Nakapalibot kami sa bonfire, medyo malayo sa dalampasigan. Tahimik na ang buong paligid at tanging hampas ng alon lamang ang maririnig at ang tawanan namin. Umiilaw ang mga coconut trees dahil sa lights na pinalibot rito. May lights din sa bridge papunta sa beach hut sa gitna ng dagat, pati narin ang mga beach hut umiilaw na rin.
6:45 pm pa lang ng gabi at hindi ko alam kung kailan kami babalik sa hotel kung saan kami ng se-stay in.
"Architect Perez, maitanong ko lang" sambit bigla ni Dane na pinaglalaruan ang apoy gamit ang isang stick ng kahoy.
"Ano yun, Dane?" tanong ni Architect bago kumuha ng isa ding stick at tinusok-tusok ang kahoy na may apoy. Tahimik lang kami na nakikinig sa kanilang dalawa. Mayroong tatlong log na nakapalibot sa bonfire, yung log na yon ang nagsisilbing upuan namin.
Kadalasang mga nagbo-bonfire ay dito rin pumipwesto dahil may nakahanda na, marshmallow at apoy nalang ang kulang. Magkatabi sina Erica at Ron, sina Dane at Lia, dahil wala naman akong choice kundi tumabi nalang kay Architect. Kinikilig pa silang apat pero binalewala ko nalang dahil magkaibigan lang naman kami.
"If kung ikaw po yung tatanungin tungkol sa issue na ito, diba po natingnan niyo na yung building?" tanong ni Dane at tumango si Architect Perez sa kanya. "Kung ikaw po ang tatanungin Architect, in your own opinion or base sa nakita niyo, do you really believe na earthquake ang possible reason?"
"Yes, I could say that maybe it is the reason dahil we always make sure na matibay ang ginamit na materials at hindi low quality pero hindi tayo sigurado doon dahil wala pang nilalabas na resulta ng investigation ang mga lawyers" mahabang paliwanag ni Architect Perez. "All we need is to wait till they release the result of the investigation"
Napatango kaming lima dahil sa sinabi ni Architect. Kinain ko na din ang marshmallow ko. Suot ko pa din yung suot ko kanina dahil wala akong extra na damit ma dala, ganon din ang iba pa. Nakapagpicture taking na din sila pero hindi ako nagpapicture dahil naka formal attire ako.
"Let's play truth or dare!" masiyahing singit ni Ron. "I'm going to spin the bottle and kung sino ang tatamaan sa huling spin siya ang tatanungin! game?" We all say 'game' pero parang pamilyar sakin ang larong ito. This is was the reason kung bakit hindi naging romantic ang first kiss ko!.
He's my first kiss, my first love, my first man and yet he's the first one who broke my innocent heart. He's the reason why I can't sometimes sleep at night. He's the man who make my heart beats fast every time his near. He's the man who always made me smile with his corny jokes. He's the man whom I love the most until now. He's the man I wanted to marry, to live my life with him forever. Siya ang taong gusto kong makasama habang buhay, siya ang gusto ko maging ama ng mga anak ko. Sa kanya ko lang nakikita ang kinabukasan ko, siya lang. I could say that he's very unique and a rare one dahil wala akong mahanap na katulad niya.
"Engineer?" napabalik ako sa katotohanan ng tawagin ako ni Dane. "Are you okay? si Erica yung tinamaan ng bottle, it's your turn to ask a question"
"Anong iniisip mo, Engineer?" tanong ni Lia. "Your acting weird, what's wrong?" napatingin silang lima sakin habang hinihintay ang sagot ko. Agad akong umiling sa kanila.
"Ah, no. I'm okay! I am" masigla kong sabi sa kanila at pinagpatuloy ang laro. Nag-focus ako ng maigi. Tinanong ko din si Erica. She chose truth over dare so tinanong ko siya, this must be a hard question for her dahil natagalan siya sa pagsagot.
