Beyond Immortal: Sinaya

Simula

It was one calm afternoon, and I was having my stroll at the shore when I heard a clasped of wings. Confused, I looked up and there I saw a very beautiful creature. Shocked was an understatement to describe what I felt when a white horse with gorgeous white wings graces its way down to the shore. On top of it was my husband Prier, who were grinning from ear to ear.

"Prier," I said almost a whisper while staring widely at the creature with awe.

Nakalimutan ko nang panandalian ang pagka-miss ko sa asawa ko na halos tatlong buwan kong hindi nakita. Ni hindi ko napansin na nakababa na pala mula rito ang asawa ko at nilapitan ako para yakapin.

"Andromeda, mahal ko," wika niya bago bumitiw sa mahigpit na pagkakayakap sa akin. Habang ako naman ay hindi hinihiwalay ang tingin sa kabayong may pakpak na kung hindi ako nagkakamali ay Ratt ang tawag.

"Kanino ang nilalang na ito, mahal ko?" I asked, still awed with the sight of the creature.

"Its name is Curr, a gift from the king." Prier happily answered while giving me a chaste kiss on my cheek.

I gasped. "Why would the king give you such precious gift?" tanong ko na nagpawala sa ngiti niya.

He cleared his throat. "He's giving me mission. A very confidential and important one," he whispered the last sentence on my ear as if making sure only us could hear.

"Ano?" nanlalaki ang mga matang tanong ko.

Bakit? Bakit magreregalo ang hari sa asawa ko ng ganitong ka-engrande kung pagbibigay lang din ng misyon ang usapan? Hindi na bago 'yun dahil isa si Prier sa pinagkakatiwalaan ng mahal na hari, pero hindi sa puntong reregaluhan siya ng Ratt na tanging mga royals lang ang mayroon.

I was about ask another question, but I heard a soft sob of a child. Nang hinayon ko ito ng tingin ay isang batang babae ang nakita kong bumangon mula sa pagkakahiga sa likod ni Curr. Hindi ito gaanong napapansin kanina dahil nababalot ito sa puting tela.

I gasped at what I saw. Sino ang napakagandang batang ito?

Napansin ko ang pagiging alerto ni Prier dahil sa pag-iyak ng bata na palinga-linga sa paligid na tila may hinahanap. Nang magtagpo ang paningin namin ng bata ay iisang pangalan lang ang naglalaro sa isipan ko.

Meileen.

"Siya si Mirace," maikling pakilala ni Prier na biglang hindi mapakali. "Dumaan lang ako sandali rito, mahal ko, dahil kailangan kong umalis din agad. Ihahatid ko pa si Mirace sa kanyang magiging bagong tirahan."

"Sino ang batang iyan, Prier?" mariin na tanong ko sa asawa. Naroon ang bahagyang pagdududa sa aking dibdib habang palipat-lipat ang tingin ko sa aking asawa at sa bata.

"Ipapaliwanag ko sa iyo ang lahat sa pagbalik ko. For now, I want you to trust me," aniya na hinawakan ang magkabilang pisngi ko bago ako mariin na hinalikan sa mga labi. "Babalik ako kaagad. Kailangan ko munang sundin ang utos ng mahal na hari bago..." hindi nito naituloy ang sasabihin, at para bang bigla na lang natakot.

"I need to go," he said with a little panic on his voice which made me frowned. Ni hindi ko na nagawang umimik pa. My husband was suddenly in a hurry.

Nang nakasakay si Prier ay agad na inilipad ni Curr ito at ang bata hanggang sa matakpan na ang mga ito ulap. Magkahalong lungkot at pagkalito ang naramdaman ko.

I trust my husband. But Prier is still on his prime age. Gorgeous and young.

And Meileen? I know that child is hers. I've known her since we were a child. And everyone knows how beautiful she was before she was cursed. She could be on par to the goddess of beauty. And my husband was among of those men who courted her before. And she's my friend, a very good friend even before I met Prier. But who could be the father? What if it is Prier?

No. That can't be! And where is Meileen now? I'm sure Prier knew, pero bakit wala siyang sinasabi sa akin gayong alam niya na matagal ko ng hinahanap ang kaibigan ko? Maliban na lang kung...

Iniling-iling ko ang aking ulo. Hindi iyon magagawa sa akin ng asawa ko.

Meileen was very kind. An example of a perfect and loyal priestess there is. Kaya hindi ko lubos maisip kung paanong nagawa nila 'yun sa kanya.

Ipinilig ko ang ulo ko. Mas mabuting hintayin ko nag pagbabalik ni Prier para linawin ang lahat. Hahakbang na sana ako pauwi nang makaramdam ng isang malakas na presensiya sa aking likod.

"M-my Lord!" gulat na bulalas ko pagkalingon ko. Siya naman ay nakatingala sa bahaging pinuntahan nila Prier. Bahagya ko pang napansin ang pagtalim ng mga mata niya habang nakatiim ang mga bagang.

"Ano po ang maipaglilingkod ko sa inyo," nakayukong wika ko. Ngunit wala akong natanggap na sagot mula rito.

Nang mag-angat ako ng paningin ay nakita ko ang pagwawala ng dagat na tila ba may paparating na bagyo. Lumalakas na rin ang hampas ng hangin na nilalaro ang mahaba kong buhok. Nagkatitigan kami nito ng ilang segundo bago ako napahiyaw nang makaramdaman ako ng matinding pananakit ng ulo na para bang pinipiga ito.

"Prier," ang tanging nasambit ko bago ako nawalan ng malay.

•••

All rights reserved. No part of this book may be scanned, uploaded, reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means whatsoever without written permission from the author. Thank you for supporting the author's rights.