Ben bu dünyada koca bir bilenmeyenden oluşuyorum sanki ailem olup olmadığını bilmiyorum,evim olup olmadığını bilmiyorum beni bu aptal yere ne sebepten bıraktılar onu da bilmiyorum bilmiyorum Allah kahretsin ki bilmiyorum.Ben Hayat Işık namıdeğer bilinmeyen kız yarın 18 yaş günüm ve ben bu aptal yerden kurtuluyorum.Nerde kalıcam bilmiyorum nereden para bulucam onu da bilmiyorum ama çıkıcam kendi ayaklarımın üzerinde durucam ya işte bu bana yeter.Hiç tanıdığım yok en kötüsü ailem yok ne kadar kötü bişey değil mi kimin kızı olduğunu bilememen aileni tanıyamaman koca bir bilinmeyen olman .Bırakmışlar beni gecenin yarısı buraya incecik kıyafetlerle daha bir aylıkmışım ya üstümdede bir not varmış "Bizim ona bakacak gücümüz yok artık adı hayat"diye .İkisinin de kim olduğunu bilemesemde Allah belalarını versin İkisinden de nefret ediyorum.Eğer bir gün beni bulurlarsa onları affetmicem asla .Yani lafı uzatmayalım anlayacağınız 18 yıldır aynı yetimhanede sürünüyorum.Hiç bitane bile arkadaşım olmadı ,olmak isteyenler oldu ama ben istemedim.Kendim dahil bütün insanların saf kötülükten oluştuğuna inanıyorum.Beni üzerlerse onları daha çok üzerim bunu biliyorum o yüzden uzak durmak en iyisisi.Okul işine gelicek olursan lise 3 e gidiyorum. Fiziksel görünüşüme gelecek olursak 1.69 boyunda 54 kilo mavi gözlü,kahverengi saçlı normal bir kızım işte herkesten tek farkım yüzümün yarısının çillerle kaplı olması.O aptal ailemden kalan bir özellik işte,çirkin görünsem bile sallıyorum.Genelde siyah giyinirim yani açıkça dolabımın %98 i siyahtır.Hobilere gelicek olursak tek hobim yıldızları izlemek çünkü gün geçtikçe onların arasında zifiri karanlığa sürüklendiğimi, kaybolduğumu hissediyorum zaten kayıp olan beni karanlığa sürüklenmek mutlu ediyor yani ettiğini düşünüyorum .Çünkü mutlu olmayı bilmiyorum bilebileceğimi de düşünmüyorum.Düşünmüyorum diyorum çünkü kimbilir belki gün gelir mutlu olurum ."Belki"ne değişik söz değilmi ama benim bu hayatta belki dediklerim hiç gerçek olmadı belki olur dedim olmadım bende belkiler içimdeki son umut kırıntısıyla beraber yıldızlara uçtu ve kayboldu.Bazen düşünüyorum ölsem kim üzülür diye bir kişiyi sadece tek bir kişiyi bulsam umudum yeniden hayat bulacak gibi hissediyorum ama ne yazıkki arkamdan üzülecek mezarıma gelip çiçek bırakacak tek bir kişi bile yok.Sorarlardı bana küçükken "annen nerede?"diye ben cevap veremezdim hızla kaçardım ordan çünkü verecek bir cevabım yoktu ama artık var bu saatten sonra annem denen kadın koca bir bilinmeyen artık sormayada korkuyorlar oda varda çünkü en ufacık birşeyde kız erkek demeden dalıyorum .Ama sonradan yıldızlara bakarak düşünüyorum benim ailem nerde diye ama sonra kendime de kızıyorum senin ailen yok Sen koca bir bilinmeyen sin diye.İşte ben buyum Hayat Işık bu koca bir bilinmeyen.......
🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠
Sabah alarmımın çalmasıyla yeni bir hayata gözlerimi açtım ve her zaman olduğu gibi aynanın karşısına geçip ben niye varım diye sorgulamaya başladım ama yine cevap bulamayınca banyoya girdim hızlıca bir duş alıp siyah ve ortasında beyaz bir yıldız olan bir sweat ve siyah bir kot giydim.Saçımı tarayıp tepeden topuz yaptım yine her zamanki gibi .Makyaj yapmak yerine ,zaten yapamıyorum orası ayrı da dudağıma nemlendirici sürüp banyodan çıktım.Ve odama yeni yerleşecek kızın gelmelisiyle bu odada artık işim olmadığını anlayıp valizimi de alıp müdürün odasını gitmeye başladım herzamanki gibi ayaklarımı yere vura vura.Müdür odasına gelince kapıyı çaldım içerden çılgın müdürün "Gel" sesi yükselince kapıyı açıp içeri girdim.Direk söze girdim "Ben çıkıyorum"müdür ifadesini bozmadan "Gel şu kağıtları imzala sonra git nereye gidiyosan"bişey demedim çünkü dersem bu çatlak müdürle kavga edeceğimi biliyorum.Gösterdeği kağıtları imzalayıp geriye çekildim "Gidimmi arık"diye sordum bilgisayardan kafasını kaldırmaya tenezzül etmeden alaycı bir sesle "Git defol "e yeter ama öldürürüm ben bu kadını .Tam geri dönmüş saçını başını yolmaya giderken vazgeçtim bidaha görmeyeceğim sonuçta .Hemen kapıyı açıp valizimi sürükleye sürükleye dışarı çıktım.Koridorda fazla kişi yoktu muhtemelen çoğu kişi okuldaydı .Olanlarda zaten 7 yaş altı veletlerdi.Yine ayaklarımı yere vura vura dışarı kapıya yürümeye başladım,kapıya gelince kapıyı hiç tereddüt etmeden açıp kendimi dışarı attım arık özgürdüm .Şimdi ise ilk işim kalacak biyer bulmak sonrada iş .Yurdun yakınında olan otobüs durağına valizimi sürükleye sürükleye geldim.İlk gelen otöbüse binecektim ve son durakta inecektim nereye gideceğimi bilemesemde gidecektim işte özgürlüğün tadını çıkaracaktım.Çok geçmeden gelen ilk otobüse bindim en arka cam kenarına oturup valizimide yandaki boşluğa koydum.Telefonumu ve kulaklığımı çıkartın kulaklığı kulağıma taktım ve Gri grubundan Korkak şarkısını açtım .Camdan dışarıyı bakarken istemesem de gözlerim kapandı....
Birinin beni dürtmesiyle gözlerimi araladım ne var cırtlak müdür diye bağıracakken otobüste olduğumu hatırladım.Gözlerimi pörtletip beni kimin uyandırdığına baktım şofördü beni süzüp "Hanımefendi son durağa geldik inmeniz gerekiyor"dediği sözlerle kafamı camdan dışarı çevirdim Allah kahretsin akşam olmuştu hemen telefonumu çıkartıp saate baktım 19.42 'yi gösteriyordu .Kalacak yerde bulamadım sokakta mı kalıcam ben alelacele adamda özür dileyip ayrıyeten fazladan akbil basıp otobüsten çıktım ama bir sorun daha var burası neresi bilmiyorum .Kafamı yukarı çevirip yıldızlara baktım yine ordalardı hep olduğu gibi .Sonra kafamı sokağa çevirip biri varmı diye baktım,yoktu otobüsçü de çoktan toz olmuştu galiba beni deli sandı ve kaçtı.Daha fazla durduğum yerde duramayacağımı farkedip yürümeye başladım .Yaklaşık 20 dakikadır yürüyorum ama ne açık bir işyeri nede tek bir insan var .Bir kız çığlığı duydum ve hemen başımı sesin geldiği yöne çevirdim 5 tane ayı kızın etrafını sarmış muhtemelen parasını istiyor kafamı kıza döndürdüm sadece ağlıyordu zaten cılız bişey 5 koca ayıyı dövmesini bekleyemem ondan.