"Kung liligawan a-ako ni Ron, ano isasagot ko?" nabubulol pa siya habang inulit ang tanong ko. Narinig ko ang pag-iba ng tono ng tawa ni Ron, kung kanina ay tunay ito ngayon ay parang pilit na unti-unting naging hilaw. Tumango naman ako at sinenyasan na sumagot na siya. "Ah ano, siguro po ano sasabihin ko na kailangan pa naming mas makilala ang isa't- isa bago kami pumunta sa stage na yan"
Nagpatuloy lamang ang paglalaro ng spin the bottle kung tawagin daw kuno bago namin napagdesisyunang bumalik na. 9:20 na nang bumalik kami sa hotel at nagpaalam na isa't-isa dahil parehong pagod.
"Goodnight" paalam ko bago pumasok sa loob ng room. Hinubad ko ang block heels ko bago nagtungo sa restroom. Kahit pagod ay nagawa ko paring magbihis at magtoothbrush, I didn't take a bath dahil gusto ng pumikit ng mga mata ko kaya naghalf-bath nalang ako.
When my body hugged the comforter, I immediately fall into a deep sleep.
"Baby, Isla" rinig kong tinig sa isang malawak na field na puno ng totoong white roses. Kahit anong lingon ko, sa harap, sa likod, sa gilid puro rosas ang nakikita ko, walang puno o kahit anong ibang halaman. Naglakad ako upang sundan ang boses. Sa hindi kalayuan mula sa kinatatayuan ko, nakita ko ang babaeng nakatalikod sakin.
"Mom?" sambit ko nalang bigla. "Mom! Mom, I miss you so much!" I ran to hug her but she keeps on walking away from me, tila lumalayo siya nang lumalayo sa bawat paghakbang ko. "Bakit ka lumalayo? Mom, please don't run, I want to hug you so bad"
"Isla, I miss you too" ngumiti siya sakin at patuloy parin akong humahakbang, sinusubukang abutin siya para yakapin. "I want to be with you anak pero hindi pwede" ngumit siya sakin.
Bakit hindi pwede? Umiiyak na umiiling ako sa kanya. "I want to be with you Mom, I'm tired, I wanted to rest Mommy" pinahid ko ang luha sa mga mata ko. "Please, let me hug you"
"You have to keep on fighting, Baby. I know your a strong woman, hindi ka maaaring sumuko sa gitna ng laban na ito. You have to be brave and face everything dahil sa huli alam mo na magiging masaya ka" sabi niya sakin. "Kung pagod ka na, wag kang sumuko kundi magpahinga ka muna at pagkatapos laban ulit, you have to follow your heart. Kung gusto mo siya, patunayan mo, kung mahal mo siya hayaan mo ang sarili mong mahalin siya. Wag mong pigilan ang nararamdaman mo, Isla. Let it be. Tandaan mo, mahal na mahal ka namin ng Daddy mo. Till we meet again, baby"
"Mommy!" napabangon ako mula sa pagkakahiga. Panaginip lang pala yun? akala ko totoo na. I let out a heavy sighed bago tumayo at oumunta sa kusina para uminom ng tubig. Napaisip ako saglit, malinaw sa panaginip ko ang sinabi ni Mommy sakin. Tama ba yung sinabi niya sa panaginip ko na hayaan ko lamang ang sarili kong mahalin siya kahit na masasaktan lang ulit ako?
Kung noon nag-aalinlangan pa akong sumugal ulit, ngayon handa na ako. Ang pag-ibig ay hindi lang puro pagmamahal ang bumubuo nito. When you love, you to take risks, you have to fight and prove your love. Kung magmamahal ka hindi lang puro pagmamahal ang ibibigay mo kundi ang pagsugal sa puso mo at ang pagiging handa mong sumabak sa kahit ano. Kailangan niyong pagkatiwalaan ang isa't-isa at hindi maiiwasan ang magkasakitan.
When you love, you get hurt and when you get hurt, you learn things. Simula ngayong gabing to, hahayaan kong muli ang puso ko ang magdesisyon even though it cause me broke, again.
