီရှီး သည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို ချဥ်အောင်လုပ်ရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သည်။ ရီလင်း ရွာမှာ ဘယ်သူမှ သူ့ဟင်းချဉ်လောက် အရသာမရှိဘူး ။
မုဆိုးမကျန်းကို အသီးအရွက်အချဉ်လုပ်နည်းကို ပြောပြနေစဉ် ရှီယွီရှီး သည် မုဆိုးမကျန်း အဘယ်ကြောင့် အိမ်ကို လာရသလဲလို့ မတွေးပဲမနေနိုင်ပေ။ မုဆိုးမကျန်း က ဟင်းသီးဟင်းရွက်ချဉ်လုပ်နည်းကို အမှန်တကယ် လေ့လာလိုခဲ့ရင် မုဆိုးမကျန်း ဟာ ရီလင်း ရွာသားနဲ့ အိမ်ထောင်ကျတာ ဆယ်နှစ်နီးပါးရှိပါပြီ။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ချဉ် ကျွမ်းကျင်မှုကို သင်ယူလိုပါက ဟိုးအရင်ကတည်းက သင်ယူခဲ့ရမှာပါပဲ။
ထို့နောက် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်.. မုဆိုးမကျန်း သည် ရှီချန်းယု အကြောင်းကို စတင် ပြောလာခဲ့သည်။ ရှီချန်းယုအကြောင်းကိုသာ အစကနေ အဆုံးထိ ပြောနေခဲ့တာကြောင့် ရှီယွီရှီး ကတော့ တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာသတိပြုမိလိုက်သည်။
ထိုအချိန် ပေါက်စီလေး ၏ ညည်းညူသံနှင့် ငိုသံကို သူမကြားလိုက်ရသောကြောင့်စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ ပေါက်စီလေး လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ မုဆိုးမကျန်း ရဲ့သားက ပေါက်စီလေးရဲ့ မျက်နှာကို သစ်ကိုင်းနဲ့ ခြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရတော့ ရှီယွီရှီး ရူးရမတတ်ဖြစ်သွားရသည်။
ကလေးက အရမ်းနာခံပြီးအသားမနာမချင်း မငိုတတ်ကြပါဘူး။ ပေါက်စီလေး သည် ဤကဲ့သို့ ငိုကြွေးရန် များစွာ ခံစားခဲ့ရပေမည်။ ရှီယွီရှီး က ဒေါသတကြီး ပြေးမလာနိုင်ခင်မှာအသွင်အပြင်တစ်ခုက သူမရှေ့ကို ပြေးသွားပြီး မုဆိုးမကျန်းရဲ့သားကို သတိမထားမိဘဲ တွန်းထုတ်လိုက်မိသည်။
မူလင်းထန် က အဲဒီအချိန်မှာ ပေါက်စီလေးးကို သူက စိတ်ထက်သန်စွာ ချော့မြူဖို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ပေါက်စီလေးကို ထိမိပေမယ့် ပေါက်စီလေးက ဘယ်မှာ ဒဏ်ရာရသွားမှန်းမသိပါဘူး။
ထိုကြောင့် မူလင်းထန်သည် မျက်မမြင်ခြင်းတွက် သူ့ကိုယ်သူ မုန်းတီးသည် ပထမဆုံး အကြိမ်ဖြစ်ပြီး သူ့ကလေး ဒဏ်ရာရသွားသည်ကိုပင် မမြင်နိုင်ပေ။
