Güvendiğimiz insanı, sever ve aşık oluruz.
Güvendiğimiz insanla, birleştiririz hayat yolumuzu.
Hepimiz, bulunduğumuz yaşlara gelinceye kadar, pek çok insanla tanışırız. Bu insanların her birini, farklı yerlerine yerleştiririz, hayatımızın. Dost, arkadaş, tanıdık, eş, sevgili, vs. hayatımızdaki yerlerine göre isimler veririz, onlara. Zaman ilerledikçe bazıları çıkar hayatımızdan. Ya da yenileri eklenir.
Hepsinin ortak paydası, güvendir. Kişiliğine, varlığına – ruhsal ve bedensel varlığına – güvendiğimiz insanlardır. Hatta biraz da gerçekçi olursak, maddi varlığına güvenerek birlikte olduklarımız da vardır, aralarında.
Yine olmuştu işte ,ne zaman insanlara güvenmeye başlasam yine oluyordu aynısı yine yüz üstü bırakılıyordum.Artık bıkmıştım işim yoktu,dostum yoktu ve en önemlisi benim bir AİLEM yoktu.Bu bardağı taşıran son damla olmuştu artık eski ben yoktu eski "YİĞİT"yoktu!
Karar vermiştim artık kimseye güvenmiycektim,kimseye samimi davranmıycaktım çünkü akıllanmıştım.
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Evet öbür kitabima aklima fikir gelmedigindan ara verdim .Ama yeni kitapla karsinizdayim umarim seversiniz.Bu bölüm biraz kisa oldu siz idare edersiniz
