A/N: HELLO SA LAHAT SO UPLOADED NA PO ITONG STORY SA FB SINCE MARCH NAISIPAN KO LANG IPOST DITO SA WP BAKA MAY BUMASA......
GRAMMATICAL ERRORS AHEAD EEDIT KO NALANG TO PAG MAY EXTRA TIME
DATE STARTED: March 26, 2020
DATE END: June 16, 2020
GENRE: Romance/Comedy/Slight-Action
CHAPTER 1: MEET THE FUTURE MAID
Hi ,readers ako nga po pala si Anna Meriyah Ferrer,pangalan palang pangmayaman na pakinggan but the truth is mas mahirap pa kami sa mahirap.Tas working student pa ako,Im on 2nd year college,living by myself is so difficult,ang hirap mabuhay na malayo sa family.Kapag malungkot ako wala akong masasandalan,minsan nga parang gusto ko ng magsuicide dahil sa sobrang lungkot,dagdagan pa ng amo mong kung makapagsalita,parang sya na pinakamayaman sa mundo.
Nasa Mindanao nga pala ako nakatira pero pinadala ako ng amo ko dito sa Maynila para maging katulong ng kapatid nya.
But nung napunta na ako dito sa Maynila,nawala ako,kahit saan2 lang ako napunta,wala din akong cp para makatawag sa amo ko sa Mindanao.
Sana pala di na ako pumunta dto,pero wala na akong magagawa andito na ako kailangan kung tumindig sa sarili kong mga paa.Kailangan kung magtrabaho para mabuhay ako.
Sa ngayon naghahanap pa ako ng job para kahit papaano matustusan ko naman pangangailangan ko habang nandito pa ako.So habang naglalakad ako sa kalsada,may napansin akung grupo ng mga tao,tapos yung mga babae kung makatili wagas ito pa nga sinisigaw oh'ASAWA KO KEN'
'ANG GWAPO MO TALAGA JAH'
'WOH STELL KO AKIN KA NA LANG'
Oh diba sira eardrums ko ba't ang ingay dito,lumapit ako dun para makita kung ano yang pinagpantasyahan nila.
May limang lalake lang naman ang sumasayaw sa isang malaking stage,so itong katabi ko kung makasigaw halos mawalan ng boses pinuno daw,anung pinuno wala namang balde dyan para punoin.
Hahay makaalis na nga dito,nag makalayo na ako nagsialisan na din sila.Tas yung limang lalaki nawala na.
Hays,gumagabi na pala san ako matutulog nito.
What happen,bat ba parati akung minamalas.Hindi ko napansin sa kakaemote ko dito tumutulo na pala tung luha ko.Nabalik lang ako sa katinuan,nung malapit na akung masagasaan ng kotse.
"ANO BA,MAGPAPAKAMATAY KA BA"
'Sorry po' sabi ko dun sa driver na sobrang sungit,Andito pala ako sa tulay,bat pala ako na punta dito.
Tingin sa kanan tingin sa kaliwa,wala masyadong tao.Naglakadlakad ako dito sa gilid ng tulay,ang ganda pala dito pag gabi.
Pano kaya ako makakauwi samin?Kumusta na kaya sina mama at ate?Iniisip pa ba kaya nila ako o masaya na sila dahil wala ako,dahil kung ganun lang naman.Mas mabuti pang mamatay nalang ako.
dahil medyo sira tong utak ko, Pumatong ako dun sa may hawakan ng tulayy,basta hawakan hndi ko alam tawag dun.
Habang pinagmamasdan ko yung tubig sa ilog,sumasabay sa agos ang mga luha ko.Ba't ba kasi pinanganak akong ganito,ba't ba ang hirap maging mahirap.Bakit kasi ang unfair ng mundo sila lang ang mayaman pano naman yung mahihirap forever kaming mahirap.
Bibilang ako ng lima goodbye mapa sis,bro,friend,future boyfriend paalam.1.2.3.4.5 waah,what anyare ba't parang hindi ako namatay.'Miss,kumapit ka'
Oh my ghad,yung kamay ko hawak nung lalaki,yung lalaki bsta familiar sya'MISS ANO BANG PINAGGAGAWA MO?'- sigaw nung lalaki