Time is running, the day went by, weeks have pass and another months has arrived. Kasulukuyan akong sumisimsim ng kape habang tinitingnan ang malapit na pagtatapos na project namin dito sa Quezon. Suot ang hard hat at dala ang coffee sa isa kong kamay, tinatanaw ko kung paano kinakabit ng mga constructions ang glass sa ground floor.
Natapos na namin ang problema sa Siargao at okay na ang lahat noong nakaraang buwan pa. We stayed their for almost one month and thanks God dahil okay na, wala nang problema.
"Good work, everyone" sabi ko habang chi-ni-check ang ayos at ang pagkakalagay ng glasses. "I can't believe na matatapos na ito"
"Oo nga po eh, basta po pag may bagong project po kayo sabihan niyo po kami ah, sa pagko-construction lang po namin binubuhay ang pamilya namin" nakangiting sabi ng isang trabahador na nagmamasa ng cemento.
"Of course, kayo parin naman" biglang singit ni Architect Perez. "Sa iilang projects na din naman tayo nagkasama kaya mananatiling kayo parin" dagdag niya habang inaayos ang hard hat.
"Maraming salamat po, Architect. Bagay na bagay po talaga kayo ni Engineer" tumawa nalang ako dahil sa sinabi ni Kuya Construction.
Nagpaalam muna ako kay Architect Perez dahil maaga akong uuwi ngayon because THE GIRLS want to hangout with me. Wala na daw kaming time sa isa't-isa.
"Okay, thanks Architect. I really need to go, see you tomorrow" sabi ko sa kanya at pabirong sumaludo sa kanya. Tumatawang kumaway siya sakin dahil sa ginawa ko. Pumunta muna ako sa office ko dito sa site para hubarin ang hard hat at para kunin na rin ang bag ko.
Naglalakad ako papuntang parking habang pinapaikot-ikot ang susi sa daliri. Naramdaman kong nagvibrate ang phone ko kaya kinuha ko ito at naka-bluetooth na rin naman ito sa sasakyan ko kaya okay na.
"Hello?" tanong ko. "Papunta na ako, sandali lang"
|change location daw, sabi ni Sharra| sagot ni Shenna sa kabilang linya. I miss this girl so much, ang mga matang mala-tigre na oag tinitigan ka ay malalaman na niya kung ano ang laman ng isip mo. Ang kaibigan kong gustong lumipat ng pagtuturo sa High School dahil gusto daw niyang mag explore. Miss ko na siya sobra as in sobra.
"San' daw?" tanong ko, abala ang kamay sa manibela ng sasakyan.
|BGC, kita nalang tayo don. Nag-commute lang ako kasi kapagod magdala ng sasakyan| tumatawang sagot ni Shenna.
"Do you want me to pick you up? baka mahirapan ka mag-commute" offer ko sa kanya. Susunduin ko nalang siya para sabay na kaming pupunta don pero hindi pumayag ang kumag.
|wag na, nakasakay nako. Segi na, I'll hang up, babe. See you!| sabi niya bago binaba ang tawag. Umuwi muna ako sa condo para magpalit ng damit. Walang tao sa condo kasi nasa school pa si Clarisse. Sa UP siya pumasok at Nursing ang kinuha niyang course. Napangiti nalang ako habang iniisip yun. Nagtataka ako kung bakit wala pa siyang boyfriend o baka wala pa siguro sa isip niya.
Nagsuot ako ng leather skirt at long sleeve na croptop na kulay beige at tinernuhan ko nang 3 inches na kulay black na block heels. Mahilig talaga ako sa block heels, mas marami akong ganon kesa sa stilettos.
Hinayaan ko lang na nakalugay ang buhok ko at hindi na ako nag-retouch, nabagay lang din kasi yung make up ko kanina. Isang pouch na kulay black lang ang dala ko, laman non ay cellphone, lipstick, foundation and of course, money. I drive my car up to BGC, hinanap ko kaagad ang sinasabing bar ni Shenna.