ထို့နောက် ကောင်လေးသည် မူလင်းထန်၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်ပြီး မူလင်းထန်၏မျက်နှာတွင် ကြောက်စရာကောင်းသော အမာရွတ်တွေကြောင့် ထိတ်လန့်ကာ ငိုယိုကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ မသိတဲ့သူတွေကတော့ သူ့ကို အနိုင်ကျင့်တာက မူလင်းထန်လို့ တင်ကြပေမယ့် တကယ်တော့ မုဆိုးမကျန်ရဲ့သားကသာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အရင်ဆုံး နာကျင်စေပြီး သူ့ဘာသာသူ ထွက်ပြေးသွားတာဖြစ်သည်ယာ
အိမ်မှာ မုဆိုးမကျန်း ရဲ့ တောင်းပန်ချက်ကတော့ သူမကိုယ်တိုင် တောင်းပန်ခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့မိသားစု၏ အဖိုးတန်သားတော်သည် ယခုအချိန်တွင် ကပ်ဆိုးကြီးတစ်ခု ဖြစ်မြောက်သွားသည်ကို မသိဘဲ မူလင်းထန်ကို နှလုံးသားထဲတွင်ပင် တိတ်တဆိတ်မုန်းတီးနေပေသည်။
ထို့ကြောင့် ရိုးသားသော ရှီယွီရှီး သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူမ၏ အိမ်တံခါးဝဆီသို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ မုဆိုးမကျန်းသာ ဤမျှအနိုင်ကျင့်ခြင်းမရှိပါက..ရှီယွီရှီး သည် ဒေါသနှင့် တံခါးဆီသို့ ဘယ်သောအခါမှဆွဲခေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
မုဆိုးမကျန်း သည် ရှီချန်းယု ကို မြင်ပြီးကတည်းက သူမ၏ နှလုံးသားထဲ တွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည် ။ သို့သော် ရှီချန်းယု သည် ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် သူမ အတွက် ဘာမဆိုလုပ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ထင်သောကြောင့်မုဆိုးမကျန်းသည် သတ္တိအနည်းငယ်ကို စုဆောင်းခဲ့ရသည်။
သူမက ရှီချန်းယု ကို သတိထားပြီး စိုက်ကြည့်ရင်း ကြွေကျခါနီး မျက်ရည် တွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်ကာ..
"ဒီကိစ္စ… ဒီကိစ္စက ငါတို့က..ငါတို့ မှားတယ်လို့ ပြောထားပြီးသားပါ.. ”
ရှီချန်းယုက..
"တောင်းပန်မှုတစ်ခုကသာ ဒီလို အသုံးဝင်တယ်ဆိုရင် ရဲတွေအစိုးရတွေကို ဘယ်လိုတော့မလဲ... ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တောင်းပန်ရုံနဲ့ လုံလောက်နေပြီ.. လူတွေကို မတော်တဆ သတ်မိပြီး တောင်းပန်ပါတယ် လုပ်လိုက်ရုံပေါ.."
မုဆိုးမကျန်းသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရတော့ သူတကယ်ကြောက်နေရမလား၊ ဟန်ဆောင်နေရမလားမသိတော့ပေ။ သူမသည် ရှီချန်းယုကို ကြောင်ထက်ထက်ဖြင့် ကြည့်ကာ သနားစရာကောင်းပြီးအားကိုးရာမရှိဟန်ဖြင့် သိုတော့လေသည်။