İç sesim burda dikilmem yerine olaya müdahale etmemi söyleyince ona hak verdim.Valizimi ve sırt çantamı kenara koyup oraya doğru yürümeye başladım.Zaten macerasız bir günüm geçse şaşarım.Kıza vurmaya kalkıştıklarında yakınlarında olduğum için vurmak isteyen çoçuğun kolunu tutup ters çevirdim.Çoçuğun acı içinde inlemesiyle bütün bakışlar bana döndü"Sen kimsin lan ?!"diye bağırdı esmer olan .Bağırmasına sinirlenmiştim "Kimsem kimim sannane,benim kim olduğum değil sizin ne yaptığınızı sorguluyoruz,size tek uyarım kızı rahat bırakın ve defolup gidin ,dedinizki biz gitmicez o zaman sonuçlarına katlanırsınız"söylediğim sözlerden
sonra kız hariç hepsinden alaycı bir kahkağa yükseldi,zaten kız gözlerini pörtletmiş "bu kız canınamı susadı "bakışı atıyordu kızdan kafamı çevirip diğerlerine baktım hala alaycı gülümsemeleri yüzlerinde duruyordu ve ben buna sinir olmaya başladım içlerinden en iri yarısını vücudunu dikleştirerek konuştu"Ya biz çok merak ettik senin gibi cızıl bişey bize napıcak? demi lan"dedi arkasındaki lere dönerek hepsi aynı anda cırtlak sesleriyle "Evet"diye bağırdı .resmen kafam göçtü ya .İri yarı olan çocuğa doğru ilerleyip konuştum "Siz istediniz"dedim hepsinden yine cırtlak ve alaycı bir kahkaha yükseldi en sevmediğim "İstedik say napıcan başla bakalım neymiş sonuçlar görelim"dedi iri yarı olan adam yine alaycı gülümsemesini göndererek .E yeter ama bastınız.Gerçekten sinirlenmiştim ve o sinirle iri yarı adamın tam yüzünün ortasına bir yumruk attım hazırlıksız yakalanmış olacak ki geriye doğru sendeledi tam düşecekken esmer çocuk onu geri öne ittirdi .Bana baktı ve "Vay Vay Vay küçük kızımız yumruk atmayı da bilirmiş "dedi alayla bende fırsattan istifade karnına tekmeyi geçirip "Tekme atmayı da bilir bu küçük kız "dedim bu sefer onu gerçekten sinirlendirmiş olacağım ki sinirden siyahlaşan gözlerini bana dikti tam bana vuracakken arkasındaki esmer çocuk "Abi boşver başına bela alma sonra bir ara hesaba çekeriz ikisinde şimdi gitsinler"dedi iri yapılı çocuğa oda fikir cazip gelmiş olacak ki elini geri indirdi lafını da esirgemedi tabi "sonra bol bol görüşeceğiz küçük kız "dedi alayla ve ekledi"bol bol"bende tabi altta kalırmıyım az çok tanıdınız beni tabikide kalmam bende"Tamam istediğin zaman görüşelim korkak çocuk "dedim onlarınki kadar şapşal olmasada yüzüme alaycı bir ifade yerleştirerek .İri yapılı çocuk lafımı takmayıp daha doğrusu takmamaya çalışıp 4 salakla yürümeye başladı bir süre sonra gözden kaybolunca ben de arkama döndüm kız hala olduğu yerde şapşal şapşal bana bakıyodu.Bende onu takmayarak valizim ve çantamı koyduğum yere doğru yürümeye başladım .Tam valizimle çantamı almış gidecekken arkamdan "Bekle"diye bağırdı gerçekten herkesin sesi cırtlak olmak zorunda mı .Dediği şeyden sonra arkamı döndüm ve bir adet en alasından "Ne var" bakışı gönderdim .Kız ürkekçe bana yaklaşıp sarıldı bi yandan da "Çok Çok teşekkürler sen olmasaydın ben ne yapardım "dedi hala sarılmayı kesmeyince ondan ayrıldım ve konuştum "Güçsüz olman senin suçun değil özür dileme"dedim kız kafasını kaldırıp bir bana bir valizime baktı bende ona aynı şekilde baktım çünkü onun yanında da valizi vardı "Nereden böyle"diye sordu bende ilki gerçekleştirerek yani birine cevap vererek "Yurttan sen? "diye sordum kızın yüzü düştü biranda ve ağlak sesiyle "Bende yurttan ne tesadüf ev bulamadım boş boş sokakta takılırken o salaklar geldi ve paramı istedi sonra sen geldin işte De sen ev buldunmu ?"