Pagkapasok ko, nakita ko sila sa isang table malapit sa counter. Agad akong pumunta at niyakap sila isa-isa. They offered me a seat at agad ko namang tinaggap iyon. Nakalatag na sa harap ko ang whisky, siguro naka-order na sila bago pa ako makarating. They gave me a shot na agad ko namang ininom. Gumuhit pa sa lalamunan ko ang lasa nito, I can't remember kung kailan ang huli kung inom ng alak.
"How are you, Isla?" tanong ni Sharra sakin. "It's been? I don't know since huli tayong nagkita, tanda ko noong sa condo ko pa"
"Oh, I'm sorry. Been busy talaga kasi last month yung nagyaya kayo, nasa Siargao pa ako non. May nangyari kasi gaya nung sinabi ko sa inyo" ngumiti ako sa kanila ng marahan. "We're here to enjoy not to cry! Cheers!"
Sabay kaming uminom ng panibagong baso ng whisky. "Ikaw Marie? How are you na?" tanong ni Yumi sa kanya.
"Oh dear, I'm always fine!" masaya niyang sabi. "But, may hindi ako gustong nangyari noong nakaraang linggo"
Nakita kong may namumuong luha sa mata ni Marie na agad niya ding pinahid. "Ano yon? Baby, share it with us. We are all ears, we're ready to listen" nakangiting hinawakan ni Sharra ang kamay ni Marie.
"Ano ba yan, ba't ba ako naiiyak?" pinaypayan ni Marie ang sarili niya gamit ang kamay. Nasa isang couch kami na paikot tapos nasa gitna namin ang table. Si Sharra at Yumi ang magkatabi, as always naman. Shenna and me share the same space habang si Marie ang nasa gitna. "So ayon na nga, for all of the years na nagdaan, ngayon lang siya nagpakita sakin. For almost 3? 4 years? ngayon lang siya lumitaw sa harap ko at ang hindi ko maintindihan kung bakit siya ganoon, he want me back. But how? nasaktan ko siya, nasaktan niya ako. Hindi ganoon kadali para sakin na ganon-ganon nalang yun"
Pati rin ako ay naguguluhan Marie dahil mukhang parehas tayo ng situation. Bumalik si Colt at ganoon din ang nangyari. Tahimik lang ako na nakikinig sa kanila dahil pati ako, natatamaan dahil sa sinasabing advice ng mga kaibigan ko.
"Look, Marie. Walang masama kung pagbibigyan mo siya, walang rin namang masama kung ayaw mo ang gustong mangyari ni Ram pero wala ring masama kung susubok ka ulit, kung susundin mo ang gusto ng puso mo" Yumi said habang shini-shake ang baso na may lamang alak.
Sinabi ko sa sarili ko kanina na hahayaan ko lamang ang puso ko ngunit nagdadalawang isip parin ako. Tama bang pagbigyan ko siya ulit? susubok na naman ulit? Nakakalito mang isipin pero parang gusto kong hayaan na lamang ang puso ko pero kailangan kong pigilan ang sarili kong masaktan muli. Should I give him another chance?
"For me, Yumi is right. It's not wrong either you go for it or you'd say no. Either you follow your heart or you let your mind decide. Walang mawawala kung susubok ka ulit, I know you still love him until now and this is the chance to prove it again, Marie. Binigyan ka ni tadhana nang pagkakataon para patunuyan ninyo sa isa't-isa na para talaga kayong dalawa. You have to atleast try once again to finally find the answer if kayo nga ba o hindi at kung hindi talaga, we can do nothing about it pero nasa huli ang pagsisisi, I could say that give him one last chance"
Another chance?...
"Pagod na ako, pagod na pagod. Naghabol ako sa kanya kahit na alam kong ako ang nang-iwan kasi umasa ako na baka sakaling pwede pa pero binalewala niya ako, sabi niya itigil ko na dahil ito naman daw ang gusto ko kaya tumigil ako, I'm tired of trying, I stopped and tried every possible reason to move on. Yes, naka-move on na ako matagal na, nagsimula na ako ng bagong buhay but I went back to zero when he showed up and said he wanted me to come back" humagulhol na siya sa pag-iyak.