မုဆိုးမကျန်း ငိုနေတာကို တစ်ယောက်ယောက်က မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူမကိုသနားလို့ကူညီချင်ခဲ့ပေမယ် ထိုအချိန်တွင် လူတစ်ယောက်က ယုတ္တိမရှိတာ ဆိုပြီး လူအုပ်ကြားထဲက ထွက်လာလေသည်။
ရွီယြီရွီး သည္ ရွီခ်န္းယု ေဒါသထြက္သည္ကို ပထမဆုံးအႀကိမ္ ျမင္ဖူးျခင္းျဖစ္သည္။ ရွီခ်န္းယု ၏ မ်က္လုံးမ်ားတြင္ ရန္လိုသည့္ အရိပ္အေယာင္ကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ ရွီယြီရွီး သည္ အျဖစ္မွန္ကို ခ်က္ခ်င္း သြားေျပာခဲ့သည္။ ေပါက္စီေလးရဲ႕ဒဏ္ရာအတြက္ သူမမွာ တာဝန္ရွိေလသည္။ မုဆိုးမက်န္းကိုသာ ကူညီဖို႔ သိပ္အာ႐ုံမစိုက္ဘူးဆိုရင္ မုဆိုးမက်န္း ရဲ႕ သားက ေပါက္စီေလး နာက်င္ေအာင္ လုပ္မွာမဟုတ္ဘူး။
အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ သူတို႔မိသားစုတြင္ အဓိကလူအင္အားမရွိေသာေၾကာင့္ ရွီယြီရွီး ႏွင့္ မူလင္းထန္ တို႔သည္ ယခုရက္ပိုင္းအတြင္း အိမ္မႈကိစၥမ်ားကို အတူတကြလုပ္ေဆာင္ေနၾကရသည္။ မူလင္းထန္ ၏ မ်က္လုံးမ်ားသည္ ဘာမွမျမင္ရတာေၾကာင့္ အရာမ်ားစြာကို လုပ္ေဆာင္ရန္ ခက္ခဲလွသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ရွီယြီရွီး သည္ ဒါကို ကိုယ္တိုင္ ျပဳလုပ္ရန္ လိုအပ္ေနသည္။
ဒီေန႕ မူလင္းထန္ ေရခ်ိဳးၿပီးျပန္လာတဲ့အခါ ေပါက္စီေလးကို ေဆာ့ဖို႔ ၿခံထဲကို တြန္းလာလိုက္တယ္။ ေပါက္စီေလး အတြက္ အဝတ္အစားအသစ္မ်ား ျပဳလုပ္ေနစဥ္တြင္ သူမသည္ ကေလးမ်ားကို အခါအားေလ်ာ္စြာ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ယခုအခ်ိန္တြင္ မုဆိုးမက်န္း သည္ သူ႕သားႏွင့္အတူ တံခါးဆီသို႔ေရာက္လာသည္။
ဒီမိသားစု၏ ဒုတိယမိသားစုအိမ္သည္ သူ႕တို႔ဘာသာ သူတို႔ေနထိုင္တက္တာေၾကာင့္ ႐ြာရွိလူအနည္းငယ္က တစ္ခုခုဆို သူတို႔အိမ္တံခါးဆီသို႔ လာခဲ့ရသည္။ မုဆိုးမက်န္း သည္ ယခုအခ်ိန္တြင္ သူမထံ ႐ုတ္တရက္ေရာက္လာတာ အနည္းငယ္ထူးဆန္းေနသည္။ ရွီယြီရွီး သည္ မုဆိုးမက်န္း၏ အၿပဳံးကို ျမင္လိုက္ရသျဖင့္ စိတ္ထဲမွာ ထူးဆန္းသလို ခံစားလိုက္ရေသာ္လည္း သူမကို ႏွင္ထုတ္ရန္ မသင့္ေတာ္ေပ။
မုဆိုးမက်န္း ၏သားသည္ ယခုႏွစ္တြင္ ႏွစ္ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္သည္။ ဒီတစ္ခါ မုဆိုးမက်န္း လာရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက ဝါးျမစ္ကို ခ်ဥ္ေအာင္ လုပ္နည္းကို လာေမးတာပါ။ ရွီယြီရွီး သည္ ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္ကို ခ်ဥ္ေအာင္လုပ္ရာတြင္ အလြန္ကြၽမ္းက်င္သည္။ ရီလင္း ႐ြာမွာ ဘယ္သူမွ သူ႕ဟင္းခ်ဥ္ေလာက္ အရသာမရွိဘူး ။
