Bir zamanlar kelebeklerle dolu çayırda dolaşan mutlu bir peri varmış. Gün ağirincaya kadar vaktini otlaklarda geçirir ağaçlardan inmezmiş. Bir zaman gelmiş ki perinin evine uzun ve acıklı bir hüzün çökmüş.
Peri de çok mutsuz olmuş artık orda yaşamak istemiyormuş. Peri, bunu düzeltmek için Hayat'tan evin üzerindeki hüznü kaldırmasını istemiş ama Hayat bunun karşılığında bir bedel koymuş ve evi yerle bir etmiş ve ev sakinleri böylece evi terkederek uzaklara taşınmak zorunda kalmışlar , böylelikle hüzün ortadan kalkmış .
Yeni taşındıkları yerde hüzün yokmuş .
Hayat'la yaptığı anlaşma gayet iyi gidiyormuş.
Gel zaman git zaman peri büyümüş ama artık eskisi gibi değilmiş eski anılarını çok özler olmuş oysaki hüzün zamanını hiçte sevmezmiş.
Çocukluğundaki güzel duyguları sadece anı olarak hatırlayabiliyormuş.
Peri şimdilerde daha da hüzünlüymüş o kadar hüzünlüymüş ki mutluluğu da unutmuş . Kendisi hiç mutlu olamıyormuş , kendisini mutlu edecek bir şeyler de bulamıyormuş.
Peri , Hayat'a çok sinirlenmiş anlaşması gereği evinden hüznü kaldırmalıymış , mutlu olması gerekirmiş ama değilmiş . Peri bu fırtınayla birlikte soluğu hayatın yanında almış sitem etmiş bağırmış kızmış anlaşmaya sadık olmadığını düzeltmesini söylemiş.
Hayat'ta periye "sen bana 'evin üzerindeki hüznü kaldır' dedin , bende evi yıkarak sizi o evden ayırdım, böylece siz de yeni bir yere giderek o evdeki hüzünden ayrıldınız ama sen sadece evden ayrıldın , içindeki hüzün her zaman seninleydi" demiş.
Kız da cevaben "eğer hüznü kaldırdıysan ben niye mutlu değilim".? demiş.
Hayat'ta , "gerçek hayatta hüzün, keder ve gamla barışmayanlar gerçek mutluluğu bulamazlar"demiş .
