SESSİZLER MATEMİ

1. Bölüm - Kaderin Oyunu

1. BÖLÜM - KADERİN OYUNU

08.12.1996

Koca bir karanlığın içerisinde piyanonun notalarındaki ezgiler yavaş bir ritimle çalarken piyanonun sol tarafındaki boydan camın ardından şiddetle yağan yağmur genç adamın çaldığı enstrümanın etrafa yaydığı hoş seslerin arasına karışıyordu.

Genç adamın bakışları önündeki kocaman piyanonun notalarından yavaşça karşısındaki hamile karısına döndüğünde onu dikkatle izleyen eşine kocaman bir gülümseyişi bahşetti.

İkizleri artık gelmek üzereydi. Çok az bir zaman kalmıştı doğumun olmasına. Karı ve koca olarak öyle heyecanlılardı ki çoktan bebeklerinin odasını süslemişlerdi bile.

Doğacak olan iki erkek çocuğunun adlarından birisinin adı Alaz Yankı, diğerinin adı ise Agâh olacaktı.

Genç kadın bir elini şişmiş olan karnına sarıp ona gülümseyerek bakan kocasına hevesle baktı. Canı deli gibi şerbetli, çıtır çıtır bir baklava çemişti. Hemen oturduğu koltuğun yanındaki viski şişeleriyle dolu sehpanın üzerine koyduğu not defterini aldı.

"Çağlar, oğullarımız senden bol cevizli çıtır çıtır baklava istiyor." Yazıp kocasına uzattı.

Çağlar karısının bu hevesli haline dayanamayıp gür bir kahkaha patlatmıştı. Onunla eğlenmeyi öylesine seviyordu ki. Hele sinirlendiğinde kızaran yanaklarıyla dalga geçmeye bayılıyordu.

Piyanodaki ellerini notaların üzerinden çekip oturduğu tabureden destek alarak ayağa kalktı Çağlar.

O günün öylesine zehirli olacağını bilmeden karısını da yanına çağırarak büyük malikanenin çıkışına doğru yürüdü. Portmantonun askılıklarında sallanan pahalı kabanını avuçları içerisinde sıkıştırdı.

Kabanın cebinden bugün işe gittiği arabasının anahtarlarını çıkartıp kendisinin üşüyecek olmasını dert etmeden karısının omuzlarına kabanını yerleştirdi.

Genç kadın onun bu yaptığına tebessüm etti. Hamileliğinde vücudu çok daha hassas hale gelmişti. Soğuktan kendisini bildi bileli nefret ederdi.

"Umarım sizde babanız kadar güzel sevebilirsiniz kırmadan, incitmeden, zarar vermeden."

Genç kadın öylesine geçirdi içinden.

Onun oğulları hiçbir masuma zarar vermeyecekti böyle yetiştirmek için elinden ne gelirse fazlasını yapacaktı.

Geçmişte yaptığı yanlış bir evliliğin cezasını bolca zorbalık görerek geçirmiş ve sesini kaybetmişti. Oysa ne severdi o şarkıları güzel sesiyle şenlendirmeyi. Oğullarının da öyle bir canavar olmasını istemiyordu buna müsaade etmeyecekti.

Yavaş adımlarla kapıdan çıktıklarında Çağlar karısının düşüncelerini anlayabilmek için bir süre yüzüne bakmış fakat tek bir duyguya bile rastlayamamıştı. Duygularını öylesine iyi saklıyordu ki Çağlar karısının her bir özelliğine imrenmeden edemiyordu. Ona tapıyordu adeta.

Kendisi öfkelendiğinde öyle kan dondurucu şeyler yapıyordu ki önceden kendisinden iğreniyordu fakat işin en ilginç kısmı ise herhangi bir suçluluk duygusu hissetmiyor oluşuydu.
Çağlar hayatı boyunca sadece yaptığı bir hatadan pişmanlık duymuştu. Bu da masum bir adamı ölüme terk etmiş olmasıydı.

Arabaya vardıklarında genç kadın ve genç adam ilk baş birbirlerine ardından da arkalarında kalan evlerine baktılar. Bu ev onların yuvasıydı çocuklarıyla ömürlerinin sonuna kadar yaşayacakları sıcacık evleri.