မုဆိုးမက်န္းကို အသီးအ႐ြက္အခ်ဥ္လုပ္နည္းကို ေျပာျပေနစဥ္ ရွီယြီရွီး သည္ မုဆိုးမက်န္း အဘယ္ေၾကာင့္ အိမ္ကို လာရသလဲလို႔ မေတြးပဲမေနနိုင္ေပ။ မုဆိုးမက်န္း က ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္ခ်ဥ္လုပ္နည္းကို အမွန္တကယ္ ေလ့လာလိုခဲ့ရင္ မုဆိုးမက်န္း ဟာ ရီလင္း ႐ြာသားနဲ႕ အိမ္ေထာင္က်တာ ဆယ္ႏွစ္နီးပါးရွိပါၿပီ။ ဟင္းသီးဟင္း႐ြက္ခ်ဥ္ ကြၽမ္းက်င္မႈကို သင္ယူလိုပါက ဟိုးအရင္ကတည္းက သင္ယူခဲ့ရမွာပါပဲ။
ထို႔ေနာက္ အခ်ိန္အၾကာႀကီး ေစာင့္ဆိုင္းၿပီးေနာက္.. မုဆိုးမက်န္း သည္ ရွီခ်န္းယု အေၾကာင္းကို စတင္ ေျပာလာခဲ့သည္။ ရွီခ်န္းယုအေၾကာင္းကိုသာ အစကေန အဆုံးထိ ေျပာေနခဲ့တာေၾကာင့္ ရွီယြီရွီး ကေတာ့ တစ္ခုခုမွားေနၿပီဆိုတာသတိျပဳမိလိုက္သည္။
ထိုအခ်ိန္ ေပါက္စီေလး ၏ ညည္းၫူသံႏွင့္ ငိုသံကို သူမၾကားလိုက္ရေသာေၾကာင့္စိတ္ရႈပ္သြားသည္။ ေပါက္စီေလး လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မုဆိုးမက်န္း ရဲ႕သားက ေပါက္စီေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာကို သစ္ကိုင္းနဲ႕ ျခစ္ေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ထိုအရာကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ ရွီယြီရွီး ႐ူးရမတတ္ျဖစ္သြားရသည္။
ကေလးက အရမ္းနာခံၿပီးအသားမနာမခ်င္း မငိုတတ္ၾကပါဘူး။ ေပါက္စီေလး သည္ ဤကဲ့သို႔ ငိုေႂကြးရန္ မ်ားစြာ ခံစားခဲ့ရေပမည္။ ရွီယြီရွီး က ေဒါသတႀကီး ေျပးမလာနိုင္ခင္မွာအသြင္အျပင္တစ္ခုက သူမေရွ႕ကို ေျပးသြားၿပီး မုဆိုးမက်န္းရဲ႕သားကို သတိမထားမိဘဲ တြန္းထုတ္လိုက္မိသည္။
မူလင္းထန္ က အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေပါက္စီေလးးကို သူက စိတ္ထက္သန္စြာ ေခ်ာ့ျမဴဖို႔ လက္ကို ဆန႔္ထုတ္လိုက္ၿပီး ေပါက္စီေလးကို ထိမိေပမယ့္ ေပါက္စီေလးက ဘယ္မွာ ဒဏ္ရာရသြားမွန္းမသိပါဘူး။
ထိုေၾကာင့္ မူလင္းထန္သည္ မ်က္မျမင္ျခင္းတြက္ သူ႕ကိုယ္သူ မုန္းတီးသည္ ပထမဆုံး အႀကိမ္ျဖစ္ၿပီး သူ႕ကေလး ဒဏ္ရာရသြားသည္ကိုပင္ မျမင္နိုင္ေပ။
