Wanderlust Malikanesi

Yeşil Gözler

Merhabalar hikayeme hoş geldiniz.

Lütfen benimle birlikte satırların arasında kaybolun.

Ve kaybolmaya başladığınız tarihi buraya bırakın.

-
Eylül 1570

"Size söz veriyorum, sadece iyilik üzerine bir yaşam süreceğim konseyim," dedi genç Anola geleceğin ona neler gitireceğinden habersiz.

Dizlerinin üzerinde doğruldu ve bir kez daha tekrarladı ama bu sefer sözünü bir yemin ile mühürlemişti.

"Yemin ederim sadece iyilik için yaşayacağım!"

Konseyin en yaşlı üyesi bu yeminle yavaşça ayağa kalktı.

"Bizi yanıltma Anola Hill, kuralları biliyorsun onlarla büyüdün uymadığın taktirde neler olacağını da biliyorsun. Şans seninle olsun, sen ise iyilikle ol!"

29 Eylül 1819.

Gözlerimi korkarak açtım. Hızlı nefeslerimi düzenlemeye çalışırken pencereden gelen güneş ışıkları gözlerimin kısılmasına yol açtı. Küçüklüğümden beri düzelmeyen kabuslarım beraberinde getirdiği ümitsizliklerle birlikte peşimi bırakmamaya yemin etmiş gibiydi.

Üzerimdeki hafif örtüyü yavaşça kenara iterek yataktan kalkmaya çalıştım. Sanki bir güç beni omuzlarımdan tekrar yatağa çekmek istiyordu. Yerdeki hafif dolgu topuklu terliklerimi giyerken odanın kapısının açılma sesiyle birlikte gözlerimi oraya çevirdim.

"Bayan Maria, öğlen oldu ve siz hala yataktanız korkarım bu durum Bayan Mia'dan fazlaca azar işiteceğiniz anlamına geliyor! Tabi benimde lütfen hızlıca giyinin bugün Bass'dan önemli misafirlerin geleceğini biliyorsunuz!"

Hizmetli Lou odanın içerisinde bir oraya bir buraya koşuştururken söylediği şeyleri anlamlandırmaya çalıştım.

"Lou, bahsettiğin misafirlerden haberim yok. Annem bu konuda bana bir şey söylemedi yoksa şu annemin bir kaç asır önce modası geçmiş arkadaşlarından mı bahsediyorsun?"

Bayan Lou dehşet verici gözlerle bana döndü.

"Ah Bayan Maria! Yirmi iki yaşındasınız. En az üç yıldır annenizin beğendiği tüm genç Beyefendileri reddediyorsunuz. Anneniz evde kalabileceğinizden korkuyor. Bugün Bass'dan gelen misafirler Bayan Mia'nin sizi için özellikle davet ettiği Wanderlust Malikanesinin sahipleri o yerin şanını duymuşsunuzdur."

Bayan Lou, odanın içinde sağ tarafa koşarak kıyafetlerimin olduğu dolabı açtı içinden beyaz renkli kollarında mavi dantelli detayları olan elbiseyi koşarak bana doğru getirdi. Yataktan zorla kaldırdığım bedenimi Bayan Lou'ya çevirerek korsemi giydirmesine ve elbisenin arkasını bağlaması için izin verdim.

"Bayan Lou, lütfen annemi desteklediğinizi söylemeyin. Küçüklüğümden beri gerçek aşkı beklediğimi biliyorsunuz ama yaşım büyüdükçe böyle bir şeyin olmayacağını anladım. Şimdi gerçekten saygı ve sadakat dışında beklediğim pek bir şey yok şayet bu ikisini bir beyde bulursam bunu düşünebilirim ama Wanderlust Malikanesinin beylerinin bu istediğim iki şeyin yanından geçmediğine eminim dedikoduları duydum!"

Bayan Lou arkamda kıkırdadı hala elbisenin bağıcıklarını bağlıyordu.

"Bu dedikoduları az önce bahsettiğiniz annenizin bir kaç asır önce modası geçmiş arkadaşlarından mı duydunuz? Hah hah!"