İNTİKAM (+18)

PROLOG

Hoşgeldiniz. 

Kitabı bir şans verdiğiniz için teşekkür ederim. 

Kitabımda yazım hataları olabilir. Kötü de yazmış olabilirim.  Ama İnşAllah zamanla daha iyisini yazabilirim. 

Başlama tarihiniz atın ve hepinize iyi okumalar

Genç kadın, ilk uyandığında nerede olduğunu idrak edemedi. Karanlık odanın içine sızan ay ışığı, odaya loş bir hava katıyordu. Genç kadın yatakta sırt üstü uzanmış bir şekilde, ay ışığının aydınlattığı kadarıyla beyaz boyalı tavana çatık kaşlarla baktı.

Beynini biraz zorlamasıyla birlikte en son buraya nasıl geldiğini hatırladı ve gözleri fal taşı gibi açıldı.  Yatakta direkt doğrularak oturma pozisyonuna geçti.  Etrafını incelemeye başladı.  Odanın sol köşesinde bir tane kapı vardı.  Bu ya banyo kapısı ya da dışarıya açılan kapıydı.  Kapının biraz ilerisinde, yatağın tam karşısında olmasada biraz solda kalan bir makyaj masası diye tahmin ettiği bir masa vardı. Masanın üstüne konulmuş bir ayna vardı.  Masanın dibinde hemen bir tane çift kapılı simsiyah renkte büyük bir gardırop vardı. 

Yatağın biraz sağında olan bir kapı vardı. Büyük ihtimalle bu kapı dışarıya diğeri ise banyo kapısıydı.  Kadının tam sağ tarafında bir horlama sesi geldi.  Kadın bir an ne olduğunu anlamadı. Direkt sağına baktığında takım elbiseli olan bir adam sandalyede oturmuş uyuyordu.

Kadının derin bir 'ohh' çekti. Yataktan kalkarak dış kapı diye tahmin ettiği kapıya doğru gitti. Kapı kolunu tutarak çevirdi.  Kilitliydi.

Etrafı tekrardan inceledi.  Pencere!

Direk pencereye doğru gitti.  Pencere yatağın sağ tarafında, adamın arkasındaydı.  Çift kanatlı pencereyi açtı.  İki pencereyi bir arada buluşturan, ortasında bulunan bir naylon yapılı parça vardı.  Kafasını dışarıya baktı.  Lanet olsun üçüncü kataydı ya da dört! Çok yüksekteydi. Karnında ki bebek ile nasıl kaçacağını hiç bilmiyordu. Ama denemek zorundaydı. Eline karnına gitti. Üç aylıktı. Daha çok küçüktü. Yüzünde bir tebessüm oluştu. Ama şimdi kaçmazsa daha kötü olacaktı. Kendini gelmek için başını iki kere salladı. Şimdi bunu düşünmenin zamanı değildi.

Etrafını inceleyerek kaçması için uygun bir şey aradı. Bingo! Çarşaflar ona yardımcı olabilirdi.  Sessiz bir şekilde adamın yanından geçerek yatağa doğru ilerledi.  Yorgana saran çarşafı çıkardı. Ardından yatakta ki çarşafı çıkarıp, uçlarını birbirine bağladı.  Bunu yaparken sık sık adama bakıyordu. 

Çarşafları alıp pencereye doğru gitti.  Pencerenin ortasında ki naylon yapılı yere bağladı ve aşağıya sarkıttı.  Hâlâ çok yüksekti. Arkasına dönerek etrafa baktı. Gardıroba doğru yürüdü.  Kapaklarının ses çıkarmamasını dileyerek yavaşça açtı.  Dolapta baştan aşağıya düzgünce katlanmış çarşaflar vardı. Genç kadın en yüksekte ki çarşafı almaya çalıştı.  Tam iki tane aldı.  Onların uçlarını birbirine bağlayarak, penceredekilerle birleşti.  Aşağıya çok yakındı. Kendi boyundan daha kısa görünüyordu. Geri kalanının atlayarak geçebilirdi.  Tekrardan adama baktı. Hâlâ uyuyordu.  Elini hemen arka cebine atı. Flaş belek cebindeydi.  Rahatladı. Çarşaflardan tutunarak yavaş yavaş aşağıya indi hasarsız bir şekilde.

Etrafı kolaçan etti. Şimdilik kimse görünmüyordu. Hangi tarafı seçse bilemedi. Sağa mı gitse, sola mı?

Kaybedecek zamanı yoktu. Sol tarafa doğru gitti.  Köşeyi dönmeden ilk önce etrafa baktı.  Kapıyı görebiliyordu. Ne tuhaf ise kimse yoktu.  Tekrardan etrafı iyice inceledi ama görünürde kimse yoktu.

Köşeden çıkıp hızlıca ve sessiz bir şekilde koşmaya başladı. Sessiz ve sadece kendinin duyacağı bir şekilde Allah'a yalvararak "Lütfen lütfen" diyordu. 

Kapıya ulaştığında aynı anda evde çok yüksek sesle alarm çalmaya başladı. Genç kadın korkudan çığlık attı. Bir adam bağırarak "Kadın kaçmış!" dedi. 

Genç kadın kapıyı açıp direkt dışarıya çıktı çıkmasına da asıl şimdi nasıl kaçacaktı. 

Genç adam yanında ki adama dönerek "Misafirimiz uyanmışda bize haber vermeden gidiyor Murat." dedi. Genç kadın sertçe yutkundu.

Dilini onaylamaz bir şeklide şaklattı. Genç adam ve kadına döndü.  Genç kadının yüzüne buz bir ifade ile bakarak " Bir hoşgeldin demeden olmaz." dedi.