ထို႔ေနာက္ ေကာင္ေလးသည္ မူလင္းထန္၏ မ်က္ႏွာကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းျမင္လိုက္ၿပီး မူလင္းထန္၏မ်က္ႏွာတြင္ ေၾကာက္စရာေကာင္းေသာ အမာ႐ြတ္ေတြေၾကာင့္ ထိတ္လန႔္ကာ ငိုယိုကာ ထြက္ေျပးသြားခဲ့သည္။ မသိတဲ့သူေတြကေတာ့ သူ႕ကို အနိုင္က်င့္တာက မူလင္းထန္လို႔ တင္ၾကေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ မုဆိုးမက်န္ရဲ႕သားကသာ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို အရင္ဆုံး နာက်င္ေစၿပီး သူ႕ဘာသာသူ ထြက္ေျပးသြားတာျဖစ္သည္ယာ
အိမ္မွာ မုဆိုးမက်န္း ရဲ႕ ေတာင္းပန္ခ်က္ကေတာ့ သူမကိုယ္တိုင္ ေတာင္းပန္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕မိသားစု၏ အဖိုးတန္သားေတာ္သည္ ယခုအခ်ိန္တြင္ ကပ္ဆိုးႀကီးတစ္ခု ျဖစ္ေျမာက္သြားသည္ကို မသိဘဲ မူလင္းထန္ကို ႏွလုံးသားထဲတြင္ပင္ တိတ္တဆိတ္မုန္းတီးေနေပသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ရိုးသားေသာ ရွီယြီရွီး သည္ ေဒါသတႀကီးျဖင့္ သူမ၏ အိမ္တံခါးဝဆီသို႔ ဆြဲေခၚလာခဲ့သည္။ အကယ္၍ မုဆိုးမက်န္းသာ ဤမွ်အနိုင္က်င့္ျခင္းမရွိပါက..ရွီယြီရွီး သည္ ေဒါသႏွင့္ တံခါးဆီသို႔ ဘယ္ေသာအခါမွဆြဲေခၚလာမည္ မဟုတ္ေပ။
မုဆိုးမက်န္း သည္ ရွီခ်န္းယု ကို ျမင္ၿပီးကတည္းက သူမ၏ ႏွလုံးသားထဲ တြင္ အနည္းငယ္ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားသြားသည္ ။ သို႔ေသာ္ ရွီခ်န္းယု သည္ ပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး သူမသည္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူမ အတြက္ ဘာမဆိုလုပ္ရန္ ခက္ခဲလိမ့္မည္ထင္ေသာေၾကာင့္မုဆိုးမက်န္းသည္ သတၱိအနည္းငယ္ကို စုေဆာင္းခဲ့ရသည္။
သူမက ရွီခ်န္းယု ကို သတိထားၿပီး စိုက္ၾကည့္ရင္း ေႂကြက်ခါနီး မ်က္ရည္ ေတြနဲ႕ ျပည့္ေနတဲ့ သူမရဲ႕ မ်က္လုံးေတြနဲ႕ ၾကည့္ကာ..
"ဒီကိစၥ ဒီကိစၥက ငါတို႔က..ငါတို႔ မွားတယ္လို႔ ေျပာထားၿပီးသားပါ..
ရွီခ်န္းယုက..
"ေတာင္းပန္မႈတစ္ခုကသာ ဒီလို အသုံးဝင္တယ္ဆိုရင္ ရဲေတြအစိုးရေတြကို ဘယ္လိုေတာ့မလဲ... ရိုးရိုးရွင္းရွင္း ေတာင္းပန္႐ုံနဲ႕ လုံေလာက္ေနၿပီ.. လူေတြကို မေတာ္တဆ သတ္မိၿပီး ေတာင္းပန္ပါတယ္ လုပ္လိုက္႐ုံေပါ.."
မုဆိုးမက်န္းသည္ ထိုစကားကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ သူတကယ္ေၾကာက္ေနရမလား၊ ဟန္ေဆာင္ေနရမလားမသိေတာ့ေပ။ သူမသည္ ရွီခ်န္းယုကို ေၾကာင္ထက္ထက္ျဖင့္ ၾကည့္ကာ သနားစရာေကာင္းၿပီးအားကိုးရာမရွိဟန္ျဖင့္ သိုေတာ့ေလသည္။
မုဆိုးမက်န္း ငိုေနတာကို တစ္ေယာက္ေယာက္က ျမင္လိုက္တဲ့အခါ သူမကိုသနားလို႔ကူညီခ်င္ခဲ့ေပမယ္ ထိုအခ်ိန္တြင္ လူတစ္ေယာက္က ယုတၱိမရွိတာ ဆိုၿပီး လူအုပ္ၾကားထဲက ထြက္လာေလသည္။