Gök Kırlangıcı /Texting/

Unutma Arzusu

" Her şeyi unutmak istiyordum, bu koca evrende kaybolarak yok olmak."

Korktuğum ne varsa başıma geliyordu. Ben tam bundan daha büyük bir şey olamaz diyorum hayat sanki bana al bak bakalım olur mu olamaz mı diyordu.

Geçmişimi silme arzusu var içimde ama olmuyor. Yaşananlar kafamın içinde dönüyor sürekli, susturamıyorum kafamın içindekileri. Hastanenin soğuk hollerinden birindeyim şuan. Bir şey hissetmiyorum sadece soğuk işte ama artık ben soğuk havayı bile hissetmiyorum. İçim acıyordu, kalbim çok yorgundu. Düşüncelerimin içinde boğulurken telefonumun titrediğini hissettim. Meraklı bir şekilde montumun cebindeki telefonumu çıkardım. Ekrana baktığımda whatsapp dan yeni bir bildirimi vardı. Telefon kilidini kaydırarak bildirime bakmak için whatsappa girdim. Kaydedilmemiş bir numaradan mesaj vardı;

-Bilinmeyen numara: Hey, merhaba üzgün müsün sen?

Gördüklerim karşısında şaşırmıştım. Kim beni merak edip böyle bir mesaj atardı ki. Gözlerimi etrafımda gezdirdim holde kimse yoktu, merakla telefona eğilerek cevap yazmaya başladım.

-Deniz: Hayır üzgün değilim peki ama sen kimsin?

Anında çevrim içi oldu ve yazmaya başladı, biraz bekledim ama o yazmaya devam ediyordu sonra birden aklıma saat geldi şuan onunla uğraşamazdım doktor beni bekliyor olmalıydı tedavim için telefonumu tamamen sessize alarak ayağa kalktığımda bir çevrim içi birde yazıyor yazısını görüyordum umursamadan telefonu cebime atıp yola koyuldum. Sonra doktorun odasına hızla ilerlerken asansöre binmek yerine merdiveni tercih ettim. Soluk soluğa merdivenleri çıktıktan sonra benim yaşlarımda ki üç kişi gördüm. Onlarda hastanedeki odalarına dağılıyorlardı sanırım. 

İkisi erkekti biriside kızdı, kızın adı da Ecem idi sanırım. O kızla doktor sırası beklerken konuşmuştum. İsmini de oradan biliyordum zaten. Bir anda bir elin omzuma dokunduğunu hissettim. Başımı arkama çevirdiğimde Ecem olarak ismini hatırladığım kızı gördüm.

"Deniz" dedi emin olmayan bir sesle.

"Ecem" Adımı unutmadığı için gerçekten sevinmiştim.

"Kontrol için geldin sanırım, çok sevindim seni gördüğüme." cümleleri içimi ısıtmıştı.

"Bende seni gördüğüme çok sevindim. Hem artık daha sık görüşeceğiz sanırım." dememle kaygılanmış bir şekilde baktı bana.

"Ne oldu? Yani neden tedavin için mi?" başımı onaylarca salladım.

"Doktor geçen gelişimde bir sonraki gelişine hastaneye yatmalısın bu senin için daha iyi olur dedi, bilmiyorum işte şimdi bir testim çıktı doktor ona bakmak istedi onu götürüyorum."

Bir anda gözüme Ecem'in arkasında ki benim yaşlarıma yakın olan erkekler takıldı. Ecem'in rahatsızlığı belliydi ama peki bu erkeklerin ne sorunu vardı. Erkelere den biri bana başıyla selam verince bende ona başımla selam verdim diğer erkek ise birden konuşmaya başladı.

"Ş-şeyy ben Emir  sende Deniz olmalısın değil mi?" Başımı onaylarca sallayarak ;

"Evet ben Deniz ama ismimi nereden öğrendin Emir?" ona yönettiğim soruyu kendinden  emin bir edayla cevapladı.