"Marie, tahan na. Shushhh" inalo ko siya at niyakap ng mahigpit. "Wipe your tears, tama si Yumi. Walang masama kung susundin mo naman ngayon ang puso mo, dibali ng masaktan ulit atleast you tried okay? But if you don't want to, we won't force you, we will support you whatever decision you've made and the choice you choose"
"We love you, Marie. Whatever your decision is, we will always be here" sambit ni Shenna and we hugged each other tightly. "This toss is for Marie! Cheers!"
Nakaramdam ako nang pagkahilo ng akmang tatayo na sana ako para mag-cr. Malapit na mag-hating gabi pero nandito parin kami, enjoy na enjoy pa ang mga kaibigan ko na sumasayaw sa gitna. Umupo nalang ako ulit bago sinandal ang ulo sa couch, pinikit ko ang mata ko dahil nakakahilo ang lights na pinaghalong color red and white.
Busy sa dance floor ang apat na kaibigan ko, I was dancing kanina din pero bumalik ako sa couch dahil napagod ako. Binukas ko ang mga mata ko bago sinubukang tumayo ulit. I shouldn't drink that much cuz' my alcohol tolerance is low. Kahit na nahihilo, I manage myself to go the restroom. Pumasok ako sa isang cubicle and I stayed there for 5 minutes, diramdam ang pagkahilo dahil sa alak.
I flushed the toilet and open the door, I wash my hand bago mahinang sinampal ang pisngi gamit ang basang kamay. Medyo magulo narin ang nakalugay kong buhok kaya tinali ko ito, buti nalang may pantali ako sa pocket ng skirt ko. I put some lipstick bago lumabas ng cr, medyo okay narin ang pakiramdam ko.
Pumunta ako pabalik sa couch at palinga-lingang tumitingin sa paligid, I'm trying to find my friends dahil gusto ko nang umuwi. D-in-ial ko ang number ni Shenna para tanungin sila kung asan na sila. Naka-ilang ring din bago niya sinagot ang tawag ko.
"Shenna? Hello?" sabi ko habang hinihilot-hilot ang forehead ko. "Di ko na kayo makita, asan na kayo?" dumami kasi ang mga tao kaya mahihirapan akong hanapin sila, lalo na't malaki itong bar at 2 stories.
|pabalik na kami, naano kasi si Yumi| ramdam kong kinakabahan ang boses ni Shenna.
"Anong nangyari?" sabi ko bago tinakpan ang bibig para bumahing.
|may naduraan siyang tao dito malapit sa cr| sabi niya habang tumatawa na, kanina lang e, kinakabahan pa yun. Binaba ko ang tawag ng makita ko silang papalapit na sa gawi ko.
"Jusko, anong nangyari sa inyo?" napasapo ako sa noo ko nang makita ang tatlo, Yumi, Marie, Shenna. "Bakit ba uminom ito ng masyado? bawal pa naman to sa trabaho nila, jusko naman"
"Tatawagan ko nalang si Kuya para magpasundo. Hindi naman ako masyadong nakainom, kaya ko pang mag-drive. I'll send Yumi and Marie, si Kuya na bahala kay Sharra, sumabay ka nalang sakin, Isla"
Sasagot na sana ako ngunit biglang sumakit yung ulo, ito na nga ba ang sinasabi ko na dapat hindi ako uminom nang ganoon karami eh. Napahawak ako sa table dahil nahihilo na talaga ako. Napaupo ako pabalik sa couch at sinubukang pigilan ang pagpikit nang mata dahil sa tama ng alak. Bago pa man ako makapikit huli kong narinig ang pamilyar na boses.
"Don't mind her, Shenna. I'll send her home" he said before I close my eyes and sleep.
_______________
-clint