Kış Kahvaltısı

3. Bölüm

Kapıyı açtığımda bana şaşkınca baktı

“Burada mı oturuyorsun?”

“Evet.”

“Pınar’ı soracaktım. Burada oturduğunu söylemişti. “

“O burada. Benim kardeşim.”

“Peki gönderebilir misin?”

“Hayır.” Dediğimde şaşkınca bana baktı.

“Ama bugün-“

“Gelmeyecek!” dediğimde bana baygın gözlerle baktı.

“Adın ne senin?”

“Buraya mı takıldın? Gerçekten mi? Ayrıca sınıfta söylemiştim. Senin adın ne?” Ani değişimim beni bile şaşırtırken onu şaşırtmaması garip olurdu.

Elini uzattı  “Aras.”

“Ahsen.” Dedim ve kapıyı kapattım. Eli havada kaldı çok kuulum.

 Odama girmek istiyordum fakat bugün bana rahat yok sanırım. Odadan hıçkırık sesleri duyduğumda Pınarın ağladığını anlamıştım.

"İnanmıyorum o gerzek için mi ağlıyorsun?" dediğimde kafasını onaylar bir biçimde salladı.

"Ver telefonunu." dediğimde şaşkın bir biçimde bana baktı ve telefonunu verdi.

Rehberine girip Arası bulduğumda onu aradım.

"Eve geri gelebilirsin. İstiyorsan."

"Çok beklersin." 

"Hadi. Lütfen." dediğimde arkadan Pınarın sesinin gelmemesi için dua ediyordum.

Telefonun karşısından cevap gelmesini beklerken yüzüme telefonu kapattığını anlamıştım.

"Ee naparsın? Yenisini bulacaksın kardeşim."

 Bana dik dik baktı "Defol odamdan!" diye bağırdı.

Ay senin odana mı kaldık?

Odasından hızlı adımlarla çıkarken kendi odama girdim. Telefonumu açtım ve Nil Karaibrahimgil - Hadi İnşallah şarkısını açtım. Ne yapayım? Filmi çok güzeldi.

Herkes aşıktı ben yalnızdım çok

Herkesin vardı bir benim yoktu yok

Onu ilk gördüğümde dedim benim olsa aşkımız yıkılırdı

Ama bir kız daha vardı ve onun canı buna çok sıkılırdı

Hadi inşallah olacak olacak olacak olacak mucize olacak

Hadi inşallah olacak olacak olacak olacak o benim olacak bak gör

Kalbime girse ve orda kalsa ok 

Elimi tutsa ve beni öpse şok

Onu ilk gördüğümde dedim benim olsa aşkımız yıkılırdı  

Ama bir kız daha vardı ve onun canı buna çok sıkılırdı  

Hadi inşallah olacak olacak olacak olacak mucize olacak 

Hadi inşallah olacak olacak olacak olacak o benim olacak bak gör 

Hayatta zaten bu şarkı gibi değil miydi? Olacak olacak derdik ve bazen olurdu. Ama hep öyle derdik. Bir kızın canı cidden buna çok sıkılırdı. Bazen de o 'bir' kelimesindeki 'r' harfi değişip yerini 'n' harfine verirdi. 

Ben düşüncelerimin içinde dalmışken kapım çalındı

"Ahsen."

"Efendim." dedim Pınara bakarak.

"Özür dilerim. Birazdan Aras beni almaya gelecek. Gidebilir miyim?"

Sırıttım "Tamam. Git ama bir şartım var."

Sorarcasına tek kaşını kaldırdı.

"İçmek yok."

"Tamam." dedi sırıtıp ve yatağa atladı. 

"Bir dakika." dedim ona bakarak.

"Noldu? Sivilcem mi var?"

"Hayır. Daha giyinmemişsin!"

"E üzerimdekil-"

"Sus! Bunlarla mı gideceksin iğrençlik abidesi Pınar Hanım!"

"Eve-"

"Kes! Gel elbise bakıyoruz dolabından."

"Ay! Hayır ya!"

"Sus kız!"

"Ay öf iyi!"

Birlikte Pınarın odasına gittik ve ben gider gitmez dolabının önünde durdum. Dolabın kapağını açtığımda şoka uğradım.

"Kız olduğundan emin misin?"

Cevap vermedi. "Gel benim dolabıma gidiyoruz." dediğimde tıpış tıpış peşimden geldi. 

Dolabımı açtığımda kırmızı bir elbise çıkardım "Nasıl?"

"Fazla iddialı. Beğenmedim."

Pembe bir elbise çıkarttım.

"Fazla çocuksu. Olmaz."

Yeşil bir elbise çıkardım. Üstünde pullar vardı.

"Imm. Fazla rüküş. Hayatta giymem."

En son siyah bir elbise çıkardım. 

"Oha! Süper." deyip elimden kaptığı gibi banyoya koşturdu. Gerizekalı insan bir teşekkür eder!

Zile basıldığında kapıya çıktım. Gelen kişinin kim olduğunu tahmin edebiliyordum. Tabiikide Arastı!

"Yine mi sen?"

"Evet." 

"Pınar gelecek mi? Onu bekliyorumda yaklaşık yarım saattir."

"Geliyor."

"Böyle bir ablası olduğu için oldukça şanssız olmalı."

"Konuyu buraya nasıl bağladın?"

"Acaba nasıl?" dediğinde ona baygın bakışlarımla baktım ve beni dürtükleyen Pınar sayesinde yere düştüm. 

"Baybay. Ben 8 gibi dönerim Ahsen."

"Ne 8'i sadece 1 saat!"

"He! İyi iyi yaparım gelmeye çalışırım." deyip arabaya bindiler ve araba uzaklaştı. 

Bacağımın ağrısıyla kalkmaya çalıştım. Gerizekalı nasılda düşürdü!