Dedi bende sorusuna cevap olarak kısaca "Hayır "dedim kızın kafasını kaldırıp bana baktı sonra konuştu ve"Birlikte bulabiliriz ev arkadaşı oluruz hem kira da yarıya iner ne dersin?"sorduğu soruyla ona baktım olabilirdi aslında ama ne ben tanıyorum onu nede o beni tanıyor.Bu kız aptal mı biraz?Ne biliyo benim azılı katıl olmadığımı?içimden kendime sorduğum soruyu sesliye çevirerek kıza"Ne biliyon benim azılı katil falan olmadığımı?"diye sordum kızın bakışları korkuyla beni buldu"Değilsin demi?ben olmadığını düşünerek şey ettiydim neyse ben gidim"dedi tam gidecekken onu kolundan tuttum ve"Merak etme azılı katil falan değilim ve olsam niye seni kutarim aptal gibi mi görünüyorum dışarıdan?"diye sordum söylediğim şeylerlerle arkasını dönüp bana baktı ve söze girdi"Zaten sanmiyodum da neyse ha buarada aptal gibide görünmüyosun"dedi kızın söylediklerini gülümsedim bu kız gerçekten masum biri gibi görünüyor "Teklifin hala geçerlimi?"diye sordum kız heyecanla bana döndü"Tabii" dedi mutlulukla ardından ekledi"Bu arada ben Umut"dedi samimi bir şekilde ne güzel isim Umut bende olmayan Umut bende samimi olmaya çalışarak "Hayat"dedim ve ardından ekledim"Hadi gidelim hemen ev aramaya başlayalım yoksa soğuktan donucaz"bu sözlerimden sonra umut bana bakıp gülümsedi "Haklısın"dedi yürümeye başladım umut da yanımdan geliyodu ama cidden güzel kızmış sapsarı beline kadar uzanan saçları masmavi büyük gözleri en azından benim gibi yüzünün yarısını kaplayan çilleri yoktu.Off Herneyse ya ilk defa kötülükten uzak masum birini gördüm durup halay çekmediğime inanamıyorum hala.Yaklaşık 20 dakika yürüdük ama hiç açık biyer olmazmı arkadaş yok işte yok şanslızlığım yine işbaşında buradan bunu çıkarıyorum şahsen ben.Elimi cebime atıp tefonu çıkardım saat 00.34'ü gösteriyor.Umutun esnemesinden anlatmalıyım geç olduğunu ama ben genelde yıldızlar kaybolana kadar uyumadığım için bana farketmiyor.Yola odaklanmış olan Umut a döndüm "Umut istersen bugün bir parkta yatalım sabah devam ederiz "dedim umut tereddütle bana bakıp "Olurmuki öyle"diye sordu bende kendimden emin bi şekilde "Olur olur"dedim oda sadece başını salladı.5 bilemedin 10 dakika sonra bir parkın içine girdik ve banka oturduk umut bana dönerek samimi bir şekilde "İyi geceler Hayat"dedi bende ona samimi gülümseme göndermeye çalışarak"Bol yıldızlı geceler Umut "dedim umut iyi geceler deme tarzımı değişik bulmuş olacakki şaşkınca bana baktı sonra uykusu çok olduğu için galiba üstelemeden kafasını bankın üst tarafına koyarak gözlerini yumdu.Bir süre sonra umutun düzenli hale gelen nefes seslerinden uyuduğunu anlamıştım.Benimde uyumam gerekiyordu artık ama o çocuğu düşünmekten ,bana ve umuta ne yapacağını düşünmekten uyuyamıyorum.Kafamdaki düşüncelerden sıyrılıp kafamı yıldızlara çevirdim ve özgürlüğümün ilk gününe gözlerimi yumdum
🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠
Selamlar... ilk bölüm olarak 1771 kelime yaptık gayet iyi bence Ne dersiniz?Doğruyu söylemek gerekirse gecenin 3'ü olduğu için bırakıyorum Hayatçıımmm gibi benimde uyumam lazım acilen .Bu arada bölüm günü söylemicem çünkü sizi bekletmez yufka yürekli yazarınız Emin olun yazdığım gibi atıcam bölümü. şuan bu yazarınız dua ediyor kitap sevilsin diye.Bu yüzdeeeen pamuk eller yıldıza lütfennn.Ha birde bölümlere asla sınırlandırma koymam siz beni üzmez oylarsınız zaten dimi 😊
Çokk ama çok Seviyorum sizi 💕
Neyse hoşçakalın....
Benle ve yıldızlarla kalın 🌠
